Tuesday, August 14, 2018

തൂവാല

ആഞ്ഞമര്‍ത്തിയാല്‍ ചോര
കിനിയുന്നൊരു മുറിവില്‍ 
നീണ്ട വിരലുകളുടെ 
ചുറ്റിപ്പിടിക്കല്‍ അറിയുന്നു
എത്ര കുടഞ്ഞിട്ടും പോകാതെ
തൂവാല നിന്നെ മണക്കുന്നു
നന്നേ തണുത്തൊരു കൈവെള്ളയില്‍ 
രണ്ടക്ഷരമുള്ള വാക്കെഴുതുന്നു
നീയിറങ്ങി പോയതിനാലാവണം 


മഴ പിന്നെ തോര്‍ന്നതേയില്ല.

No comments:

Post a Comment

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...