Saturday, December 29, 2018

ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്

രാത്രിയില്‍ പതിവില്ലാതെ
ഒരു കിലുക്കം കേട്ട്
ഉണര്‍ന്നേക്കാം നീ
കുറേ ഏറേ ദിനങ്ങളായ് 
ഉറങ്ങുകയും പൊടുന്നനെ
ഉറക്കമുണരുകയും ചെയ്ത
ഒരുവനാകുമത്
സ്നേഹിതര്‍ 
കാറ്റ് 
പട്ടങ്ങള്‍ 
പൊട്ടിയ ചരടുകള്‍ 
ബിയര്‍ ബോട്ടില്‍ ക്യാപ്പുകള്‍ 
പൊട്ടി പോയ പട്ടമെന്തിനു
തിരികെ പിടിക്ചു
ബോട്ടില്‍ ക്യപ്പുകള്‍ 
എന്തിന്‍ തിരികെ പിടീപ്പിച്ചു

ഒറ്റക്ക്ക് നടന്നെ പോകെ
കുത്തേറ്റ ഒരുവനെ
നീ വര്ക്കുന്നതെന്തിനു
പക്ഷികള്‍ വഴി തെറ്റതെ 
വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതെങ്ങിനെ
എന്ന് അന്തം വിടുന്നതെന്തിനു

അക്രമിക്കാന്‍ വരുന്ന മൃഗത്തിന്
നേരെയാണോ കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ 
പോകുന്നതെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നതെന്തിനു

പൊടുന്നനെ ചിറകടിച്ച് തിരികെ
പോകുന്ന ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്
നിന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ 
വീഴുന്നതെങ്ങിനെ
മുറിച്ചെടുത്ത ഒരവയവം 
ഉള്ളിലിരുന്ന മിടിക്കുന്നു
എന്ന് തോന്നുന്നതെങ്ങിനെ

പോട്ടെ

ജലമൊന്നുമില്ലാതെ
അത്രക്കും പച്ചച്ച്
ഒരു ചെടി പൊട്ടിപ്പിളര്‍ന്ന
പാറ മേല്‍  വളരുന്നതെങ്ങിനെ


എല്ലാം പോറ്റുന്ന ആകാശം 
ഒരു നൊടിയില്‍ ഇരുണ്ട് 
പോകുന്നതെങ്ങിനെ
എന്റെ കയ്യിലൊരു നിറ തോക്കുണ്ടേങ്കിലും 
ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങനെ കൊന്നു വീഴ്ത്തും 
കണ്‍പീലിയില്ലാ മീനിനെ
നിന്റെ വരയന്‍ കുതിരയെ
പാതി വെടി കൊണ്ട ആ മൃഗം പോയ
വഴി അറിയാമോ
മണ്ണില്‍ നോക്കൂ
ചുവന്ന വഴിയറിയാം 

നിറത്തിനു ആ കുപ്പായം മാറാന്‍ 
എത്ര നേരമെടുക്കും 

മരക്കറ പോലെയാണ്‍ ചോരയെങ്കില്‍ 
ഭയ ചകിതന്‍ ആണ്‍ ഞാന്
ഒരു വിടവിലേക്ക് മൂക്ക്
കടത്തി 
ഗന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍വചനം നല്‍കുന്നുണ്ട് ഞാന്‍ 
പക്ഷേ ഇതൊന്നുമല്ല
ഒരോ പക്ഷികളേയും 
കൂട് തുറന്ന് തൂക്കിലേറ്റും ഞാന്‍ 
നിന്റെ മുടിയിഴ കൊണ്ട്
ഞാനൊരു സിരാത് പാലം ഉണ്ടാക്കും 










ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം

ഓര്‍മ്മയൊരു മിനുക്ക കല്ലാണ്
ഞാനതിനെ അതിലേറെ മിനുക്കമുള്ള
നിന്റെ നിശ്ചലമായ ജലത്തിനു
മീതെ തെന്നിച്ചെറിയുന്നു
മൂന്ന് നാല ചാട്ടങ്ങളില്‍ 
അതപ്പുറമെത്തുന്നു
നിന്റെ മറുകില്‍ 
ഞാനെന്റെ തോണി കെട്ടുന്നു
ഉച്ചവെയില്‍ പാറുന്നു
കാറ്റാടിലെ കാറ്റ്
പോലെ കൈകള്‍ വിരുത്തി
പായുന്നു ഞാന്‍ 
ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം 
ഒരു പച്ചക്കാടതിന്റെ
മഞ്ഞ, തവിട്ട് ഇലകളെ
ഒളിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങിനെ
വെയിലിന്റെ ദൈവമേ 







ഒരു വേള..

നിറയെ മരങ്ങളുള്ള
ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിയാണ്‌ പ്രണയം 
ഹെഡ്‌ഫോണില്‍ ഇഷ്ടമുള്ള 
പാട്ടൊക്കെ വച്ച് അങ്ങനെയങ്ങ്
പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ
എവിടെയും നില്‍ക്കാതെ
ഒരു വേള.. ഒന്നോര്‍ത്തെടുത്താല്‍ 
കാറ്റിനു നിന്റെ മണമുണ്ട്
അതിനൊരാളെ പറത്താന്‍ 
കഴിയുമെങ്കിലെനിക്ക്
തൂവല്‍ കനമേയുള്ളൂ

അത്രയും ?

ഒരു ഹൃദയത്തിനെന്ത് ഭാരം കാണും 
ആരുടെയോ തുറമുഖത്ത്
നങ്കൂരമിടുന്ന ഒരു കപ്പലിന്റെ  ഭാരം ?

വേറെ വേറെ മുറിച്ച് വച്ചാല്‍ 
നമ്മുടെ ചൂണ്ട് വിരലിന്റെ അത്രയും ?


ലക്ഷ്യമൊന്നുമില്ലാതെ ഓടിച്ച്
ദൂരമത്രയും ?


മുടിയില്‍ ഉറകൂടി
ചെവി വഴിയിറങ്ങി
കഴുത്തിലെത്തിയ
ആ വിയര്‍പ്പു തുള്ളിയുടെ അത്രെം ?
അതിന്റെ ഭാരമറിഞ്ഞ
നാവിന്‍ തുമ്പിനറിയുമോ ?


ഒരു നഗരവും മറ്റൊരു നഗരവും പിന്നെ
നാലര മണിക്കൂറിന്റെ അത്രെം ?

ഉമ്മ വച്ച രണ്ട് ചുണ്ടുകളൂടെ
തണുപ്പിനെ അതില്‍ നിന്നുണ്ടായ
വേനലിനെ കൊണ്ട് ഹരിച്ചാല്‍ 
ഗ്രാവിറ്റിയെ കിഴിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന അത്രേം ?


അവിടൊരു കടലുണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ 
അതിന്റെ ഉപ്പിന്റെ അത്രെം 

കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ വരിഞ്ഞ
കൈയ്യിന്റെ വ്യാസം ..അത്ര ?
അപ്പോള്‍ ഇരട്ടിച്ച മിടിപ്പുകള്ടെ
അത്രെം ?

വഴക്കിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
വളരുന്ന മൌനത്തിന്റെ അത്രെം ?


നീയും ഞാനും മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന
ഉറക്കത്തിന്റെ 
അമര്‍ത്തിയ വിളികളൂടെ അത്രെം ?


രണ്ട് മുയല്‍ പല്ലുകളുടെ 
ആഴം ? അത്രയും ?

നിന്റെ ജനലിലൂടെ വീഴുന്ന
പാതി മഴയുടെ പാതി വെയിലിന്റെ 
അത്രയുമെങ്കിലും കാണും 
എന്റെയും നിന്റെയും ഹൃദയം മുറിച്ചെടുത്ത്
തുലാസില്‍ വച്ചാല്‍ 
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കിം കി ഡുകിന്റെ സിനിമയെ 
ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും പോലെ പൂജ്യമെന്ന് 
കാണിക്കും നമ്മളപ്പോള്‍ 
ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പറക്കുകയാവും 
വെറുതേ.. എങ്ങുമെത്താത്ത
നമ്മുടെ ഡ്രൈവുകള്‍ പോലെ.
നീയപ്പോള്‍ കാലുകള്‍ മടക്കി വച്ച്
ചോക്കളേറ്റ് കേക്ക് തിന്നുകയാവും 
പേരിന്‌ ഇടക്ക്.. എനിക്ക് തരികയും 











നിശ്ചലം

ഒരു ബൌളിലെ ഇത്തിരി 
ജലത്തില്‍ ചെറുമീനൊന്ന്
ഇളകുന്ന അത്രയും മതി
അത്രയെങ്കിലും 
ഈ നിശ്ചലത സഹിക്കാന്‍ വയ്യ
നിങ്ങളോടല്ല..നിശ്ചലം എന്ന വാക്കിനോടാണ്
എത്ര നാളെന്ന് കരുത്തിയാണിങ്ങനെ..
ഒരാളെ പോലെ ഏഴു പേരൊന്നും ഇല്ല
പക്ഷേ ഒരാളെ പോലെ വേറൊരാളുണ്ട്


എന്തോ പറയാന്‍ വന്നു
പിന്നെ മറന്നുവെന്ന്
പറയുന്നത്..
നുണ പറയുന്നതാണ്‌!  
പിന്‍വലിയുന്നതാണ്‌!
മുറിയുമോ 
മുറിക്കുമോ
എന്നോര്‍ത്ത്
അവനവനിലേക്ക്
പടരുന്നതാണ്

ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ് അഥവാ പാതി മുറിച്ചത്

ഇപ്പോഴൊന്നുമല്ല
ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത്
പത്ത് കൊല്ലമെങ്കിലും
നിനക്കത്ര പരിചയമൊന്നുമില്ലാത്ത
ഒരു നഗരത്തില്‍ വച്ചാവും
നമ്മളു കാണൂക
അതും ഒരു വാക്കു പോലും
പകരാത്ത കുറെയേറെ
നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞ്
വഴിയരികിലെ കടയില്‍
രണ്ട് ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ് ചായ പറയും നമ്മള്‍
ഞാനൊരു സിഗരറ്റ് പുകയ്ക്കുകായിരിക്കും
നീ തുറിച്ചു നോക്കുമായിരിക്കും
നിന്നേക്കാള്‍ വലുതായ കണ്ണട അപ്പോഴും കാണും
അതിലേറേ വലിയ പൊട്ടും
കോട്ടണ്‍ സാരിയാവും
കണക്ക് കൂട്ടിയാല്‍ തെറ്റുന്നത്ര പ്രണയമുണ്ടാവും
ഞാന്‍ നരച്ചിട്ടുണ്ടാവും
ഒരു ലക്ഷ്യവുമില്ലാതെ അലയുന്ന
ഒരുത്തന്റെ ഭാവം അപ്പോഴുമുണ്ടാവും
ഒന്നും മിണ്ടാനുണ്ടാവില്ല
എന്നാലും പറയുമെന്തെല്ലാമോ
കുട്ടികള്‍ ഭര്‍ത്താവ് യാത്രകള്‍ ജോലി
എന്ത് വന്നാലും ഞാന്‍ ചോദിക്കില്ല
സുഖമാണോ എന്ന്
ഇനി സുഖമാണെന്നാങ്ങാന്‍ പറഞ്ഞാലോ
നീയും അത് തന്നെയാവും
അധികം നില്‍ക്കാതെ നമ്മള്‍ തിടുക്കത്തില്‍ പിരിയും
തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല
പുതുക്കിയ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ വാങ്ങില്ല
എവിടെ എന്ന് ചോദിക്കില്ല
കുട്ടികള്‍ടെ പേര്‍ ചോദിക്കൂല്ല
കെട്ട്യോന്‍ ന്ത് ചെയ്ന്ന് ന്ന് ചോദിക്കൂല്ല

തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോ മൈരു
ഒന്നുകൂടെ നിന്നെയൊന്ന്
നോക്കാമെന്ന് തോന്നും
നോക്കൂല്ല.
പൊടുന്നനെ വഴി ഒരു വളവാകും
നീ എന്നെയും ഞാന്‍ നിന്നെയും
കാണാതാവും












ഹാഫ് കട്ടിങ്ങ്

Monday, December 3, 2018

മൂന്നാമത്തേത്

ഇനി നമ്മള്‍ കാണുമ്പോള്‍ 
ഞാന്‍ നിനക്ക് മൂന്ന്
സമ്മാനങ്ങള്‍ തരും 
എന്താണിന്നിപ്പോള്‍ 
ചോദിക്കരുത്
ഒന്നു നിന്റെ കൈവള്ളയില്‍ 
ഒതുങ്ങുന്നത്
ഒന്നു നിന്നെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ്
എപ്പോഴും കിടക്കുന്നത്
അവസാനത്തേത് 
സത്യമായും അറിയില്ല
അത് സാധ്യമാവുമോ എന്ന്

എനിക്കറിയാം നീ ഇപ്പോള്‍ 
മുതല്‍ അത് ചോദിക്കുമെന്ന്
പറയില്ല 
എത്ര ചോദിച്ചാലും പറയില്ല
എനിക്കറിയാം മൈരു നീ 
എന്നെ ഇമോഷണല്ലി
ബ്ലാക് മെയില്‍ ചെയ്യും 
എന്നാലും പറയില്ല
എത്ര കെഞ്ചിയാലും തരാത്ത
ആ "മ്മ" തന്നേക്കാം 
എന്നാലും പറയൂല്ല


നീ നിന്റെ പൂച്ചയെ പറഞ്ഞു വിടുമോ
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍ള്ള
പതുങ്ങി ഇരുന്നെപ്പോഴും 
പേടിപ്പിക്കുന്ന
എന്നാലും പറയുല്ല കുഞ്ഞീ
പറയില്ലാന്‍ ന്ന് വച്ചാല്‍ പറയില്ല


ഒന്നും രണ്ടും സര്‍പ്രൈസുകള്‍ നിനക്ക്
തരുമ്പോള്‍ നീയോര്‍ക്കും 
എവിടെ അടുത്തത് ന്ന്
തരില്ല..
നീ കൊത്ത് കൂടും 
ഇന്നെ കൊണ്ട് ആവുന്ന പോലെ
ന്നാലും പറയൂല്ല
നിക്കറിയാ ഇയ്യെന്നെ
കടിക്കും 
നീണ്ട പച്ച കുത്തിനു മേലെ
പിന്നെ തോളില്‍ 
ഞാനപ്പോഴും മിണ്ടില്ല
നിനക്കറീല്ലല്ലോ
ഏറെ ഇഷ്ടമാണാ
മുയല്‍ പല്ലുകള്ടെ കടി ന്ന്

നിന്റെ നീണ്ട വിരലുകള്‍ 
കൊണ്ട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്
ഫസ്റ്റ് സെക്കണ്ട് ന്ന് 
പറഞ്ഞ് ഗിയറുകള്‍ മാറ്റും 
നിന്റെ കൈ വിടാന്‍ 
തോന്നാഞ്ഞ് ഒറ്റ കൈ 
കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യും 
മഞ്ചേരി എത്താവാറാവുമ്പോ
കാര്‍ സ്ലോ ആവും 
എനിക്കപ്പപ്പോ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ മുട്ടും 
കാണൂന്ന കടയിലൊക്കെ നിര്‍ത്താന്‍ തോന്നും 
എത്ര പതുക്കെ ഓടിച്ചിട്ടും 
അവസാനം മഞ്ചേരി എത്തും 
മൈരു മഞ്ചേരി എന്ന് മനസ്സി പറയും 

എന്നിട്ടോ നീ ഇറങ്ങി പോവുന്നത്നു
മുന്നേ തരണ്ടേ മൂന്നാമത്തെ 
സര്‍പ്രൈസ്
അത് തരാന്‍ ഞാനെന്ത് ചെയ്യും 
ഒരിടം വേണമതിനു
ഒച്ചയും ബഹളവും 
ഇല്ലാത്ത
ആഞ്ഞൊന്ന് നിശ്വാസമെടുത്താല്‍ 
അത് പോലും കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന 
ഒരിടം 
നിന്റെ മുടിയിലൊന്ന്
കോര്‍ത്ത് പിടിച്ചാല്‍ 
പിടയുന്ന ഒരിടം 
ഉമ്മ വയ്ക്കുമ്പോളെനിക്ക്
കണ്ണക്കണം 
കെട്ടിപിടിക്കുമ്പോള്‍ 
നെഞ്ചിടിപ്പ്
ട്രെയിന്‍ പാളം മാറുന്ന പോലെ
നിന്നിലേക്ക് മാറണം 
എന്റെ ശരീരമിങ്ങനെ
വിറക്കുന്നത് നീയറിയണം 
ചുണ്ടില്‍ അറിയണം രുചി
അത്ര ആഴത്തില്‍ 
സമയമെടുത്ത്
ഓരോ കോണും 
ഓരോ അരികും 
അറിഞ്ഞ്
പതിയേ ചുംബിക്കണം 
നിന്നെ ഉള്ളിലേക്ക്
വലിച്ചെടുക്കും പോലെ
കെട്ടി പിടിക്കണം 

അല്ല... സത്യത്തില്‍ ഇതൊന്നുമല്ല
ആ മൂന്നാമത്തേത്
അത് നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ 
ഒരൊറ്റ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ
താളം തെറ്റിക്കുന്ന പോലെ
ചുണ്ടമര്‍ത്തണമെന്നാണ്
നീയെന്നുമോര്‍ക്കണം 
മരിച്ച് പോവും വരെ
നിന്നെയെനി ആരൊക്കെ
ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇത് അത് പോലെ ആയില്ലല്ലോ
എന്നോര്‍ക്കണം 
നീ ആരെ ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇല്ല ഇത് അത് പോലെ 
ആയില്ല എന്ന് ഓര്‍ക്കണം 

അല്ല.. ഞാനിപ്പോഴും 
ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല
ഉടനെ ഡിലിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു
ഇനി വായിക്കുമ്പോള്‍ 
വിട്ടു വായിക്കുക
മൂന്നാമത്തെ സര്‍പ്രൈസ്

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...