Saturday, December 29, 2018

ജലം 

71 ശതമാനം. 
ഭൂമിയുടെ ഉടലിൽ ജലത്തിന്റെ കണക്ക്..
അപ്പോഴുമത് ഭൂമിയും ജലവുമാണ്.
 പൂർണമായും കടലെടുത്ത 
എന്റെ ഉടലിനെ 
എന്ത് പേര് വിളിക്കും..
നീയെന്നോ

എപ്പോഴോ

ഞാന്‍ നിന്നെ പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍ 
അക്ഷരങ്ങള്‍ കുറച്ചും കൂട്ടിയും 
പുതിയ ഭാഷ ഉണ്ടാകുന്നു
ഇതേ വരെ പോകാത്ത 
വഴികളെ കണ്ടെടുക്കുന്നു
ഏറെ നേരമായ് ചലനമറ്റ
ഒരു മീന്‍ ഒന്നു പിടഞ്ഞ്
ശ്വാസമെടുത്തു തുടങ്ങുന്നു
പൂ ചിറകില്‍ ജലത്തിന്റെ
സംഗീതത്തിലേക്ക് പറക്കുന്നു
വേനലില്‍ അതിന്റെ 
മാത്രമൊരു മഴ പാറുന്നു

ഉടലോര്‍ത്തിരിക്കും

വട്ടപ്പാറ വളവിലെ
ടക് ടക് ടക് ന്ന്
പത്തു വട്ടമെങ്കിലും 
ചാടിക്കുന്ന
സ്പീഡ് ബമ്പുകളെ പോലെയുള്ള
മനുഷ്യരുണ്ട്
അവരെ കടക്കുമ്പൊള്‍ 
നമ്മളിങ്ങളെ 
കുലുങ്ങി കുലുങ്ങി
ആടിയുലഞ്ഞ്
ഭൂമിയിലേ അല്ലാത്തവണ്ണം 
ഗ്രാവിറ്റിയെ വെല്ലു വിളിച്ച്
കടന്ന് പോകും 

അത് കഴിയുമ്പൊള്‍ 
എല്ലാം പഴയത് പോലെ ആവും 
പക്ഷെ കടന്ന് പോന്ന
ഉടലോര്‍ത്തിരിക്കും 
നിറഞ്ഞത്.. പിന്നെ
ഒഴിഞ്ഞത്












ഒന്നും ..

നമ്മൾ മിണ്ടുന്നു.
മിണ്ടി കഴിയുമ്പോൾ
അതിൽ നിന്നും
രണ്ട് വരി 
മുറിച്ചു കളയുന്നു
അങ്ങനെ ഒന്ന്
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല
എന്ന പോലെ..

അപരിചിത ഭാഷ


പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് 
എഴുതി എഴുതി 
കേട്ട് കേട്ട് 
മടുത്ത് പോയൊരു വാക്ക്
ജീവിതം
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്‌ 
മരിച്ച് പോയത്

ഞാനാണെങ്കില്‍ 
ഒന്നും അരോടും 
പറയാതേയും 
കേള്‍ക്കാതെയും 
മരിച്ച് പോകുന്നതിനെ
കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്നു

ഒരു ദിവസം മുറി 
തുറക്കാതിരിക്കുമ്പൊള്‍ 
തല്ലിപ്പൊളിച്ച് 
തുറന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ 
മരിച്ച് കിടക്കണം 
ചുരുട്ടി പിടിച്ച കയ്യില്‍ 
കാണുമെന്റെ 
ബ്ളാക് ബോക്സിന്റെ
താക്കോല്‍ 

കാണുന്നവരൊക്കെ
അത്ഭുതപ്പെടും 
മനുഷ്യനും 
ബ്ളാക്ക് ബോക്സോ എന്ന്
ചിലര്‍ ആശങ്കപ്പെടും 
ഇവന്‍ എന്ത് നാശമാണോ
ഇതില്‍ പതിച്ചിരിക്കുന്നത്
എന്നോര്‍ത്ത്
മരിക്കുന്നവന്‌ അങ്ങ്
മരിച്ച് പോയാപ്പൊരേ
എന്നോര്‍ത്ത്
പ്രാകും 

കാശു കടം മേടിച്ചവര്‍
കടം തന്നവര്‍ 
സ്നേഹിച്ചവര്‍ 
പറ്റിച്ചവര്‍ 
കാമിച്ചവര്‍ 
അവസാനമായി
പ്രണയിച്ചവര്‍ 
അങ്ങനെ പല പേര്‍ 
കാതോര്‍ക്കും 
കണ്ണോര്‍ക്കും 

എന്നാലും അതൊന്നും 
ആവില്ല, 
ആരേ കുറിച്ചും പറയില്ല
ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ 
ആരോടും 
പറയാതെ പോയ
എവിടേയും രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ
വേറെ ഒരാള്‍ക്കും വായിക്കാനാവാത്ത
അപരിചിത ഭാഷയില്‍ ആവും 
അതെഴുതപെട്ടിട്ടുണ്ടാവുക
അത് വായിക്കേണ്ട ആള്‍ 
ഫോണ്‍ എടുക്കാത്തതെന്തെന്ന് 
ആശങ്കപ്പെട്ട് 
മെസേജുകള്‍ക്ക് മറുപടി
വരാത്തെതെന്തെന്ന് 
ആധി പിടിച്ച്
വെരുകിനെ പോലെ
അങ്ങുമിങ്ങും 
നടക്കുകയാവും 

ഫേസ്‌ബുക്കിലെ 
അപ്ഡേറ്റിലോ 
ഇന്സ്റ്റാഗ്രാമിലോ
എവിടെയെങ്കിലും 
വായിച്ചറിയുമ്പോഴാവും 
ഒരു കരച്ചില്‍ കൂടെ
അടക്കാന്‍ പാകത്തിനു
മുറി തുറക്കുക 
പിന്നെയത് എന്നേക്കുമായി
അടക്കുക 

കണ്‍മഷി

നമ്മള്‍ ദൂരെ പോകുന്നു
ഓടിച്ച് ഓടിച്ച്
ഒരിടത്ത് പോയി
ടെഡി ബിയറിനു പകരം 
കണ്‍മഷി വാങ്ങുന്നു
തിരികെ വരുന്നു
നീയിറങ്ങി പോകുന്നു
ഇറങ്ങി പോക്കുമ്പൊള്‍ 
ഞാനെടുത്ത നിന്റെ
ഫോട്ടോസ്റ്റാറ്റ് കോപ്പിയോട്
മിണ്ടുന്നു .. വഴക്ക് കൂടുന്നു
ഇന്നോട് പറയാത്തെതെല്ലാം 
ഓളോട് പറയുന്നു
ഓളോ ഭീരു വെന്ന് 
കളിയാക്കുന്നു

മറ്റൊരുവള്‍

ശരിക്കും അവള്‍ 
രണ്ട് പേരാണ്
ഒരുവളെ പോലെ
വേറെ ഒരുവള്‍ 
അതിലൊരാളോട്
ന്തും പറയാം 
അടി കൂടാം 
ഉള്ളിലുള്ളതെന്തും പറയാം 
വേനിച്ചത്
അസൂയ തോന്നിയത്
കുശുമ്പ് മൂത്ത്
ഡാറ്റ ഓഫ് ചെയ്തത്
ഫോണ്‍ ഓഫ് ചെയ്തത്
ഡി പി യിലെ ലുക്ക് 
പോരാന്ന് തോന്നി
മാറ്റി മാറ്റി പോസ്റ്റ് ചെയ്തത്
അവള്‍ ആരെങ്കില്‍ടെം 
ചിരിയെ കുറിച്ച് പുകഴ്‌ത്തി
പറേയ്മ്പൊ കണ്ണാടി നോക്കി
ചിരിച്ചത് .. സ്വയം തൃപ്തിപെട്ടത്
പൊടുന്നനെ ഒന്നിനും കൊള്ളൂല്ല ന്ന്
ഉള്ളുരുകിയത്
ഓല്ടെ അടുത്ത് ഒക്കെ പറയാ

ശരിക്കും അവള്‍ 
രണ്ട് പേരാണ്
ഒരുവളെ പോലെ
വേറെ ഒരുവള്‍ 
ഒരാള്‍ ഇടക്കേതോ
സ്റ്റോപ്പില്‍ 
ഇറങ്ങി പോവുമെങ്കില്‍ 
മറ്റൊരുവള്‍ 
എന്നേക്കുമാണ്...








പേരില്ലാത്ത നമ്മള്‍

ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ
എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.
ഉണ്ടെന്നിരിക്കട്ടെ
പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ച്
നിന്നെ ഞാനൊരു ഓറഞ്ച്
മരമാക്കും. 
പിച്ചി വള്ളികള്‍
എമ്പാടും പടര്‍ന്നൊരു
ഓറഞ്ച് മരം
ഇനിയിപ്പോള്‍ 
ദൈവമില്ലെന്നിരിക്കട്ടെ
അവസാനത്തെ ഉമ്മ പോലെ
അമര്‍ത്തിപിടിച്ച
ആ ഒരൊറ്റയുമ്മ കൊണ്ടാവും 

അപ്പോഴാവും 
പെരുമഴയുള്ള 
ഏതോ ദേശത്തില്‍ നിന്നു
നമുക്ക് മാത്രമായുള്ള
അടയാളമായി ആ മഴ വരിക
ഇപ്പോള്‍ മഴയോ എന്ന് 
കുടയെടുക്കാത്തവര്‍ 
കടയോരങ്ങളിലേക്ക്
തിരക്കുമ്പോള്‍
കൈ മറയാക്കി 
ഓടുമ്പോള്‍
ഒന്നു മിണ്ടാതെ വിരലുകള്‍ 
മുറുകെ പിടിച്ച് 
നമ്മളാ മഴ കൊള്ളും

വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണിനി
കാണുന്നതെങ്കില്‍ 
തലേന്നത്തെ മഴ പോലെ 
നമ്മളോര്‍ക്കും
എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ
ഓടിച്ചു പോയ വഴികള്‍, ഇടങ്ങള്‍ 
എണ്ണമില്ലാത്ത കിലോമീറ്ററുകള്‍ 
തണുത്ത ചോക്കളേറ്റ്
ഉള്ളു പൊള്ളയായ ഒരു 
മുത്തശ്ശി മരം 
അതിനുള്ളില്‍ ഉമ്മ വച്ചു നില്‍ക്കേ
മുറി കൂടിയ ഉള്ള്
ഇപ്പോള്‍ വേനലില്‍ പൊഴിയുകയും 
വസന്തത്തില്‍ പൂക്കുകയും 
ചെയ്യുന്നുണ്ട് നമ്മള്‍ 
എന്നില്‍ നിന്ന് നിന്നിലേക്ക്
പടര്‍ന്ന് പിന്നെ എന്നിലേക്ക്
പടര്‍ന്ന ആ മണം അവിടെങ്ങും 
പരക്കുന്നുണ്ട് പോലും 
പേരറിയാത്ത ഒരു പൂവ്
പേരില്ലാത്ത നമ്മള്‍ 






അവസാന ഇലകള്‍ മഞ്ഞയിലകള്‍ ..

ചെരിപ്പെല്ലാം ഊരിയെറിഞ്ഞ്
നടക്കാം നമുക്കീ വഴിയില്‍ 
തറഞ്ഞ മുള്ളിനെ അതേ പോലെ
നിര്‍ത്താം അതേ ആഴത്തില്‍ 
വേരിറങ്ങിയ ഒരു ചെടിയെ
പിഴുതെടുക്കാം 
തിരിച്ചു വരുന്ന ഓര്‍മ്മകളോട്
നിങ്ങളെയാരു വിളിച്ചു മൈരുകളേ
എന്ന് ചോദിക്കാം 
ഒരു ജനല്‍ തുറന്ന് വേണമെങ്കില്‍ 
പറന്ന് പോക്കൊയ്യെന്ന് പറയാ
ഒരു ബിയര്‍ ചിണുങ്ങുന്നു
പിന്‍ ഊരിയ ഗ്രനേഡ് പോലെ
ടിക് ടിക് എന്ന് മിടിക്കുന്ന
എപ്പോ വേണമെങ്കിലും 
പൊട്ടാവുന്ന ഹൃദയം 
എടുത്ത് നീട്ടുനു

വെറ്തെ ചുറ്റിക്കറങ്ങാന്‍ 
നിന്റെ കണ്ണിലേക്കൊരു
പെഡല്‍ ബോട്ടിറക്കുന്നു
രണ്ട് കൈയ്യും ചേര്‍ത്ത് 
തിരുമ്മി നിന്റെ കവിളില്‍ വയ്ക്കുന്നു
എപോഴും വിയര്‍ക്കുന്ന
കൈ ചേര്‍ത്ത് പിടീക്കുന്നു


നമ്മുടെ മീനിനെ ഏതെങ്കിലും 
ഒരു തടാകത്തില്‍ ഉപേക്ഷിച്ചാലോ
എന്ന് ചോദിക്കുമ്പൊള്‍ നീ 
സമ്മതിക്കുന്നില്ല
വെള്ളം മാറ്റുന്നത് പോലും 
അവകാശമായി തരാത്ത
നിന്റെ അച്ഛനെ ഓര്‍ക്കുന്നു
മീനിനെ വീളിക്കാന്‍ മാറി
മാറി പേരുകളിടൂന്നു

ഭൂമി ഇല്ലാത്തവനു ആകാശത്തില്‍ 
എന്ത് അവകാശം 
ഒരു കാടില്‍ നിന്നും 
വളര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ 
ഒരു പക്ഷേ മരിക്കുമ്പോളം 
വിര്‍ജിന്‍ ആയി നില്‍ക്കാവുന്ന
അതിന്റെ മാത്രം അവസാന ഇലകള്‍ 
മഞ്ഞയിലകള്‍ ..
വെറുതെ വന്ന് പോകുന്ന വസന്തങ്ങള്‍ 

അതിരില്‍ എവിടെയോ ആരോ
പാതി വലിച്ച് ഉപേക്ഷിച്ച്
സിഗരറ്റ് കാറ്റ് ഊതി കത്തിക്കുന്നു
പിന്നെയതൊരു തീയാകുന്നു
കിളികള്‍ പറക്കുന്നു
മാനുകള്‍ ഓടുന്നു
പ്രണയിക്കുമ്പോള്‍ 
കണക്കുകള്‍ ഒന്നും 
സൂക്ഷിക്കാന്‍ 
ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ 
തീ കത്തിക്കുന്നു
ആരെ പ്രണയിച്ചുവെന്നോ
ആരെ ഇല്ലയെന്നോ
വേര്‍തിരിവില്ലാതെ


മഴക്ക് മാത്രം അണക്കാന്‍ 
ആവുന്ന ചില തീ കളുണ്ട്
ഒഴിവു നേരങ്ങളില്‍ 
വെറുതെ തീ പിടിപ്പിക്കുന്ന
ഓര്‍മ്മകളൂടെ കൂട്ടുകാരെ

അനല്‍ മേലെ പനി തുളി, അലൈപായും ഒരു കിളി
മരം തേടും മഴൈ തുളി, ഇവൈതാനെ 

നീ കേള്‍ക്കുന്നില്ലേ പാട്ട്

പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാല്‍ 
പ്രളയത്തില്‍ ബാക്കിയായ
ഒരു പുഴയുണ്ട്
ജലമില്ല..തോണിയുണ്ട്
നമുക്ക് നീന്തിയാലോ
















ജലമേയെന്ന്

നീയെന്താണെനിക്ക്
ഇതാണല്ലോ ആ ചോദ്യം 
പ്രണയമാണോ സ്നേഹമാണോ
ഇഷ്ടമാണോ 
ഹോ..എന്തൊക്കെ ചോദ്യങ്ങളാണല്ലേ
ഓക്സിജന്‍ എന്ന് പറയട്ടെ?
അതാണല്ലോ അവസാനം 
ശ്വാസം ..ജലം .. ജീവന്‍ 
വാക്കുകളൊന്നും പോരാതെ
വരുമ്പോള്‍ മിണ്ടാതിരുക്കുന്ന 
പോലെ...
തീര്‍ന്ന് പോയ പര്‍വതാരോഹകന്റെ
സിലിണ്ടര്‍ പോലെ..
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു
നിന്നെ കാണാതാവുമ്പോള്‍ 
മീണ്ടിലെങ്കിലും 
ഓണ്‍ലൈന്‍ കാണാതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
ഉള്ള പിടച്ചിലുണ്ട്
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ
കരയില്‍ പിടിച്ചിട്ട
മീനിനെ പോലെ 
അപ്പോഴൊക്കെ 
കുടഞ്ഞൊഴിക്കുന്ന
ഒരു കൂട ജലമാണ്‍ നീ
ഹൌ..ജലം നിറച്ച
ശ്വാസം ..ജീവന്‍ 
നിനക്ക് വേണ്ടി 
മാത്രം സെറ്റ് ചെയ്ത്
റിങ്ങ് ടോണ്‍ 
എത്ര ദൂരെ നിന്നും 
തിരിച്ചറിയാം 
മെട്രിക്സ് സിനിമയിലെ
എമര്‍ജന്‍സി എക്സിറ്റ് പോലെ
മുഴങ്ങുന്ന ആ റിങ്ങ് ടോണ്‍ 
നിന്നിലേക്കുള്ള എന്റെ 
കൂടു മാറ്റം 
മൈരെ മൈരെ ന്ന് 
എന്നെ തന്നെ വിളിക്കുന്ന തെറികള്‍ 
നീയെന്ന പേരറിയാ ചെടിയുടെ വേരുകള്‍ 
ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു
എന്റെ പ്രണയമേയെന്നല്ല
എന്റെ ജീവനേ .. ജലമേയെന്ന്
വഴിയെത്ര മറന്നിട്ടും നിന്നിലേക്ക്
മണം പിടിച്ചെത്തുന്ന പൂച്ച ഞാന്‍ 

അപ്പോ പറഞ്ഞു വന്നത് 
എന്താന്ന് വച്ചാല്‍ 
വണ്ടികളൊന്നും 
വരാത്ത വഴിയില്‍ 
ആര്‍ത്തിയോടെ ഉമ്മ വയ്ക്കില്ലേ
ശ്വാസം മുട്ടി ചത്ത് പോയാലോ രണ്ടൂം 
എന്നോര്‍ത്ത് ദൈവം അയക്കുന്ന
വണ്ടികളാണ്‌ നമ്മള്‍ ഇടക്ക് കാണുന്നത്

മൈരു.. എന്തൊരു ഉമ്മയാണപ്പോ..
അകം പോള്ളയായ ആ മരത്തിന്റെ
ഉള്ളിലെ ഉമ്മ പോലല്ല..
ചുംബിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണടക്കണമെന്ന
നിയമം പോലും തെറ്റിച്ചുള്ള നമ്മുടെ
ഉമ്മകള്‍ ..രുചികള്‍ കൈമാറുന്നവ
ഉമിനീരിന്റെ കലര്‍പ്പുകള്‍ 

നമ്മള്‍ നമ്മള്‍ മാത്രമാണ്
ഒരാളെ പോലെ വേറെ ഒരാള്‍ ഇല്ല
പ്രണയത്തിന്റേയും ഉന്മാദത്തിന്റേയും 
കൈവിരലുകള്‍ ..അമര്‍ത്തി കടികള്‍ 
പൊടുന്നനെ പൊടിയുന്ന കണ്ണുനീര്

എന്റെ ജലമേ..
എന്റെ ശ്വാസമേ
പറ്റുമെങ്കില്‍ നമുക്കൊരു വട്ടം കൂടെ ജനിക്കണം 
ഒരേ ഇടത്തല്ല ഇതേ പോലെ തന്നെ
എന്നിട്ട് കുറച്ച് കൂടെ നേരത്തെ കാണണം 
പെട്രോളില്‍ കുളിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക്
നേരേ ഏറിയുന്ന തീപ്പെട്ടി കൊള്ളി പോലെ നീ
എന്നിലേക്ക് വരണം 
കത്തിപ്പിടിക്കണം ..
എന്നിട്ട് ഉമ്മ വച്ച് അതേ പോലെ
കത്തിക്കരിഞ്ഞ രണ്ട് പേരാകണം 
ആരുമറിയരുത് നമ്മളെത്ര 
പ്രണയിച്ചിരുന്നെവെന്ന്..







ഒരിടത്ത് നിന്ന്

അസൂയ ഒരു അസ്സല്‍ മെറ്റഫൊര്‍ ആണ്
ഒരു വീടിറമ്പില്‍ നിന്ന്
മഴയിലേക്ക് തല കുനിച്ച് കയറും പോലെ
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കരിമ്പന്‍ കയറിയ
തോര്‍ത്തുമുടുത്ത് ഷവറിന്റെ ഇത്തിരി
ജലത്തിലേക്ക് തല നനയ്ക്കും പോലെ
ആദ്യ തണുപ്പ് മാത്രമാണ്‍ പേടി

മുഴു കവിതയായ ഒരുവള്‍ക്ക്
കവിതയെഴുതാന്‍ വാങ്ങിയ ബിയര്‍ ആണ്
ഞാനിപ്പോള്‍ കുടിക്കുന്നത്

ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്

രാത്രിയില്‍ പതിവില്ലാതെ
ഒരു കിലുക്കം കേട്ട്
ഉണര്‍ന്നേക്കാം നീ
കുറേ ഏറേ ദിനങ്ങളായ് 
ഉറങ്ങുകയും പൊടുന്നനെ
ഉറക്കമുണരുകയും ചെയ്ത
ഒരുവനാകുമത്
സ്നേഹിതര്‍ 
കാറ്റ് 
പട്ടങ്ങള്‍ 
പൊട്ടിയ ചരടുകള്‍ 
ബിയര്‍ ബോട്ടില്‍ ക്യാപ്പുകള്‍ 
പൊട്ടി പോയ പട്ടമെന്തിനു
തിരികെ പിടിക്ചു
ബോട്ടില്‍ ക്യപ്പുകള്‍ 
എന്തിന്‍ തിരികെ പിടീപ്പിച്ചു

ഒറ്റക്ക്ക് നടന്നെ പോകെ
കുത്തേറ്റ ഒരുവനെ
നീ വര്ക്കുന്നതെന്തിനു
പക്ഷികള്‍ വഴി തെറ്റതെ 
വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതെങ്ങിനെ
എന്ന് അന്തം വിടുന്നതെന്തിനു

അക്രമിക്കാന്‍ വരുന്ന മൃഗത്തിന്
നേരെയാണോ കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ 
പോകുന്നതെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നതെന്തിനു

പൊടുന്നനെ ചിറകടിച്ച് തിരികെ
പോകുന്ന ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്
നിന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ 
വീഴുന്നതെങ്ങിനെ
മുറിച്ചെടുത്ത ഒരവയവം 
ഉള്ളിലിരുന്ന മിടിക്കുന്നു
എന്ന് തോന്നുന്നതെങ്ങിനെ

പോട്ടെ

ജലമൊന്നുമില്ലാതെ
അത്രക്കും പച്ചച്ച്
ഒരു ചെടി പൊട്ടിപ്പിളര്‍ന്ന
പാറ മേല്‍  വളരുന്നതെങ്ങിനെ


എല്ലാം പോറ്റുന്ന ആകാശം 
ഒരു നൊടിയില്‍ ഇരുണ്ട് 
പോകുന്നതെങ്ങിനെ
എന്റെ കയ്യിലൊരു നിറ തോക്കുണ്ടേങ്കിലും 
ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങനെ കൊന്നു വീഴ്ത്തും 
കണ്‍പീലിയില്ലാ മീനിനെ
നിന്റെ വരയന്‍ കുതിരയെ
പാതി വെടി കൊണ്ട ആ മൃഗം പോയ
വഴി അറിയാമോ
മണ്ണില്‍ നോക്കൂ
ചുവന്ന വഴിയറിയാം 

നിറത്തിനു ആ കുപ്പായം മാറാന്‍ 
എത്ര നേരമെടുക്കും 

മരക്കറ പോലെയാണ്‍ ചോരയെങ്കില്‍ 
ഭയ ചകിതന്‍ ആണ്‍ ഞാന്
ഒരു വിടവിലേക്ക് മൂക്ക്
കടത്തി 
ഗന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍വചനം നല്‍കുന്നുണ്ട് ഞാന്‍ 
പക്ഷേ ഇതൊന്നുമല്ല
ഒരോ പക്ഷികളേയും 
കൂട് തുറന്ന് തൂക്കിലേറ്റും ഞാന്‍ 
നിന്റെ മുടിയിഴ കൊണ്ട്
ഞാനൊരു സിരാത് പാലം ഉണ്ടാക്കും 










ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം

ഓര്‍മ്മയൊരു മിനുക്ക കല്ലാണ്
ഞാനതിനെ അതിലേറെ മിനുക്കമുള്ള
നിന്റെ നിശ്ചലമായ ജലത്തിനു
മീതെ തെന്നിച്ചെറിയുന്നു
മൂന്ന് നാല ചാട്ടങ്ങളില്‍ 
അതപ്പുറമെത്തുന്നു
നിന്റെ മറുകില്‍ 
ഞാനെന്റെ തോണി കെട്ടുന്നു
ഉച്ചവെയില്‍ പാറുന്നു
കാറ്റാടിലെ കാറ്റ്
പോലെ കൈകള്‍ വിരുത്തി
പായുന്നു ഞാന്‍ 
ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം 
ഒരു പച്ചക്കാടതിന്റെ
മഞ്ഞ, തവിട്ട് ഇലകളെ
ഒളിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങിനെ
വെയിലിന്റെ ദൈവമേ 







ഒരു വേള..

നിറയെ മരങ്ങളുള്ള
ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിയാണ്‌ പ്രണയം 
ഹെഡ്‌ഫോണില്‍ ഇഷ്ടമുള്ള 
പാട്ടൊക്കെ വച്ച് അങ്ങനെയങ്ങ്
പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ
എവിടെയും നില്‍ക്കാതെ
ഒരു വേള.. ഒന്നോര്‍ത്തെടുത്താല്‍ 
കാറ്റിനു നിന്റെ മണമുണ്ട്
അതിനൊരാളെ പറത്താന്‍ 
കഴിയുമെങ്കിലെനിക്ക്
തൂവല്‍ കനമേയുള്ളൂ

അത്രയും ?

ഒരു ഹൃദയത്തിനെന്ത് ഭാരം കാണും 
ആരുടെയോ തുറമുഖത്ത്
നങ്കൂരമിടുന്ന ഒരു കപ്പലിന്റെ  ഭാരം ?

വേറെ വേറെ മുറിച്ച് വച്ചാല്‍ 
നമ്മുടെ ചൂണ്ട് വിരലിന്റെ അത്രയും ?


ലക്ഷ്യമൊന്നുമില്ലാതെ ഓടിച്ച്
ദൂരമത്രയും ?


മുടിയില്‍ ഉറകൂടി
ചെവി വഴിയിറങ്ങി
കഴുത്തിലെത്തിയ
ആ വിയര്‍പ്പു തുള്ളിയുടെ അത്രെം ?
അതിന്റെ ഭാരമറിഞ്ഞ
നാവിന്‍ തുമ്പിനറിയുമോ ?


ഒരു നഗരവും മറ്റൊരു നഗരവും പിന്നെ
നാലര മണിക്കൂറിന്റെ അത്രെം ?

ഉമ്മ വച്ച രണ്ട് ചുണ്ടുകളൂടെ
തണുപ്പിനെ അതില്‍ നിന്നുണ്ടായ
വേനലിനെ കൊണ്ട് ഹരിച്ചാല്‍ 
ഗ്രാവിറ്റിയെ കിഴിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന അത്രേം ?


അവിടൊരു കടലുണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ 
അതിന്റെ ഉപ്പിന്റെ അത്രെം 

കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ വരിഞ്ഞ
കൈയ്യിന്റെ വ്യാസം ..അത്ര ?
അപ്പോള്‍ ഇരട്ടിച്ച മിടിപ്പുകള്ടെ
അത്രെം ?

വഴക്കിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
വളരുന്ന മൌനത്തിന്റെ അത്രെം ?


നീയും ഞാനും മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന
ഉറക്കത്തിന്റെ 
അമര്‍ത്തിയ വിളികളൂടെ അത്രെം ?


രണ്ട് മുയല്‍ പല്ലുകളുടെ 
ആഴം ? അത്രയും ?

നിന്റെ ജനലിലൂടെ വീഴുന്ന
പാതി മഴയുടെ പാതി വെയിലിന്റെ 
അത്രയുമെങ്കിലും കാണും 
എന്റെയും നിന്റെയും ഹൃദയം മുറിച്ചെടുത്ത്
തുലാസില്‍ വച്ചാല്‍ 
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കിം കി ഡുകിന്റെ സിനിമയെ 
ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും പോലെ പൂജ്യമെന്ന് 
കാണിക്കും നമ്മളപ്പോള്‍ 
ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പറക്കുകയാവും 
വെറുതേ.. എങ്ങുമെത്താത്ത
നമ്മുടെ ഡ്രൈവുകള്‍ പോലെ.
നീയപ്പോള്‍ കാലുകള്‍ മടക്കി വച്ച്
ചോക്കളേറ്റ് കേക്ക് തിന്നുകയാവും 
പേരിന്‌ ഇടക്ക്.. എനിക്ക് തരികയും 











നിശ്ചലം

ഒരു ബൌളിലെ ഇത്തിരി 
ജലത്തില്‍ ചെറുമീനൊന്ന്
ഇളകുന്ന അത്രയും മതി
അത്രയെങ്കിലും 
ഈ നിശ്ചലത സഹിക്കാന്‍ വയ്യ
നിങ്ങളോടല്ല..നിശ്ചലം എന്ന വാക്കിനോടാണ്
എത്ര നാളെന്ന് കരുത്തിയാണിങ്ങനെ..
ഒരാളെ പോലെ ഏഴു പേരൊന്നും ഇല്ല
പക്ഷേ ഒരാളെ പോലെ വേറൊരാളുണ്ട്


എന്തോ പറയാന്‍ വന്നു
പിന്നെ മറന്നുവെന്ന്
പറയുന്നത്..
നുണ പറയുന്നതാണ്‌!  
പിന്‍വലിയുന്നതാണ്‌!
മുറിയുമോ 
മുറിക്കുമോ
എന്നോര്‍ത്ത്
അവനവനിലേക്ക്
പടരുന്നതാണ്

ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ് അഥവാ പാതി മുറിച്ചത്

ഇപ്പോഴൊന്നുമല്ല
ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത്
പത്ത് കൊല്ലമെങ്കിലും
നിനക്കത്ര പരിചയമൊന്നുമില്ലാത്ത
ഒരു നഗരത്തില്‍ വച്ചാവും
നമ്മളു കാണൂക
അതും ഒരു വാക്കു പോലും
പകരാത്ത കുറെയേറെ
നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞ്
വഴിയരികിലെ കടയില്‍
രണ്ട് ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ് ചായ പറയും നമ്മള്‍
ഞാനൊരു സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുകായിരിക്കും
നീ തുറിച്ചു നോക്കുമായിരിക്കും
നിന്നേക്കാള്‍ വലുതായ കണ്ണട അപ്പോഴും കാണും
അതിലേറേ വലിയ പൊട്ടും
കോട്ടണ്‍ സാരിയാവും
കണക്ക് കൂട്ടിയാല്‍ തെറ്റുന്നത്ര പ്രണയമുണ്ടാവും
ഞാന്‍ നരച്ചിട്ടുണ്ടാവും
ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ അലയുന്ന
ഒരുത്തന്റെ ഭാവം അപ്പോഴുമുണ്ടാവും
ഒന്നും മിണ്ടാനുണ്ടാവില്ല
എന്നാലും പറയുമെന്തെല്ലാമോ
കുട്ടികള്‍ ഭര്‍ത്താവ് യാത്രകള്‍ ജോലി
എന്ത് വന്നാലും ഞാന്‍ ചോദിക്കില്ല
സുഖമാണോ എന്ന്
ഇനി സുഖമാണെന്നാങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞാലോ
നീയും അത് തന്നെയാവും
അധികം നില്‍ക്കാതെ നമ്മള്‍ തിടുക്കത്തില്‍ പിരിയും
തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല
പുതുക്കിയ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങില്ല
എവിടെ എന്ന് ചോദിക്കില്ല
കുട്ടികള്‍ടെ പേര്‍ ചോദിക്കൂല്ല
കെട്ട്യോന്‍ ന്ത് ചെയ്ന്ന് ന്ന് ചോദിക്കൂല്ല

തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോ മൈരു
ഒന്നുകൂടെ നിന്നെയൊന്ന്
നോക്കാമെന്ന് തോന്നും
നോക്കൂല്ല.
പൊടുന്നനെ വഴി ഒരു വളവാകും
നീ എന്നെയും ഞാന്‍ നിന്നെയും
കാണാതാവും












ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ്

Monday, December 3, 2018

മൂന്നാമത്തേത്

ഇനി നമ്മള്‍ കാണുമ്പോള്‍ 
ഞാന്‍ നിനക്ക് മൂന്ന്
സമ്മാനങ്ങള്‍ തരും 
എന്താണിന്നിപ്പോള്‍ 
ചോദിക്കരുത്
ഒന്നു നിന്റെ കൈവള്ളയില്‍ 
ഒതുങ്ങുന്നത്
ഒന്നു നിന്നെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ്
എപ്പോഴും കിടക്കുന്നത്
അവസാനത്തേത് 
സത്യമായും അറിയില്ല
അത് സാധ്യമാവുമോ എന്ന്

എനിക്കറിയാം നീ ഇപ്പോള്‍ 
മുതല്‍ അത് ചോദിക്കുമെന്ന്
പറയില്ല 
എത്ര ചോദിച്ചാലും പറയില്ല
എനിക്കറിയാം മൈരു നീ 
എന്നെ ഇമോഷണല്ലി
ബ്ലാക് മെയില്‍ ചെയ്യും 
എന്നാലും പറയില്ല
എത്ര കെഞ്ചിയാലും തരാത്ത
ആ "മ്മ" തന്നേക്കാം 
എന്നാലും പറയൂല്ല


നീ നിന്റെ പൂച്ചയെ പറഞ്ഞു വിടുമോ
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍ള്ള
പതുങ്ങി ഇരുന്നെപ്പോഴും 
പേടിപ്പിക്കുന്ന
എന്നാലും പറയുല്ല കുഞ്ഞീ
പറയില്ലാന്‍ ന്ന് വച്ചാല്‍ പറയില്ല


ഒന്നും രണ്ടും സര്‍പ്രൈസുകള്‍ നിനക്ക്
തരുമ്പോള്‍ നീയോര്‍ക്കും 
എവിടെ അടുത്തത് ന്ന്
തരില്ല..
നീ കൊത്ത് കൂടും 
ഇന്നെ കൊണ്ട് ആവുന്ന പോലെ
ന്നാലും പറയൂല്ല
നിക്കറിയാ ഇയ്യെന്നെ
കടിക്കും 
നീണ്ട പച്ച കുത്തിനു മേലെ
പിന്നെ തോളില്‍ 
ഞാനപ്പോഴും മിണ്ടില്ല
നിനക്കറീല്ലല്ലോ
ഏറെ ഇഷ്ടമാണാ
മുയല്‍ പല്ലുകള്ടെ കടി ന്ന്

നിന്റെ നീണ്ട വിരലുകള്‍ 
കൊണ്ട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്
ഫസ്റ്റ് സെക്കണ്ട് ന്ന് 
പറഞ്ഞ് ഗിയറുകള്‍ മാറ്റും 
നിന്റെ കൈ വിടാന്‍ 
തോന്നാഞ്ഞ് ഒറ്റ കൈ 
കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യും 
മഞ്ചേരി എത്താവാറാവുമ്പോ
കാര്‍ സ്ലോ ആവും 
എനിക്കപ്പപ്പോ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ മുട്ടും 
കാണൂന്ന കടയിലൊക്കെ നിര്‍ത്താന്‍ തോന്നും 
എത്ര പതുക്കെ ഓടിച്ചിട്ടും 
അവസാനം മഞ്ചേരി എത്തും 
മൈരു മഞ്ചേരി എന്ന് മനസ്സി പറയും 

എന്നിട്ടോ നീ ഇറങ്ങി പോവുന്നത്നു
മുന്നേ തരണ്ടേ മൂന്നാമത്തെ 
സര്‍പ്രൈസ്
അത് തരാന്‍ ഞാനെന്ത് ചെയ്യും 
ഒരിടം വേണമതിനു
ഒച്ചയും ബഹളവും 
ഇല്ലാത്ത
ആഞ്ഞൊന്ന് നിശ്വാസമെടുത്താല്‍ 
അത് പോലും കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന 
ഒരിടം 
നിന്റെ മുടിയിലൊന്ന്
കോര്‍ത്ത് പിടിച്ചാല്‍ 
പിടയുന്ന ഒരിടം 
ഉമ്മ വയ്ക്കുമ്പോളെനിക്ക്
കണ്ണക്കണം 
കെട്ടിപിടിക്കുമ്പോള്‍ 
നെഞ്ചിടിപ്പ്
ട്രെയിന്‍ പാളം മാറുന്ന പോലെ
നിന്നിലേക്ക് മാറണം 
എന്റെ ശരീരമിങ്ങനെ
വിറക്കുന്നത് നീയറിയണം 
ചുണ്ടില്‍ അറിയണം രുചി
അത്ര ആഴത്തില്‍ 
സമയമെടുത്ത്
ഓരോ കോണും 
ഓരോ അരികും 
അറിഞ്ഞ്
പതിയേ ചുംബിക്കണം 
നിന്നെ ഉള്ളിലേക്ക്
വലിച്ചെടുക്കും പോലെ
കെട്ടി പിടിക്കണം 

അല്ല... സത്യത്തില്‍ ഇതൊന്നുമല്ല
ആ മൂന്നാമത്തേത്
അത് നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ 
ഒരൊറ്റ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ
താളം തെറ്റിക്കുന്ന പോലെ
ചുണ്ടമര്‍ത്തണമെന്നാണ്
നീയെന്നുമോര്‍ക്കണം 
മരിച്ച് പോവും വരെ
നിന്നെയെനി ആരൊക്കെ
ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇത് അത് പോലെ ആയില്ലല്ലോ
എന്നോര്‍ക്കണം 
നീ ആരെ ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇല്ല ഇത് അത് പോലെ 
ആയില്ല എന്ന് ഓര്‍ക്കണം 

അല്ല.. ഞാനിപ്പോഴും 
ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല
ഉടനെ ഡിലിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു
ഇനി വായിക്കുമ്പോള്‍ 
വിട്ടു വായിക്കുക
മൂന്നാമത്തെ സര്‍പ്രൈസ്

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...