Monday, August 27, 2018

നിന്റെ ആകാശം

മഴയുടെ
കുത്തിക്കുറിയ്ക്കലുകളാണ്
നീ വായിക്കുന്നത് 
ഒരു മണി വിട്ടു പോയിട്ടും 
നീയിടുന്ന ലോലാക്കിന്റെ പാട്ടാണ്
ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നിന്റെ ആകാശം ,
ചേക്കേറാന്‍ പോകുന്ന
പക്ഷികളുടെ എണ്ണം
സൂക്ഷിക്കാത്ത
മേഘങ്ങളോട്
കെറുവിക്കുന്നു
കുന്നില്‍ മുകളില്‍
നിന്നും തുള്ളിതുളുമ്പി
ഓടിയിറങ്ങുന്ന
ഒരാട്ടില്‍ പറ്റം
പോലെ മുടി പാറുന്നു
മുഖത്തും ചുണ്ടിലും
ആഞ്ഞമര്‍ന്ന നിന്റെ
വിരലില്‍ ഉപ്പളങ്ങള്‍
വെയിലാറ്റുന്നു

No comments:

Post a Comment

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...