സത്യമായും എനിക്കോര്മ്മ വരുന്നില്ല
ഇതു നിന്നെ പിരിഞ്ഞത് പോലെയുമല്ല
കലങ്ങിയ ഓര്മ്മയില് തട്ടി നില്ക്കുകയാണ്
രണ്ട് പേര് കണ്ണു തെളിച്ച് വിരലുകളില് തൊടുന്നു
നഖങ്ങളില് അമര്ത്തി നോക്കുന്നു
ഇതൊന്നും പോരാതെ
അമര്ത്തി കെട്ടിപിടിച്ചു നോക്കുന്നു
ആഴത്തിലേക്ക് വീണു പോയ
ഒന്നിനെ കൈയ്യെത്തി പിടിക്കാന്
നോക്കും പോലെ പേരോര്മ്മിച്ചെടുക്കാന്
ശ്രമിക്കുന്നു
ഒരുടലിന്റെ മറുപാതിയില്
ഇപ്പോള് വെയില് വീഴുന്നുണ്ട്
മുന്നില് അല്ലെങ്കില് പിന്നില്
ചുവന്നു തുടങ്ങുന്ന
കാറ്റില് പറക്കാവുന്ന
കനമുള്ള ഒരിലയില്
പതിഞ്ഞിരുന്ന്
ഓര്മ്മയുടെ ഒരു വരവുണ്ട്
ഭൂമിയില് അവശേഷിച്ച
ഒരേയൊരിലയൊന്നുമല്ല
പക്ഷേ ആരോ ആര്ക്കോ
ഒരു സന്ദേശമയക്കുന്നതാണ്
അപ്പോള് അന്ന്
മരിച്ച് പോയവരെ
തിരികെ വിളിക്കാന്
ഒരു വാക്കു പോലുമില്ലാതെ
ഒന്നും സംഭവിക്കാതെ
ഒരു പകല് ഇരുളാവും
ഒരിലക്ക് പാറി വീഴാന് മാത്രം
വഴി തുറന്ന് നമ്മുടെ
വാതില് തുറന്ന് കിടക്കും
വിചിത്രമായ രൂപങ്ങള്
കൊത്തിയ ചായ കപ്പിന്റെ
നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പല്
കാത്തിരിക്കുന്ന
ഒരുറുമ്പ് ഉറക്കത്തില്
നിന്ന് ഞെട്ടിയുണരും
No comments:
Post a Comment