അകമൊരു കാട്
അവിടെ പച്ചക്ക് മേലേ
ആഞ്ഞു വീഴുന്നു വിശപ്പാര്ന്ന തീ മൃഗം
ചിറകടിച്ച് പറക്കുന്നു കരച്ചിലുകള്
അകമൊരു പുഴ
ഉരുളന് കല്ലുകളുടെ
ഒരേയൊരു പരല്
മീനിന്റെ പുഴ
അകമൊരു ആകാശം
കാണാത്ത പക്ഷികളുടെ
നിറം തുടച്ച് തൂവി പറന്ന
മേഘങ്ങളുടെ ആകാശം
കാറ്റ് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു
മറന്നുവോയെന്ന്, നിന്നെ
എത്ര നടന്നാലും ഒരേ ദൂരം
അകമൊരു കുന്ന്
അത്രയും ഉയരത്തിൽ
പൂത്തിരിക്കുന്ന
മഞ്ഞക്കടമ്പ് , നിന്റെ ഓര്മ്മ
വെയിലു വാട്ടിയ ഇലകള്
പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു
തിരിവു കഴിയുമ്പോള്
പൊടുന്നനെ
മരിക്കുന്നയാള്
എത്ര ഏകാന്തപ്പെട്ടിരിക്കും
എത്ര കുതറിയിരിക്കും
No comments:
Post a Comment