Saturday, December 29, 2018

ജലമേയെന്ന്

നീയെന്താണെനിക്ക്
ഇതാണല്ലോ ആ ചോദ്യം 
പ്രണയമാണോ സ്നേഹമാണോ
ഇഷ്ടമാണോ 
ഹോ..എന്തൊക്കെ ചോദ്യങ്ങളാണല്ലേ
ഓക്സിജന്‍ എന്ന് പറയട്ടെ?
അതാണല്ലോ അവസാനം 
ശ്വാസം ..ജലം .. ജീവന്‍ 
വാക്കുകളൊന്നും പോരാതെ
വരുമ്പോള്‍ മിണ്ടാതിരുക്കുന്ന 
പോലെ...
തീര്‍ന്ന് പോയ പര്‍വതാരോഹകന്റെ
സിലിണ്ടര്‍ പോലെ..
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു
നിന്നെ കാണാതാവുമ്പോള്‍ 
മീണ്ടിലെങ്കിലും 
ഓണ്‍ലൈന്‍ കാണാതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
ഉള്ള പിടച്ചിലുണ്ട്
ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ
കരയില്‍ പിടിച്ചിട്ട
മീനിനെ പോലെ 
അപ്പോഴൊക്കെ 
കുടഞ്ഞൊഴിക്കുന്ന
ഒരു കൂട ജലമാണ്‍ നീ
ഹൌ..ജലം നിറച്ച
ശ്വാസം ..ജീവന്‍ 
നിനക്ക് വേണ്ടി 
മാത്രം സെറ്റ് ചെയ്ത്
റിങ്ങ് ടോണ്‍ 
എത്ര ദൂരെ നിന്നും 
തിരിച്ചറിയാം 
മെട്രിക്സ് സിനിമയിലെ
എമര്‍ജന്‍സി എക്സിറ്റ് പോലെ
മുഴങ്ങുന്ന ആ റിങ്ങ് ടോണ്‍ 
നിന്നിലേക്കുള്ള എന്റെ 
കൂടു മാറ്റം 
മൈരെ മൈരെ ന്ന് 
എന്നെ തന്നെ വിളിക്കുന്ന തെറികള്‍ 
നീയെന്ന പേരറിയാ ചെടിയുടെ വേരുകള്‍ 
ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നു
എന്റെ പ്രണയമേയെന്നല്ല
എന്റെ ജീവനേ .. ജലമേയെന്ന്
വഴിയെത്ര മറന്നിട്ടും നിന്നിലേക്ക്
മണം പിടിച്ചെത്തുന്ന പൂച്ച ഞാന്‍ 

അപ്പോ പറഞ്ഞു വന്നത് 
എന്താന്ന് വച്ചാല്‍ 
വണ്ടികളൊന്നും 
വരാത്ത വഴിയില്‍ 
ആര്‍ത്തിയോടെ ഉമ്മ വയ്ക്കില്ലേ
ശ്വാസം മുട്ടി ചത്ത് പോയാലോ രണ്ടൂം 
എന്നോര്‍ത്ത് ദൈവം അയക്കുന്ന
വണ്ടികളാണ്‌ നമ്മള്‍ ഇടക്ക് കാണുന്നത്

മൈരു.. എന്തൊരു ഉമ്മയാണപ്പോ..
അകം പോള്ളയായ ആ മരത്തിന്റെ
ഉള്ളിലെ ഉമ്മ പോലല്ല..
ചുംബിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണടക്കണമെന്ന
നിയമം പോലും തെറ്റിച്ചുള്ള നമ്മുടെ
ഉമ്മകള്‍ ..രുചികള്‍ കൈമാറുന്നവ
ഉമിനീരിന്റെ കലര്‍പ്പുകള്‍ 

നമ്മള്‍ നമ്മള്‍ മാത്രമാണ്
ഒരാളെ പോലെ വേറെ ഒരാള്‍ ഇല്ല
പ്രണയത്തിന്റേയും ഉന്മാദത്തിന്റേയും 
കൈവിരലുകള്‍ ..അമര്‍ത്തി കടികള്‍ 
പൊടുന്നനെ പൊടിയുന്ന കണ്ണുനീര്

എന്റെ ജലമേ..
എന്റെ ശ്വാസമേ
പറ്റുമെങ്കില്‍ നമുക്കൊരു വട്ടം കൂടെ ജനിക്കണം 
ഒരേ ഇടത്തല്ല ഇതേ പോലെ തന്നെ
എന്നിട്ട് കുറച്ച് കൂടെ നേരത്തെ കാണണം 
പെട്രോളില്‍ കുളിച്ച് നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍ക്ക്
നേരേ ഏറിയുന്ന തീപ്പെട്ടി കൊള്ളി പോലെ നീ
എന്നിലേക്ക് വരണം 
കത്തിപ്പിടിക്കണം ..
എന്നിട്ട് ഉമ്മ വച്ച് അതേ പോലെ
കത്തിക്കരിഞ്ഞ രണ്ട് പേരാകണം 
ആരുമറിയരുത് നമ്മളെത്ര 
പ്രണയിച്ചിരുന്നെവെന്ന്..







ഒരിടത്ത് നിന്ന്

അസൂയ ഒരു അസ്സല്‍ മെറ്റഫൊര്‍ ആണ്
ഒരു വീടിറമ്പില്‍ നിന്ന്
മഴയിലേക്ക് തല കുനിച്ച് കയറും പോലെ
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കരിമ്പന്‍ കയറിയ
തോര്‍ത്തുമുടുത്ത് ഷവറിന്റെ ഇത്തിരി
ജലത്തിലേക്ക് തല നനയ്ക്കും പോലെ
ആദ്യ തണുപ്പ് മാത്രമാണ്‍ പേടി

മുഴു കവിതയായ ഒരുവള്‍ക്ക്
കവിതയെഴുതാന്‍ വാങ്ങിയ ബിയര്‍ ആണ്
ഞാനിപ്പോള്‍ കുടിക്കുന്നത്

ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്

രാത്രിയില്‍ പതിവില്ലാതെ
ഒരു കിലുക്കം കേട്ട്
ഉണര്‍ന്നേക്കാം നീ
കുറേ ഏറേ ദിനങ്ങളായ് 
ഉറങ്ങുകയും പൊടുന്നനെ
ഉറക്കമുണരുകയും ചെയ്ത
ഒരുവനാകുമത്
സ്നേഹിതര്‍ 
കാറ്റ് 
പട്ടങ്ങള്‍ 
പൊട്ടിയ ചരടുകള്‍ 
ബിയര്‍ ബോട്ടില്‍ ക്യാപ്പുകള്‍ 
പൊട്ടി പോയ പട്ടമെന്തിനു
തിരികെ പിടിക്ചു
ബോട്ടില്‍ ക്യപ്പുകള്‍ 
എന്തിന്‍ തിരികെ പിടീപ്പിച്ചു

ഒറ്റക്ക്ക് നടന്നെ പോകെ
കുത്തേറ്റ ഒരുവനെ
നീ വര്ക്കുന്നതെന്തിനു
പക്ഷികള്‍ വഴി തെറ്റതെ 
വീട്ടില്‍ എത്തുന്നതെങ്ങിനെ
എന്ന് അന്തം വിടുന്നതെന്തിനു

അക്രമിക്കാന്‍ വരുന്ന മൃഗത്തിന്
നേരെയാണോ കാഞ്ചി വലിക്കാന്‍ 
പോകുന്നതെന്ന് ആശങ്കപ്പെടുന്നതെന്തിനു

പൊടുന്നനെ ചിറകടിച്ച് തിരികെ
പോകുന്ന ഒരു വെയിലിന്റെ കീറ്
നിന്റെ മുഖത്ത് തന്നെ 
വീഴുന്നതെങ്ങിനെ
മുറിച്ചെടുത്ത ഒരവയവം 
ഉള്ളിലിരുന്ന മിടിക്കുന്നു
എന്ന് തോന്നുന്നതെങ്ങിനെ

പോട്ടെ

ജലമൊന്നുമില്ലാതെ
അത്രക്കും പച്ചച്ച്
ഒരു ചെടി പൊട്ടിപ്പിളര്‍ന്ന
പാറ മേല്‍  വളരുന്നതെങ്ങിനെ


എല്ലാം പോറ്റുന്ന ആകാശം 
ഒരു നൊടിയില്‍ ഇരുണ്ട് 
പോകുന്നതെങ്ങിനെ
എന്റെ കയ്യിലൊരു നിറ തോക്കുണ്ടേങ്കിലും 
ഞാന്‍ എങ്ങനെ നിങ്ങനെ കൊന്നു വീഴ്ത്തും 
കണ്‍പീലിയില്ലാ മീനിനെ
നിന്റെ വരയന്‍ കുതിരയെ
പാതി വെടി കൊണ്ട ആ മൃഗം പോയ
വഴി അറിയാമോ
മണ്ണില്‍ നോക്കൂ
ചുവന്ന വഴിയറിയാം 

നിറത്തിനു ആ കുപ്പായം മാറാന്‍ 
എത്ര നേരമെടുക്കും 

മരക്കറ പോലെയാണ്‍ ചോരയെങ്കില്‍ 
ഭയ ചകിതന്‍ ആണ്‍ ഞാന്
ഒരു വിടവിലേക്ക് മൂക്ക്
കടത്തി 
ഗന്ധങ്ങള്‍ക്ക് നിര്‍വചനം നല്‍കുന്നുണ്ട് ഞാന്‍ 
പക്ഷേ ഇതൊന്നുമല്ല
ഒരോ പക്ഷികളേയും 
കൂട് തുറന്ന് തൂക്കിലേറ്റും ഞാന്‍ 
നിന്റെ മുടിയിഴ കൊണ്ട്
ഞാനൊരു സിരാത് പാലം ഉണ്ടാക്കും 










ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം

ഓര്‍മ്മയൊരു മിനുക്ക കല്ലാണ്
ഞാനതിനെ അതിലേറെ മിനുക്കമുള്ള
നിന്റെ നിശ്ചലമായ ജലത്തിനു
മീതെ തെന്നിച്ചെറിയുന്നു
മൂന്ന് നാല ചാട്ടങ്ങളില്‍ 
അതപ്പുറമെത്തുന്നു
നിന്റെ മറുകില്‍ 
ഞാനെന്റെ തോണി കെട്ടുന്നു
ഉച്ചവെയില്‍ പാറുന്നു
കാറ്റാടിലെ കാറ്റ്
പോലെ കൈകള്‍ വിരുത്തി
പായുന്നു ഞാന്‍ 
ഒറ്റച്ചിറകുള്ള ശലഭം 
ഒരു പച്ചക്കാടതിന്റെ
മഞ്ഞ, തവിട്ട് ഇലകളെ
ഒളിപ്പിക്കുന്നതെങ്ങിനെ
വെയിലിന്റെ ദൈവമേ 







ഒരു വേള..

നിറയെ മരങ്ങളുള്ള
ആളൊഴിഞ്ഞ വഴിയാണ്‌ പ്രണയം 
ഹെഡ്‌ഫോണില്‍ ഇഷ്ടമുള്ള 
പാട്ടൊക്കെ വച്ച് അങ്ങനെയങ്ങ്
പോകുന്നുവെന്നേയുള്ളൂ
എവിടെയും നില്‍ക്കാതെ
ഒരു വേള.. ഒന്നോര്‍ത്തെടുത്താല്‍ 
കാറ്റിനു നിന്റെ മണമുണ്ട്
അതിനൊരാളെ പറത്താന്‍ 
കഴിയുമെങ്കിലെനിക്ക്
തൂവല്‍ കനമേയുള്ളൂ

അത്രയും ?

ഒരു ഹൃദയത്തിനെന്ത് ഭാരം കാണും 
ആരുടെയോ തുറമുഖത്ത്
നങ്കൂരമിടുന്ന ഒരു കപ്പലിന്റെ  ഭാരം ?

വേറെ വേറെ മുറിച്ച് വച്ചാല്‍ 
നമ്മുടെ ചൂണ്ട് വിരലിന്റെ അത്രയും ?


ലക്ഷ്യമൊന്നുമില്ലാതെ ഓടിച്ച്
ദൂരമത്രയും ?


മുടിയില്‍ ഉറകൂടി
ചെവി വഴിയിറങ്ങി
കഴുത്തിലെത്തിയ
ആ വിയര്‍പ്പു തുള്ളിയുടെ അത്രെം ?
അതിന്റെ ഭാരമറിഞ്ഞ
നാവിന്‍ തുമ്പിനറിയുമോ ?


ഒരു നഗരവും മറ്റൊരു നഗരവും പിന്നെ
നാലര മണിക്കൂറിന്റെ അത്രെം ?

ഉമ്മ വച്ച രണ്ട് ചുണ്ടുകളൂടെ
തണുപ്പിനെ അതില്‍ നിന്നുണ്ടായ
വേനലിനെ കൊണ്ട് ഹരിച്ചാല്‍ 
ഗ്രാവിറ്റിയെ കിഴിച്ചാല്‍ കിട്ടുന്ന അത്രേം ?


അവിടൊരു കടലുണ്ടായിരുന്നു എങ്കില്‍ 
അതിന്റെ ഉപ്പിന്റെ അത്രെം 

കെട്ടിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ വരിഞ്ഞ
കൈയ്യിന്റെ വ്യാസം ..അത്ര ?
അപ്പോള്‍ ഇരട്ടിച്ച മിടിപ്പുകള്ടെ
അത്രെം ?

വഴക്കിട്ട് മിണ്ടാതിരിക്കുമ്പോള്‍ 
വളരുന്ന മൌനത്തിന്റെ അത്രെം ?


നീയും ഞാനും മാത്രം കേള്‍ക്കുന്ന
ഉറക്കത്തിന്റെ 
അമര്‍ത്തിയ വിളികളൂടെ അത്രെം ?


രണ്ട് മുയല്‍ പല്ലുകളുടെ 
ആഴം ? അത്രയും ?

നിന്റെ ജനലിലൂടെ വീഴുന്ന
പാതി മഴയുടെ പാതി വെയിലിന്റെ 
അത്രയുമെങ്കിലും കാണും 
എന്റെയും നിന്റെയും ഹൃദയം മുറിച്ചെടുത്ത്
തുലാസില്‍ വച്ചാല്‍ 
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു കിം കി ഡുകിന്റെ സിനിമയെ 
ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കും പോലെ പൂജ്യമെന്ന് 
കാണിക്കും നമ്മളപ്പോള്‍ 
ഭൂമിയില്‍ നിന്ന് പറക്കുകയാവും 
വെറുതേ.. എങ്ങുമെത്താത്ത
നമ്മുടെ ഡ്രൈവുകള്‍ പോലെ.
നീയപ്പോള്‍ കാലുകള്‍ മടക്കി വച്ച്
ചോക്കളേറ്റ് കേക്ക് തിന്നുകയാവും 
പേരിന്‌ ഇടക്ക്.. എനിക്ക് തരികയും 











നിശ്ചലം

ഒരു ബൌളിലെ ഇത്തിരി 
ജലത്തില്‍ ചെറുമീനൊന്ന്
ഇളകുന്ന അത്രയും മതി
അത്രയെങ്കിലും 
ഈ നിശ്ചലത സഹിക്കാന്‍ വയ്യ
നിങ്ങളോടല്ല..നിശ്ചലം എന്ന വാക്കിനോടാണ്
എത്ര നാളെന്ന് കരുത്തിയാണിങ്ങനെ..
ഒരാളെ പോലെ ഏഴു പേരൊന്നും ഇല്ല
പക്ഷേ ഒരാളെ പോലെ വേറൊരാളുണ്ട്


എന്തോ പറയാന്‍ വന്നു
പിന്നെ മറന്നുവെന്ന്
പറയുന്നത്..
നുണ പറയുന്നതാണ്‌!  
പിന്‍വലിയുന്നതാണ്‌!
മുറിയുമോ 
മുറിക്കുമോ
എന്നോര്‍ത്ത്
അവനവനിലേക്ക്
പടരുന്നതാണ്

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...