മുരിങ്ങാപൂവുകളെ കുറിച്ച്

പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് 

എഴുതി എഴുതി 

കേട്ട് കേട്ട് 

മടുത്ത് പോയൊരു വാക്ക്

ജീവിതം

എത്ര പെട്ടെന്നാണ്‌ 

മരിച്ച് പോയത്

ഞാനാണെങ്കില്‍ 

ഒന്നും അരോടും 

പറയാതേയും 

കേള്‍ക്കാതെയും 

മരിച്ച് പോകുന്നതിനെ

കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്നു

ഒരു ദിവസം മുറി 

തുറക്കാതിരിക്കുമ്പൊള്‍ 

തല്ലിപ്പൊളിച്ച് 

തുറന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ 

മരിച്ച് കിടക്കണം 

ചുരുട്ടി പിടിച്ച കയ്യില്‍ 

കാണുമെന്റെ 

ബ്ളാക് ബോക്സിന്റെ

താക്കോല്‍ 

കാണുന്നവരൊക്കെ

അത്ഭുതപ്പെടും 

മനുഷ്യനും 

ബ്ളാക്ക് ബോക്സോ എന്ന്

ചിലര്‍ ആശങ്കപ്പെടും 

ഇവന്‍ എന്ത് നാശമാണോ

ഇതില്‍ പതിച്ചിരിക്കുന്നത്

എന്നോര്‍ത്ത്

മരിക്കുന്നവന്‌ അങ്ങ്

മരിച്ച് പോയാപ്പൊരേ

എന്നോര്‍ത്ത്

പ്രാകും 

കാശു കടം മേടിച്ചവര്‍

കടം തന്നവര്‍ 

സ്നേഹിച്ചവര്‍ 

പറ്റിച്ചവര്‍ 

കാമിച്ചവര്‍ 

അവസാനമായി

പ്രണയിച്ചവര്‍ 

അങ്ങനെ പല പേര്‍ 

കാതോര്‍ക്കും 

കണ്ണോര്‍ക്കും 

എന്നാലും അതൊന്നും 

ആവില്ല, 

ആരേ കുറിച്ചും പറയില്ല

ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ 

ആരോടും 

പറയാതെ പോയ

എവിടേയും രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ

വേറെ ഒരാള്‍ക്കും വായിക്കാനാവാത്ത

അപരിചിത ഭാഷയില്‍ ആവും 

അതെഴുതപെട്ടിട്ടുണ്ടാവുക

അത് വായിക്കേണ്ട ആള്‍ 

ഫോണ്‍ എടുക്കാത്തതെന്തെന്ന് 

ആശങ്കപ്പെട്ട് 

മെസേജുകള്‍ക്ക് മറുപടി

വരാത്തെതെന്തെന്ന് 

ആധി പിടിച്ച്

വെരുകിനെ പോലെ

അങ്ങുമിങ്ങും 

നടക്കുകയാവും 

ഫേസ്‌ബുക്കിലെ 

അപ്ഡേറ്റിലോ 

ഇന്സ്റ്റാഗ്രാമിലോ

എവിടെയെങ്കിലും 

വായിച്ചറിയുമ്പോഴാവും 

ഒരു കരച്ചില്‍ കൂടെ

അടക്കാന്‍ പാകത്തിനു

മുറി തുറക്കുക 

പിന്നെയത് എന്നേക്കുമായി

അടക്കുക