അവള് വരാത്തതിനാല് ആവണം
കടല് അവള്ക്കരികിലേക്ക് വന്നു
മഞ്ഞ പൂക്കളുടെ ഒരു കൂട്ടവും
ഓടാന് എത്തിയവരും നിറഞ്ഞു
ഇന്ന് ആകാശം താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന കടല്
അതേ കടല് അതേ ഇടം
അവള് ഒരോര്മ്മയെടുത്ത്
കുടഞ്ഞ് വിരിക്കുന്നു
മുഖം കുനിച്ച് നില്ക്കുന്നു
ആരോ തൊടുന്നു മെല്ലെ
നമ്മളെയറിയാത്ത
വിളക്കുകാലുകള്ക്ക്
ആരെയോ ഓര്മ്മയുണ്ട്
മൌനത്തിന്റെ കടല്പൂക്കള്
പല നിറങ്ങളില് പൂക്കുന്നത്
നിന്റെയുള്ളിലെ അകം
മാത്രമറിയുന്ന ഋതുവിലാണ്
വൈകിയ കെ എസ് ആര് ടി സി ബസില്
വിന്ഡോ ഷട്ടര് പൊക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു ഒരാള്
അതേ ആളിലേക്ക് ചായുന്നു നിര്ത്താതെ
പെയ്യുന്ന അതേ മഴ
ഒരുമ്മ കൊണ്ട് കടക്കാനാവില്ല
പ്രളയം തകര്ത്ത പാലം
എന്നോട് ചോദിക്കരുത്
ഞാന് പറയില്ല.
എപ്പോള് മഴ വരുമെന്ന്
നമ്മെ നനയിക്കുമെന്ന്
എനിക്കൊരു സിഗരറ്റ്
വലിക്കാന് തോന്നുന്നു
അപ്പോഴേക്കും
നീ ഒളിക്ക്
ഞാന് കണ്ടു പിടിക്കാം
No comments:
Post a Comment