Saturday, September 14, 2019

ഓര്‍ട്ടോലാന്‍


1.
കുരുവിയാണ്
നല്ലോണം പാട്ട് പാടും
വളരെ കുറച്ച് മാത്രമുള്ള
വംശത്തില്‍ പെട്ടതാണ്
ഇച്ചിരി കുഞ്ഞനാണ്
തീയില്‍
പൊരിച്ചാണ്‍ തിന്നുന്നത്
തൂവല്‍ പറിച്ചു
തീയില്‍ വറുത്തെടുക്കും
കടിച്ചും പറിച്ചുമല്ല
ഒന്നാകെ വായിലാക്കി
ചവച്ചിറക്കും

2.

കണ്ണുകളച്ച്
രുചിയറിഞ്ഞ്
ചവച്ചിറക്കി
മുകുളങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി
ഒരു ജീവനെ
വേറൊരു ജീവനിലേക്ക്
വേറൊരു മിടിപ്പിലേക്ക്


3.

നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും
പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലറിയാം
ഒരു ജീവനെ വിഴുങ്ങുന്ന വിധം
ഒരു ജീവനെ ഉള്ളിലേക്ക്
എടുക്കുന്ന വിധം
അതപ്പോഴൊരു
കുഞ്ഞി കുരുവിയാണ്
തീയില്‍ പിടഞ്ഞത്
തൂവലൂരിയത്
തുറന്ന കണ്ണുകളുള്ളത്
അപ്പോഴും ജീവനുള്ളത്


4.

പ്രണയത്തില്‍ നിങ്ങള്‍
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുകയാണ്
മുഴുവന്‍
ശ്വാസം
വെളിച്ചം
പൂക്കലുകള്‍
പുലര്‍ച്ചകള്
ഉറക്കങ്ങള്‍


5.


തീയില്‍ കുളിപ്പിച്ച്
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുന്നതില്‍
അപ്പുറം എന്തുണ്ട്
പ്രണയത്തില്‍




ഓര്‍ട്ടോലാന്‍ - വളരെ കുറച്ച് മാത്രം അവശേഷിക്കുന്ന കുഞ്ഞി കുരുവി. ഫ്രാന്‍സിലെ ഒരു വിശേഷ വിഭവം .തീയില്‍ ചുട്ടുടുക്കുന്നു.

Thursday, September 12, 2019

നുഴഞ്ഞുകയറ്റം

നീ എന്നെ പിടിച്ചപ്പോൾ
എനിക്ക് ഒരു ഭൂകമ്പം
വരുന്നത് പോലെ തോന്നി
കൈത്തണ്ടയിലെ
മഷി മാഞ്ഞ പച്ച കുത്ത്
തെളിഞ്ഞു
ഞാന്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി

ഓ, ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച
ഹൃദയങ്ങളുടെയും
വാക്കുകളില്ലാത്ത വാക്കുകളുടേയും
ദൈവമേ നീയിത് കാണുന്നോ ?

നിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള
പാത്രങ്ങളിലേക്ക്
സിമന്റ് കലക്കുന്നു
സ്വയം പകര്‍ത്തിയെടുക്കുന്നു
പരസ്പരം കൊത്തി പഠിക്കുന്നു
ഒരു സൂചനയും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ
സ്വയം ഗ്രനേഡുകളാക്കി
പിടിക്കുന്നതാണ്

എന്റെ കൈത്തണ്ട
നീ ചെവിയിലേക്ക്
അമര്‍ത്തി പിടിക്കുമോ?
എന്റെ പൾസ് ഒച്ച വയ്ക്കുന്നു

"ഞാൻ ജീവനോടെയുണ്ട്.
ഞാൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

രണ്ടെണ്ണം വേണം
മുറിവുകള്‍
ഒന്നിപ്പോഴുണ്ട്
പോയന്റ് ബ്ലാങ്കിലെ
വെടിയുണ്ട പോലെ
കയറുമ്പോഴൊന്ന്,
അകം തുളഞ്ഞിറങ്ങി
പോകുമ്പോഴൊന്ന്

Wednesday, September 4, 2019

ആനന്ദം

1.

മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ്
ഏറേ നേരമായി
കോഫി കപ്പ്, നീല മേശ.
ചിറകനക്കാതെ പറക്കുകയും
ആഴക്കടലില്‍ ചിറകുകള്‍ തുറക്കുകയും
ഏകാന്തനായ കടൽ പക്ഷിയെപ്പോലെ
ഞാനിങ്ങനെ / നീയിങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു
നമ്മളിപ്പോഴും മിണ്ടുന്നതേയില്ല

നീയപ്പോള്‍  വിരലുകള്‍ കൊണ്ട്
ആരുടേയോ ഓര്‍മ്മയുടെ
ആകൃതിയില്‍ ഉള്ള
ശൂന്യതയുടെ വക്കിലൂടെ
വിരലോടിക്കുകയായിരുന്നു

2.

ചില നാലുമണി പുലര്‍ച്ചകളില്‍
ഏകാന്തത അതിന്റെ ഏറ്റവും
കൂര്‍ത്ത വേരുകള്‍
ആഴ്ത്തുന്നതിനിടയില്‍
ഞാനാ കുത്തൊഴുക്ക്
അറിയാറുണ്ട്

സിരകള്‍ വന്നവസാനിക്കുന്നിടത്ത്
എന്റെ മുറിവുകള്‍ 
തുറക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ 
അവ വെള്ളപ്പൊക്കം കൊണ്ടു വരുന്നു
ഓര്‍മ്മ മണക്കുന്ന ഒരു ചെന്നായ
മരിച്ചൊഴുകുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ
ഗന്ധത്തിലതിനു വഴി തെറ്റൂന്നു

ജലം, വായു അതേറ്റവും മൂര്‍ച്ചയേറ്റും
ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍
മിനുക്കി രാകിയ
ഏതോ ലോഹത്തിന്റെ തിളക്കത്തില്‍
മിനുങ്ങും
സത്യത്തില്‍ വാക്കുകളെല്ലാം
നിശബ്ദമായിരിക്കുമ്പോഴും
ഒന്നുമില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോഴും
ഒട്ടും പ്രതീക്കാതെയെത്തുന്ന
വിരുന്നുകാരനാണ്


3

കാട്ടിൽ ഒരു മരം വീണാൽ
നമ്മള്‍ മാത്രമേ അത് കേൾക്കൂ -
നിലത്തു വീഴുന്ന ശബ്ദം ഇല്ലെങ്കിൽ,
നമ്മള്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെയിലെന്ന്
ഭയന്ന് പരിഭ്രാന്തരാകുമോ,
അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ശൂന്യതയുടെ
ആനന്ദം നമ്മള്‍ കണ്ടെത്തുമോ

അവസാനമായി,
ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇത് ചോദിക്കട്ടെ:
നീയും ഞാനും നടക്കാൻ പോകുമ്പോള്‍
മുഴുവൻ നേരവും നമ്മളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല

നമ്മളൊടുവില്‍ ചുംബിക്കുമെന്ന്
നീ കരുതുന്നുണ്ടോ?

നമുക്കിപ്പോളൊരു കടലാസില്‍
ഒരു വരി കവിത എഴുതാം
എന്നിട്ടതിനെ ഇന്നേ വരെ കണ്ടു
പിടിക്കാത്ത ഒരു ഋതുവിന്റെ
പേരെഴുതാം 

Tuesday, September 3, 2019

പൂച്ച

എന്റെ പൂച്ചയുടെ പേര്
പിപ്പി എന്നാണ്
രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ
അവളെ കാണാതാവും പലവട്ടം
ഏതെങ്കിലും പുല്ലിന്റെ ഇടയില്‍
നാലു കാലും പൊക്കി സ്വപ്നം കാണൂന്ന
ഉറക്കത്തില്‍ അവളെ
എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കണ്ട് പിടിക്കും
എത്ര വഴക്ക് പറഞ്ഞാലും
ഇതൊക്കെയെന്ത് എന്ന മട്ടില്‍ നോക്കും

എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കിട്ടിയ
ഒരു കഷണം പേപ്പറില്‍
പാതി കളിപ്പാട്ടത്തില്‍
കെട്ടി മറിയുന്നുണ്ടാവും
ചിലപ്പോള്‍
വിളിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടില്‍
ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും
ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമാവും
കേള്‍ക്കുക

നിന്നെയും പൂച്ചയേയും എങ്ങനെ കൂട്ടി കെട്ടും
എന്നതാണ്..
കാരണം നിന്നെയോര്‍ത്ത് എഴുതി തുടങ്ങിയതാണ്
ആ ഓര്‍മ്മ വന്നു...
നഖങ്ങള്‍ .. മൂര്‍ച്ച ഏറെയാണ്
മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍
കാണാതെയാവും
ഏറേക്കുറെ പോയി, ഇനി കാണില്ല
എന്നോര്‍ക്കുമ്പോ തിരികെ വരും
ഓര്‍മ്മ ഇല്ലെന്നൊക്കെ പറയും
പക്ഷേ ഏറെയാണോര്‍മ്മ

എത്ര നാടുകടത്തിയാലും
തിരികെ വരും ..
ഇപ്പോള്‍ ശരിയായില്ലേ..
അവസാന വരി
അവസാന വാക്ക്

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...