Wednesday, July 15, 2020

മൂന്ന് മണി


വര്‍ഷങ്ങളായി പൂട്ടി
കിടക്കുന്ന വീടിന്റെ
മണമാണ്‌ നിനക്കിപ്പോള്‍
നിന്റെ മുറി മുഷിഞ്ഞ ദിവസങ്ങള്‍
വലിച്ചെറിഞ്ഞ അടിയുടുപ്പുകള്‍
ധരിച്ച ദിവസങ്ങള്‍ കുറിച്ചിട്ട
കലണ്ടര്‍
അലക്ക് യന്ത്രത്തില്‍ ഇടേണ്ടത്
എന്തിനെയൊക്കയാവും
 പാതി വായിച്ചു പലയിടങ്ങളില്‍
ഉപേക്ഷിച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍
അവരിങ്ങനെ ഉടുപ്പുകളേയും
കെട്ടി പിടിച്ചുറങ്ങുന്നു

കുരിശേറി കിടക്കുന്ന
ജൂത പുത്രനുള്ളത് കൊണ്ടാവും
ആളൊഴിയുമ്പോഴും
നിറയുമ്പോഴും പള്ളി ശൂന്യതയുടെ
അള്‍ത്താരയാവുന്നത്
ഇല്ലാതെയായ ഓരോ
പ്രണയവുമവിടെ
മുട്ടു കുത്തുന്നത്

 ജീവന്റേയും മരണത്തിന്റേയും
തൊട്ടേ തൊട്ടില്ലാ കളികളില്‍
വഴുക്കി വീഴാം 
കഴുത്തിലെ തടിച്ചുണര്‍ന്ന
ഞരമ്പില്‍ ആഴ്ത്താനുള്ള
രണ്ട് കോമ്പല്ലുകളുടെ
ജപമണി പെരുക്കം
നമുക്ക് നമ്മളെ കത്തിക്കാം
ലിപികള്‍ പച്ച കുത്തിയ
തൊലിയില്‍ തീ നീറി
പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും
മിണ്ടാതെയൊറ്റകുത്തിനു
കൊല്ലാം 

പ്രണയത്തിന്റെ നാലു വരി
പാതയെനിക്ക് കടക്കണമെങ്കില്‍
സീബ്രാ വരകളുടെ
ഓട്ടം നില്‍ക്കണം
ഈ പാതിര ഒരു തവണ
എനിക്കായ് 
അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന
ഈ രാത്രി 

അതേ പ്രാണന്‍
അതേ പ്രണയം
പേടിയായിരുന്നു
നിന്നെ കാണാതെ മരിച്ചു
പോകുമോയെന്ന്
അഴുകിയ ഉടലില്‍
മുളക്കുന്ന ചെടിക്ക്
അതിന്റെയിലക്ക്
പൂവിന്‍ നിന്റെ
പച്ച ചുവയ്ക്കുവോയെന്ന്

വിട്ടു കൊടുക്കരുതെന്നെ..
ഈ രാത്രി അവസാനിക്കാതെ
ഇരിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും
ചെയ്തേ പറ്റൂ  

മൂന്ന് മണി
നീ മാത്രമുള്ള മെസേജിങ്ങ് ആപ്പ്
ഇപ്പോള്‍ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പൊയവരെ
കാത്തിരിക്കുന്ന കല്ലറകള്‍ 

അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ തര്‍ക്കമാണ്
ഭൂമി ആര്‍ക്കെന്നത്
മരിച്ചവര്‍ക്കോ, ജീവനുള്ളവര്‍ക്കോ!
സിവില്‍ പ്രണയക്കോടതികളിലെ
ആയിരക്കണക്കിനു കേസുകള്‍
അവരെപ്പോഴെങ്കിലും
തീര്‍പ്പാക്കട്ടെ
നിന്റെ ഉള്ളിലെ തീ
കത്തി തീര്‍ന്നിട്ടില്ലായെങ്കില്‍
എന്നെ കത്തിക്കാനത്
മതിയാവും 

ഒരു തെളിഞ്ഞ നീളന്‍
കുപ്പിയില്‍ വളരുന്ന
പച്ചയില സസ്യത്തിന്‌
പൊഴിക്കാനുള്ള ഇലയേ
ബാക്കിയുള്ളൂ
ജലമില്ലാത്ത വേനലിലേക്ക്
നമുക്ക് നടക്കാനത് മതിയാവും

.

അങ്ങനെയാണ്

1.
തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍
പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത്
വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേക്കും
അതങ്ങനെ കിടന്നു
ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന
ഇരമ്പമായിരുന്നു അതിനടയാളം 

വൈകുന്നേരം
ഭൂമി അന്നെത്ര കറങ്ങി
തിരിഞ്ഞിട്ടും സൂര്യനെ
കാണാമായിരുന്നു
ആ വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും
നീളമുള്ള പകല്‍
അന്നായിരുന്നു


മഴ പെയ്തിരുന്നേയില്ല
രാത്രിയെന്നോ
പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ
ഒരു നക്ഷത്രം മേലെ
കത്തിക്കിടന്നിരുന്നു
മരങ്ങളില്ലാത്ത
കാടുണ്ടായിരുന്നു


നിന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോഴൊക്കെയും
ഞാന്‍ കൊണ്ടു വന്ന സമ്മാനങ്ങള്‍
വെള്ള മണലിന്റെ ഘടികാരം
നൂലിന്മേല്‍ ചാടുന്ന കുതിരപ്പാവ
വയറില്‍ പീപ്പി വച്ച കിളി
നാലു ഇലകളുണ്ടായിരുന്ന നാരകം
ഏറെ നിറങ്ങളുള്ള കാറ്റാടി

നോക്കൂ നമ്മുടെ വീട്
അവിടെ തന്നെയുണ്ട്
പൊങ്ങിയും താണും ...
നിവര്‍ത്താത്ത പ്ത്രവുമതു പോലെ
  ചായ മേശ 
ക്രമം തെറ്റിയ പുസ്തകങ്ങള്‍
ഒരു ചിറക് പോയ പൂമ്പാറ്റയെ
കൊണ്ട് പോകുന്ന
തീവണ്ടിയുറുമ്പുകള്‍ 

വേണമെങ്കില്‍ മടുക്കും വരെ
നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം
ചായയിടാം
ജനാലകള്‍ എല്ലാം
തുറന്ന് പിടിച്ച് നിര്‍ത്തിയ
ശ്വാസത്തെ തുറന്ന് വിടാം 
കടല്‍ക്കരയില്‍ പതിഞ്ഞ
കാലടികളിലേക്ക്
ജലം നിറയും
പോലെ ഓര്‍മ്മകളിലും
മറവി നിറയും 

നെരിപ്പോടില്‍
തണുത്ത വിറകിന്റെ
നീറ്റല്‍   
നീയും ഞാനും
രണ്ട് പേരും 
മരിച്ച് പോയവര്‍

2.


മുന്നേ മരിച്ചവര്‍ ഏതെങ്കിലും
മലയിലോ കടലിടുക്കിലോ
വിരസമായിരുന്നു തീ
കായുകയാവും
ചിലര്‍ ഐസില്‍
തെന്നിക്കളിക്കുകയുമാവാം

ചിലര്‍ നമ്മെ വഴക്ക് പറയും
പ്രണയത്തകര്‍ച്ചക്ക്
കൂട്ടിരിക്കും
നെരിപ്പോടിലണയാന്‍
പോകുന്ന തീ ഊതും
വഴി തെറ്റിയ പൂച്ചയെ
തിരികെ വാതില്‍ക്കലെത്തിക്കും
വാതിലിന്റെ ചാവി
എടുക്കാന്‍ മറന്നെന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കും
മരിച്ചവര്‍ നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടാകുന്നത്
അങ്ങനെയാണ്
ചിലപ്പോഴത് കൊഴിയുന്ന
അവസാന ഇലയെ
കൊമ്പിലേക്ക്
തിരികെ ചേര്‍ക്കുമ്പോഴാകും
കാറ്റായി !

....................



Sunday, April 26, 2020

നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയത്തിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത ആനന്ദങ്ങൾ

  രാത്രി, നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിയിട്ടിയില്ല എങ്കില്‍
ഒരുതരം കാർബൺ പേപ്പർ മാത്രമാണ്,
മങ്ങിക്കത്തുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
പോള്‍ക്ക ഡോട്ടഡ് ആകാശം
എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ മരണം പോലെ വിളറിയ പ്രകാശം.
മരുഭൂമിയിലെ തലയിണകള്‍ എങ്ങനെയാവും
പകല്‍ മുഴുവന്‍ ചുട്ടു പഴുത്ത്
രാത്രിയിലെപ്പോഴോ തണുക്കുന്ന
മണല്‍ നിറച്ചതാവും
എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വീശുന്ന
കാറ്റുകള്‍ വരെ ഉറങ്ങുന്നില്ലെന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്

ഓ ദൈവമേ..പാതിരാത്രികള്‍ എന്ത് മനോഹരമാണ്
എന്തിനു ഉറക്കത്തിലേക്ക് മടങ്ങണം
ഇപ്പോള്‍ മൂന്ന് മണിയായിരിക്കുന്നു
നിങ്ങളിപ്പോള്‍  മരിച്ചവരോട് ഏറ്റവും
അടുത്തവരാണ്

ഉറക്കം മരണത്തിന്റെ അടുത്ത് കൂടെ
മുടിയിഴ പറപ്പിച്ച പോയ തിരിച്ചറിയാന്‍
പോലും പറ്റാതെ പോയ വണ്ടിയാണ്
വരണ്ട പൊള്ളലേറ്റ ആഴമുള്ള
3 മണി നേരങ്ങളില്‍ ആശുപത്രികളില്‍
ആളുകള്‍ മരിക്കുന്നു
നീയും ഞാനും പത്തു രൂപക്ക് വാങ്ങിയ
തണുത്ത കപ്പലണ്ടി പകുക്കുന്നു

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളില്‍ രണ്ട് ഭാഷകളില്‍
നമ്മള്‍ സംസാരിക്കുന്നു
ഒന്ന് വാക്കുകളുടെ ഭാഷയും
മറ്റൊന്ന് നിശബ്ദതയുടെ ഭാഷയും.
നിശബ്ദതയുടെ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച്
നമ്മളീ ഭൂമി മുഴുവന്‍ സംസാരിക്കും
സസ്യങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ,
ചന്ദ്രൻ, പക്ഷികൾ പിന്നെ
ചില മനുഷ്യര്‍

എവിടെ നിന്നോ കാണപ്പെട്ട
ഒരു കുട്ടി നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്നു
"നിങ്ങളുടെ ഉറക്കം എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു?"
ഒരു ഓര്‍മ്മ അതിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞു! 

അതിരാവിലെ പുറപ്പെടുന്ന
വണ്ടിയില്‍ നമ്മളിപ്പോള്‍
ആളധികമില്ല
ഒന്നിടവിട്ട സീറ്റുകളിലിരിക്കാം
മൂന്ന് മണിക്ക് മരിച്ച് പോയവരില്‍
നമ്മുടെ പേരുമുണ്ട്
അതിനാല്‍ തിളങ്ങുന്ന
കൂമ്പന്‍ തൊപ്പികള്‍ വച്ചവരുടെ
കാര്‍ണിവല്‍ കാണുമ്പോഴിറങ്ങാം
ഇടയില്‍ ഓടിക്കയറാം
വസന്തകാലത്തെ കാറ്റ് തുടങ്ങുന്നതിനു
മുമ്പ് കാടുകങ്ങളുടെ നിശബ്ദത
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും
നിര്‍ത്താത്ത റോളര്‍ കോസ്റ്റര്‍
സവാരിക്കു മുന്നേയുള്ള
കൌണ്ടിങ്ങ്
മൂന്ന് മണിക്ക് മരിച്ചവരാണ്‌ നമ്മള്‍ 

Monday, March 30, 2020

അത് ഒരു തൂവാലയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

നിങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടോ?  
നിങ്ങളുടെ അഗാധമായ
നിസ്സംഗത എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു,
ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള കാപ്പി മേല്‍ 
കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ.  
ദശലക്ഷം സാങ്കൽപ്പിക
സംഭാഷണങ്ങൾ എന്റെ തലയിലൂടെ പായുന്നു

ഇലകള്‍ മഞ്ഞ നിറമാക്കുന്ന
നിമിഷ നേരത്തില്‍ 
ലോകം ചുറ്റിക്കുന്ന
മന്ത്രവാദിയാണ് ഞാന്‍ 
വെള്ളം, വേരുകള്‍,
ഏകാന്ത പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിലൂടെ
നീയെന്ന ആകാശം 
ആ വെളിച്ചത്തിനായി
തുറന്നിരിക്കുന്നു

നിന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,
അതിനാൽ നമുക്ക് പൂച്ചയും എലിയും കളിക്കാം 

2.
കഥ പറഞ്ഞ പോകുമ്പോള്‍ കാണുന്ന
തടാകം, ഗുഹകൾ, നിശബ്ദമായ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ,
ഇരുണ്ട മരം,  നിത്യത, ശൂന്യത, ഭൂതകാലം
എന്തുചെയ്യും നമുക്ക് നമ്മളെയീ
നഗരത്തില്‍ ഒരു ദിവസത്തേക്ക്
നങ്കൂരമിട്ടാലോ

മുറിവേറ്റ ഹൃദയങ്ങൾ 
തെറ്റുകളുടെ മങ്ങിയ ഫോട്ടോകോപ്പികള്‍
സൂക്ഷിക്കുന്ന ശൂന്യമായ പാത്രങ്ങൾ
അതിൽ ഞാൻ എന്റെ
വിശുദ്ധ പുസ്തകത്തിന്റെ പേജുകൾ തിരയുന്നു
കണ്ടെടുക്കുമ്പോള്‍
അതിലിങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു
ഭൂമിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട
ഓരോ അസ്ഥിയും നഗ്നവും
രക്തക്കറ പുരണ്ടതുമാണ്

മേരു പർവതത്തിലോ, ഹിമാലയത്തിലോ
ഗില്ലറ്റിൻ മൂർച്ചയുള്ള ചിതറിയ മഞ്ഞു പാളികള്‍
നമ്മുടെ അഴിഞ്ഞു പോയ ശരീരങ്ങളിൽ
പതിച്ചതായി അറിയുക
നാവുകൾ, ചുണ്ടുകൾ, ഞരമ്പുകൾ,
സിരകൾ, ചെന്നായ ചിലന്തികൾ
മാത്രമുള്ള ഓര്‍മ്മയെ പങ്കിടുക

മരിച്ചിട്ടും നിന്റെ ഹൃദയം
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍
എങ്കില്‍, ആ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയുക
നമ്മുക്കത് ആർസെനിക് രുചിയുള്ള
ഓർമ്മകളായ്  ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചിടാം
ഭൂമിയിലേക്ക് താണു വന്ന
ഇടിമിന്നലുകള്‍
അവളുടെ കഴുത്തില്‍ പല്ലടയാളമുണ്ടാക്കി

3.
നമ്മള്‍ പുറപ്പെട്ട സായാഹ്നം 
ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
മരുഭൂമികൾ ഇവിടെ കിടക്കുമ്പോൾ
മറുവശത്ത് ജലം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു വശത്ത് പച്ച മരങ്ങളുടെ നിഴൽ,
കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഇവിടെ നിശബ്ദത പാലിക്കുന്നു
നിനക്കുമെനിക്കും കടന്ന് പോകാനുള്ള വഴി

നമ്മളൊരു ശൂന്യമായ സ്ലേറ്റാണ്,
നമ്മളിപ്പോള്‍ ജനിച്ചവരാണ്‌
നമ്മള്‍ ദുർബലമായ തൊണ്ണൂറ് വയസ്സുള്ള വൃദ്ധര്‍
നമ്മുടെ ചർമ്മം മിനുസമാർന്നതെങ്കിലും
ചിരി വരകളും സ്ട്രെച്ച് മാർക്കുകളും ഉണ്ട്.
നമ്മള്‍ ധൈര്യമുള്ളവരും ഭയചകിതരുമാണ്
ഓർമയുള്ളവരും അശ്രദ്ധരുമാണ്
നിറയെ വിടവുള്ള വായാണ് നമ്മുടെ
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകള്‍ കൊണ്ട്
നമ്മള്‍ തിരിച്ച് പോകാന്‍
കപ്പലിന്റെ പായ് വിടര്‍ത്തുന്നു 

വേർപിരിയൽ സമ്മാനമായി
സ്നേഹം കൊണ്ടു പോക്കാന്‍ കഴിയുമോ?
അത് ഒരു തൂവാലയിൽ
പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ
ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾക്ക്
മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്,
നിങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ ഹൃദയം
പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനാകും

കൂടെയുള്ളൊരാള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍
കൂടെ തന്നെ മരിച്ചു പോണമെന്ന്
തോന്നുന്നൊരു പ്രണയമായിരുന്നതെന്ന് നമ്മളറിയും
നിന്നെയുമെന്റെയും ചുട് പറ്റിയ വാക്കുകളൊക്കെയും
ജലഖബറില്‍ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അവയ്ക്ക് ഇനി ആരൊരു മീസാന്‍ കല്ലു നാട്ടും

അതിനാല്‍ , അതിനാല്‍ മാത്രം
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും
സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,

Friday, March 13, 2020

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ.. നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത് എന്നാണ്

രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍
തിരയുന്നത് നിന്റെ
മെസേജുകളാണ്
വായിക്കാതെ പോയവ
വായിച്ചവ
പറഞ്ഞ് നിര്‍ത്തിയത്
ഉറങ്ങുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ

സമയം പച്ച കുത്തിയിട്ടുണ്ട്
പണി ഇനിയും തീരാത്ത
നമ്മുടെ വീടിന്റെ ബാല്‍ക്കണി
ചൂടുള്ള കാപ്പിയുടെ നീറ്റല്‍

അല്ല.. നീ അവിടെയുണ്ടോ
പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുണ്ടോ
നിന്നോട് പറയുന്നതായും
നീ പറയുന്നതായും
ആയിരം സംഭാഷണങ്ങള്‍
തലയിലൂടെ
ഓടി പായുന്നു

വിമാനപാതയാണ്
നമ്മുടെ നഗര വിളക്കിനു
മേലേ പറന്നിറങ്ങുന്നു
അത് ഒരു പൊട്ടില്‍ നിന്ന്
തുടങ്ങുകയും വേറൊരു
പൊട്ടായ് മാറി പിന്നേ
കാണാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു
മനുഷ്യര്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക്
വരികയും പോവുകയും
ചെയ്യുന്ന പോലെയെന്ന
ഉപമ എങ്ങനെയുണ്ട്

രാത്രിയിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത
നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും
വേഗത കുറഞ്ഞ സമയത്തിന്റെയും
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് എത്ര
പഴക്കമുണ്ട്
ഇത് വിചിത്രമാണ്
ഹൃദയം എങ്ങനെ
ഏത് വിമാനത്തേക്കാളും
വേഗതയുള്ളതാണ്
എന്നത്
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്
അത് നിന്റെ
അടുത്ത് എത്തുന്നത്
ചെക്ക് ഇന്‍ ചെക്ക് ഔട്ട്
ഒന്നുമില്ലാതെ

തലേദിവസം രാത്രി,
പൂജ്യത്തിന് താഴെ
കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം;
നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ മാത്രമായി
പെയ്ത ഹിമപാതമായി നീ
ഉമ്മയുടെ രജായികള്‍
മുട്ടിനൊപ്പാം എത്തുന്ന
നിന്റെ കട്ടിയുള്ള സോക്സ്
എത്ര പാടുപെട്ടാണ്
ഊരിയെടുത്തത്
നിന്റെ കാല്‍ വിരലുകളില്‍
ഉമിനീരിന്റെ ചൂട് പടര്‍ത്തിയത്
എത്ര കുറഞ്ഞ ഇടവേളകളാണ്

വളരെ കഴിഞ്ഞ് മാത്രമാണ്
ഇനി വേനല്‍
അത് വരേയ്ക്കും
എനിക്ക് നിന്റെ മുടിയില്‍
ചെവിയില്‍ വയറില്‍
മുല ഞെട്ടില്‍
വിരലില്‍ പൊക്കിളില്‍
കഴുത്തില്‍ ഓരോ
ഇടങ്ങളിലായി
കൂട് കെട്ടണം
എപ്പോഴും കുറുകുന്ന
ചാരനിറമുള്ള
പ്രാവാകണം

വേനല്‍ വരുമ്പോള്‍
അതിനു തലേദിവസം
നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും
വറ്റാത്ത ആ നീര്‍ത്തടത്തിലേക്ക്
തുഴഞ്ഞ് പോകും

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ..
നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത്
എന്നാണ്

ശ്വാസം


ഇന്നൊരു വെറും ദിവസമാണ്
നേരം വെളുത്തു ഇരുട്ടി
ഒന്നുമറീയാതെ വെളുക്കുകയും ചെയ്യൂം
ജീവനേ പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ
ഒരുമ്മ പോലും വക്കാതെ നമ്മളിന്ന്
കെട്ടി പിടിച്ച് ഉറങ്ങും
ഇടയില്‍ എവിടെയോ
എപ്പോഴോ പാല പൂക്കും
നിറയെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍
നിറച്ച് നിന്റെ അലമാര
തുളച്ചും വരുമത്
പാലപ്പൂവിന്റെ പെര്‍ഫ്യും
വില്‍ക്കുന്ന കട തെരക്കി
നമ്മളെപ്പോഴാണ്
പോകുന്നത്
പൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍
കൊണ്ട് വേലിയേറ്റവും
വേലിയിറക്കവും
ഉണ്ടാക്കുന്ന കടല്‍ക്കാട്

നിന്റെ നീല ഫൈറ്റര്‍
മീനിന്റെ ബൌള്‍ ഇറക്കി വക്ക്
എനിക്കെന്റെ ചോന്ന മീനിന്റെ
ബൌള്‍ വക്കണം ചാരേ..
അവര്‍ പ്രേമത്തിലാണെടോ

പൊങ്ങി വന്ന് പൊട്ടുന്ന ഓക്സിജന്‍
കുമിളയുടെ അകത്തുള്ള
നീയല്ലേ.. അല്ലേ . അല്ലേ..
കാമുകിമാരുമായുള്ള
ഫോണ്‍ വിളികള്‍
എന്തൊരടക്കിയ ശബ്ദം
വാഹ്.. എന്നേക്കുമായി
കുത്തിവരക്കപ്പെട്ട വാക്ക്


ടി വിയില്‍ നിന്നു കണ്ണെടുക്കാതെ
ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുന്നു നമ്മള്‍
ചുറ്റി പിടീച്ചിരിക്കുന്നു
കുതറിച്ച് കൊണ്ട് നിനക്ക്
ചെതുമ്പലുകള്‍ മുളയ്ക്കുന്നു
സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തില്‍ വാല്‍
മുളക്കുന്നു.. മീനേ
കന്യകയല്ലാത്തതിനാല്‍
നിന്നെ ഞാനെന്ത് വിളിക്കും
നിനക്ക് മൂന്ന് വെള്ളി ശല്‍ക്കങ്ങള്‍
ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്കട്ടെ

ഓറഞ്ച് നിറമുള്ള മേക്കപ്പ്
നിനക്കിട്ടതാരാണ്
മൂക്കിലിങ്ങനെ കോമാളി
വട്ടം വരച്ചതാരാണ്
മൂന്നാക്കി മുറിക്കാം
ചൂഴ്‌ന്നെടുക്കാത്ത
കണ്ണെനിക്ക് വേണം
ഉടയാത്ത ഉടല്‍ വേണം
ചാട്ടുളി പോലെ മിനുങ്ങുന്ന
തിരമാലകള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്ന
വാലറ്റവും

ജീവനേ നിന്നെ മുറിച്ചെടൂക്കട്ടെ ?

അതിനു മുന്നേ എന്നെ ജീവനോടെ
കൊരുത്ത ചൂണ്ട വിഴുങ്ങുക
അത്ര ആര്‍ത്തിയിലെന്ന് തോന്നണം
സത്യത്തില്‍ എനിക്കാണാര്‍ത്തി
നിന്റെ ഉള്ളിലെത്താന്‍

“നീയേ” ഞാന്‍ പറയുന്ന ഒരേ വാക്ക്,
നിനക്കത് ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരിക്കില്ല.
നീ തല തുടര്‍ച്ചയായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി നോക്കി,
ശ്വാസമെടുത്തു.. ഒരു ഭ്രമണപഥവുമില്ല,
 നക്ഷത്രങ്ങളുമില്ല...
നിഴലുകൾ എന്നത്തേക്കാളും വലുതായിട്ടുണ്ട്

മരക്കൊമ്പുകളിൽ നിന്നുള്ള ഭിന്ന
നിഴലുകൾ നിലത്തുടനീളം അതിനു തോന്നിയ
ആകൃതികള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു

ആകാശത്ത് ഉയരത്തില്‍
പണിതുയര്‍ത്തിയ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്ക്
നീയെന്ന് എടുത്ത് നടക്കുന്നു
മുറിഞ്ഞിട്ടുമെന്നോര്‍ക്കണം ..
ചുവരില്‍ നിറയെ ഒഴിഞ്ഞ
ഫ്രെയിമുകള്‍
നീ എടുക്കാതെ പോയ പടങ്ങളാണ്
ശൂന്യമായ മുറി
അത് ഒരാളുടെ അത്രയും അടുത്തായിരുന്നു
അത് കൊണ്ട് തന്നെ..അപ്പോള്‍
നിരസിച്ച് ഓടിച്ച് വിട്ട ഒരു
വേനല്‍ക്കാലം കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓടി വന്ന് വിരല്‍തുമ്പില്‍ പിടിച്ച്
കൂടെ കൊണ്ട് പോയി
മരിച്ചവരാണ് ഉള്ളിൽ
നെടുവീർപ്പിടുന്നത്
എന്ന എത്ര പേര്‍ക്കറിയാം ..

അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒരൊറ്റ കാര്യം മതി..
നിന്നെയിങ്ങനെ
അമര്‍ത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ച്
ഉമ്മ വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്
അങ്ങനെയങ്ങനെ
ആഴത്തിലോടിയ
ഒരു വേരിങ്ങനെ
മരമറ്റു പോയിട്ടും
ഉള്ളില്‍ ഇടക്ക് മുള
പൊട്ടുന്നുണ്ടെന്നും
വേരില്‍ തന്നെ
പൂക്കുന്നുണ്ടെന്നും
ആരുമറിയാതെ
പട്ടു പോവുന്നുണ്ടെന്നും
ജീവനേ നിന്റെ തണുപ്പ്
ആകെയുറഞ്ഞു പോയ
തടാകത്തിനു മേലേ
നടക്കുമ്പോള്‍
ടിക് ടിക് എന്ന് മിടിക്കുന്ന
ആ മിടിപ്പ് എന്നോ
വന്നു പോയ വസന്തത്തിലേക്ക്
തീര്ക്കുന്ന ആ തൂക്കുപാലം
ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും പോകണം നമുക്ക്
വെറുതേ
ഒരു കീര്‍ വെയില്‍ വന്ന്
നമ്മുടെ ചുണ്ടുകളെ
വേര്‍പെടുത്താന്‍ നോക്കുമായിരിക്കും
ഇത്തിരി കൂടെ ഇത്തിരി കൂടെയെന്ന്
പറഞ്ഞ് മരിച്ചതെങ്കിലും
നീലച്ചതെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മയെ
വിചിത്രമായ മെഴുകുതിരികള്‍
കത്തിച്ച് വെളിച്ചപ്പെടുത്താം ..


2

എനിക്ക് പൊടുന്നനെ വയസായി
നരച്ചു.. ചുളി വീണു
വെയിലാറുമ്പോള്‍
ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നീ അടുക്കളയിലേക്ക്
പോകുന്നു..
ആ വെയിലിന്റെ കീറ്
അപ്പോഴും ..

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...