ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്

രാത്രിയില്‍ പതിവില്ലാതെ

ഒരു കിലുക്കം കേട്ട്

ഉണര്‍ന്നേക്കാം നീ

കുറേ ഏറേ ദിനങ്ങളായ് 

ഉറങ്ങുകയും പൊടുന്നനെ

ഉറക്കമുണരുകയും ചെയ്ത

ഒരുവനാകുമത്

സ്നേഹിതര്‍ 

കാറ്റ് 

പട്ടങ്ങള്‍ 

പൊട്ടിയ ചരടുകള്‍ 

ബിയര്‍ ബോട്ടില്‍ ക്യാപ്പുകള്‍ 

പൊട്ടി പോയ പട്ടമെന്തിനു

തിരികെ പിടിക്ചു

ബോട്ടില്‍ ക്യപ്പുകള്‍ 

എന്തിന്‍ തിരികെ പിടീപ്പിച്ചു

ഒറ്റക്ക്ക് നടന്നെ പോകെ

കുത്തേറ്റ ഒരുവനെ

നീ വര്ക്കുന്നതെന്തിനു

പക്ഷികള്‍ വഴി തെറ്റതെ 

വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതെങ്ങിനെ

എന്ന് അന്തം വിടുന്നതെന്തിനു

അക്രമിക്കാന്‍ വരുന്ന മൃഗത്തിന്

നേരെയാണോ കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ 

പോകുന്നതെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നതെന്തിനു

പൊടുന്നനെ ചിറകടിച്ച് തിരികെ

പോകുന്ന ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്

നിന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ 

വീഴുന്നതെങ്ങിനെ

മുറിച്ചെടുത്ത ഒരവയവം 

ഉള്ളിലിരുന്ന മിടിക്കുന്നു

എന്ന് തോന്നുന്നതെങ്ങിനെ

പോട്ടെ

ജലമൊന്നുമില്ലാതെ

അത്രക്കും പച്ചച്ച്

ഒരു ചെടി പൊട്ടിപ്പിളര്‍ന്ന

പാറ മേല്‍  വളരുന്നതെങ്ങിനെ

എല്ലാം പോറ്റുന്ന ആകാശം 

ഒരു നൊടിയില്‍ ഇരുണ്ട് 

പോകുന്നതെങ്ങിനെ

എന്റെ കയ്യിലൊരു നിറ തോക്കുണ്ടേങ്കിലും 

ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങനെ കൊന്നു വീഴ്ത്തും 

കണ്‍പീലിയില്ലാ മീനിനെ

നിന്റെ വരയന്‍ കുതിരയെ

പാതി വെടി കൊണ്ട ആ മൃഗം പോയ

വഴി അറിയാമോ

മണ്ണില്‍ നോക്കൂ

ചുവന്ന വഴിയറിയാം 

നിറത്തിനു ആ കുപ്പായം മാറാന്‍ 

എത്ര നേരമെടുക്കും 

മരക്കറ പോലെയാണ്‍ ചോരയെങ്കില്‍ 

ഭയ ചകിതന്‍ ആണ്‍ ഞാന്

ഒരു വിടവിലേക്ക് മൂക്ക്

കടത്തി 

ഗന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍വചനം നല്‍കുന്നുണ്ട് ഞാന്‍ 

പക്ഷേ ഇതൊന്നുമല്ല

ഒരോ പക്ഷികളേയും 

കൂട് തുറന്ന് തൂക്കിലേറ്റും ഞാന്‍ 

നിന്റെ മുടിയിഴ കൊണ്ട്

ഞാനൊരു സിരാത് പാലം ഉണ്ടാക്കും