ഓര്മ്മയൊരു മിനുക്ക കല്ലാണ്
ഞാനതിനെ അതിലേറെ മിനുക്കമുള്ള
നിന്റെ നിശ്ചലമായ ജലത്തിനു
മീതെ തെന്നിച്ചെറിയുന്നു
മൂന്ന് നാല ചാട്ടങ്ങളില്
അതപ്പുറമെത്തുന്നു
നിന്റെ മറുകില്
ഞാനെന്റെ തോണി കെട്ടുന്നു
ഉച്ചവെയില് പാറുന്നു
കാറ്റാടിലെ കാറ്റ്
പോലെ കൈകള് വിരുത്തി
പായുന്നു ഞാന്
ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം
ഒരു പച്ചക്കാടതിന്റെ
മഞ്ഞ, തവിട്ട് ഇലകളെ
ഒളിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങിനെ
വെയിലിന്റെ ദൈവമേ
No comments:
Post a Comment