Monday, December 3, 2018

മൂന്നാമത്തേത്

ഇനി നമ്മള്‍ കാണുമ്പോള്‍ 
ഞാന്‍ നിനക്ക് മൂന്ന്
സമ്മാനങ്ങള്‍ തരും 
എന്താണിന്നിപ്പോള്‍ 
ചോദിക്കരുത്
ഒന്നു നിന്റെ കൈവള്ളയില്‍ 
ഒതുങ്ങുന്നത്
ഒന്നു നിന്നെ ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ്
എപ്പോഴും കിടക്കുന്നത്
അവസാനത്തേത് 
സത്യമായും അറിയില്ല
അത് സാധ്യമാവുമോ എന്ന്

എനിക്കറിയാം നീ ഇപ്പോള്‍ 
മുതല്‍ അത് ചോദിക്കുമെന്ന്
പറയില്ല 
എത്ര ചോദിച്ചാലും പറയില്ല
എനിക്കറിയാം മൈരു നീ 
എന്നെ ഇമോഷണല്ലി
ബ്ലാക് മെയില്‍ ചെയ്യും 
എന്നാലും പറയില്ല
എത്ര കെഞ്ചിയാലും തരാത്ത
ആ "മ്മ" തന്നേക്കാം 
എന്നാലും പറയൂല്ല


നീ നിന്റെ പൂച്ചയെ പറഞ്ഞു വിടുമോ
തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍ള്ള
പതുങ്ങി ഇരുന്നെപ്പോഴും 
പേടിപ്പിക്കുന്ന
എന്നാലും പറയുല്ല കുഞ്ഞീ
പറയില്ലാന്‍ ന്ന് വച്ചാല്‍ പറയില്ല


ഒന്നും രണ്ടും സര്‍പ്രൈസുകള്‍ നിനക്ക്
തരുമ്പോള്‍ നീയോര്‍ക്കും 
എവിടെ അടുത്തത് ന്ന്
തരില്ല..
നീ കൊത്ത് കൂടും 
ഇന്നെ കൊണ്ട് ആവുന്ന പോലെ
ന്നാലും പറയൂല്ല
നിക്കറിയാ ഇയ്യെന്നെ
കടിക്കും 
നീണ്ട പച്ച കുത്തിനു മേലെ
പിന്നെ തോളില്‍ 
ഞാനപ്പോഴും മിണ്ടില്ല
നിനക്കറീല്ലല്ലോ
ഏറെ ഇഷ്ടമാണാ
മുയല്‍ പല്ലുകള്ടെ കടി ന്ന്

നിന്റെ നീണ്ട വിരലുകള്‍ 
കൊണ്ട് ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്
ഫസ്റ്റ് സെക്കണ്ട് ന്ന് 
പറഞ്ഞ് ഗിയറുകള്‍ മാറ്റും 
നിന്റെ കൈ വിടാന്‍ 
തോന്നാഞ്ഞ് ഒറ്റ കൈ 
കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യും 
മഞ്ചേരി എത്താവാറാവുമ്പോ
കാര്‍ സ്ലോ ആവും 
എനിക്കപ്പപ്പോ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ മുട്ടും 
കാണൂന്ന കടയിലൊക്കെ നിര്‍ത്താന്‍ തോന്നും 
എത്ര പതുക്കെ ഓടിച്ചിട്ടും 
അവസാനം മഞ്ചേരി എത്തും 
മൈരു മഞ്ചേരി എന്ന് മനസ്സി പറയും 

എന്നിട്ടോ നീ ഇറങ്ങി പോവുന്നത്നു
മുന്നേ തരണ്ടേ മൂന്നാമത്തെ 
സര്‍പ്രൈസ്
അത് തരാന്‍ ഞാനെന്ത് ചെയ്യും 
ഒരിടം വേണമതിനു
ഒച്ചയും ബഹളവും 
ഇല്ലാത്ത
ആഞ്ഞൊന്ന് നിശ്വാസമെടുത്താല്‍ 
അത് പോലും കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്ന 
ഒരിടം 
നിന്റെ മുടിയിലൊന്ന്
കോര്‍ത്ത് പിടിച്ചാല്‍ 
പിടയുന്ന ഒരിടം 
ഉമ്മ വയ്ക്കുമ്പോളെനിക്ക്
കണ്ണക്കണം 
കെട്ടിപിടിക്കുമ്പോള്‍ 
നെഞ്ചിടിപ്പ്
ട്രെയിന്‍ പാളം മാറുന്ന പോലെ
നിന്നിലേക്ക് മാറണം 
എന്റെ ശരീരമിങ്ങനെ
വിറക്കുന്നത് നീയറിയണം 
ചുണ്ടില്‍ അറിയണം രുചി
അത്ര ആഴത്തില്‍ 
സമയമെടുത്ത്
ഓരോ കോണും 
ഓരോ അരികും 
അറിഞ്ഞ്
പതിയേ ചുംബിക്കണം 
നിന്നെ ഉള്ളിലേക്ക്
വലിച്ചെടുക്കും പോലെ
കെട്ടി പിടിക്കണം 

അല്ല... സത്യത്തില്‍ ഇതൊന്നുമല്ല
ആ മൂന്നാമത്തേത്
അത് നിന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ 
ഒരൊറ്റ ഹൃദയമിടിപ്പിനെ
താളം തെറ്റിക്കുന്ന പോലെ
ചുണ്ടമര്‍ത്തണമെന്നാണ്
നീയെന്നുമോര്‍ക്കണം 
മരിച്ച് പോവും വരെ
നിന്നെയെനി ആരൊക്കെ
ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇത് അത് പോലെ ആയില്ലല്ലോ
എന്നോര്‍ക്കണം 
നീ ആരെ ഉമ്മ വച്ചാലും 
ഇല്ല ഇത് അത് പോലെ 
ആയില്ല എന്ന് ഓര്‍ക്കണം 

അല്ല.. ഞാനിപ്പോഴും 
ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല
ഉടനെ ഡിലിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു
ഇനി വായിക്കുമ്പോള്‍ 
വിട്ടു വായിക്കുക
മൂന്നാമത്തെ സര്‍പ്രൈസ്

Friday, November 30, 2018

മുറി മീന്‍ 

ജലമത്രയടുത്തുണ്ട്
ഒന്നു പിടഞ്ഞാല്‍ മതി
എന്നിട്ടുമങ്ങനെ
കിടക്കുന്നനങ്ങാതെ
ആരോ പിടിച്ചുപേക്ഷിച്ച
വായ്‌മുറിഞ്ഞ
മീന്‍ ഞാന്‍ 

മുരിങ്ങാപൂവുകളെ കുറിച്ച്


പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് 
എഴുതി എഴുതി 
കേട്ട് കേട്ട് 
മടുത്ത് പോയൊരു വാക്ക്
ജീവിതം
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്‌ 
മരിച്ച് പോയത്

ഞാനാണെങ്കില്‍ 
ഒന്നും അരോടും 
പറയാതേയും 
കേള്‍ക്കാതെയും 
മരിച്ച് പോകുന്നതിനെ
കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തിരിക്കുന്നു

ഒരു ദിവസം മുറി 
തുറക്കാതിരിക്കുമ്പൊള്‍ 
തല്ലിപ്പൊളിച്ച് 
തുറന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ 
മരിച്ച് കിടക്കണം 
ചുരുട്ടി പിടിച്ച കയ്യില്‍ 
കാണുമെന്റെ 
ബ്ളാക് ബോക്സിന്റെ
താക്കോല്‍ 

കാണുന്നവരൊക്കെ
അത്ഭുതപ്പെടും 
മനുഷ്യനും 
ബ്ളാക്ക് ബോക്സോ എന്ന്
ചിലര്‍ ആശങ്കപ്പെടും 
ഇവന്‍ എന്ത് നാശമാണോ
ഇതില്‍ പതിച്ചിരിക്കുന്നത്
എന്നോര്‍ത്ത്
മരിക്കുന്നവന്‌ അങ്ങ്
മരിച്ച് പോയാപ്പൊരേ
എന്നോര്‍ത്ത്
പ്രാകും 

കാശു കടം മേടിച്ചവര്‍
കടം തന്നവര്‍ 
സ്നേഹിച്ചവര്‍ 
പറ്റിച്ചവര്‍ 
കാമിച്ചവര്‍ 
അവസാനമായി
പ്രണയിച്ചവര്‍ 
അങ്ങനെ പല പേര്‍ 
കാതോര്‍ക്കും 
കണ്ണോര്‍ക്കും 

എന്നാലും അതൊന്നും 
ആവില്ല, 
ആരേ കുറിച്ചും പറയില്ല
ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ 
ആരോടും 
പറയാതെ പോയ
എവിടേയും രേഖപ്പെടുത്താതെ പോയ
വേറെ ഒരാള്‍ക്കും വായിക്കാനാവാത്ത
അപരിചിത ഭാഷയില്‍ ആവും 
അതെഴുതപെട്ടിട്ടുണ്ടാവുക
അത് വായിക്കേണ്ട ആള്‍ 
ഫോണ്‍ എടുക്കാത്തതെന്തെന്ന് 
ആശങ്കപ്പെട്ട് 
മെസേജുകള്‍ക്ക് മറുപടി
വരാത്തെതെന്തെന്ന് 
ആധി പിടിച്ച്
വെരുകിനെ പോലെ
അങ്ങുമിങ്ങും 
നടക്കുകയാവും 

ഫേസ്‌ബുക്കിലെ 
അപ്ഡേറ്റിലോ 
ഇന്സ്റ്റാഗ്രാമിലോ
എവിടെയെങ്കിലും 
വായിച്ചറിയുമ്പോഴാവും 
ഒരു കരച്ചില്‍ കൂടെ
അടക്കാന്‍ പാകത്തിനു
മുറി തുറക്കുക 
പിന്നെയത് എന്നേക്കുമായി
അടക്കുക 

Saturday, November 17, 2018

ദൈവമേ ഇന്നു .. ഇന്നു മാത്രം

ഇപ്പോഴല്ല കേട്ടോ 
കൊറേ കൊല്ലങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്
ഓര്‍മ്മ നമുക്കിടയിലെ
വാതില്‍ തുറക്കാന്‍ 
ഒരു ശ്രമം നടത്തും 
പക്ഷേ വിജാഗിരികള്‍ 
ആവുന്നത്ര എതിര്‍ക്കും 
അവയത് തുറക്കാന്‍ 
സമ്മതിക്കുകയേയില്ല
നമുക്കാകെ ചെയ്യാവുന്നത്
പ്രിയമുള്ള , എന്നാലും 
മറന്നു പോയ ചില
വാക്കുകളുടെ
എണ്ണ പുരട്ടി നോക്കാവുന്നതാണ്
ഒന്നാഞ്ഞു പിടിച്ചാല്‍ 
കിരു കിരു ശബ്ദത്തൊടെയത് 
തുറന്നാലോ

കുടിയേറ്റമാണ്
എനിക്കൊരു വാടക വീട് മതി
നീണ്ട പാര്‍പ്പിനു വന്നതല്ല
എന്നെന്നെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു
കൊണ്ടേയിരിക്കണം 
ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത
ഒന്നിനോട് തോന്നുന്ന
ആ ഒരിഷ്ടം തോന്നണം 
ഒരോര്‍മ്മ മാത്രമായി 
കുത്തിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു
പരാജയപ്പെട്ട ഒരു ഫോര്‍ക്ക്

വഴുതി മാറിയ മീനിന്റെ 
ഉള്ളിലെ വിശപ്പോ
കൈവഴുതിയവന്റെ 
ഉള്ളിലെ വിശപ്പോ
ഒരോര്‍മ്മ മാത്രമായി 
കുത്തിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു
പരാജയപ്പെട്ട ഒരു ഫോര്‍ക്ക്
ഒരു മിടിപ്പ് പോലുമില്ലാത്ത
ഒന്നിനെ എന്തിന്‍ ഹൃദയമെന്ന്
വിളിക്കുന്നു
ഒരു മിനുക്ക കല്ലാണ്
പുഴക്കൊപ്പം 
ഒഴുകി തീരങ്ങളെ 
ഓര്‍ക്കാത്തത്
എല്ലാ കരകളിലും ഉണ്ട്
എന്നാല്‍ ഒന്നിലും ഇല്ല

എന്റെ വാടക വീടിനെ പോലെ
വാടക ചീട്ടീല്ല
പാര്‍ത്തതിനു തെളിവുകളുമില്ല
വീടിന്റെ നേര്‍ത്ത ഓര്‍മ്മകളില്‍ 
ഇരുപ്പു മുറിയില്‍ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന
മുഷിഞ്ഞ ഉടുപ്പുകള്‍ 


ദൈവമേ ഇന്നു .. ഇന്നു മാത്രം 
ആകാശമാകെ മേഘങ്ങളെ കൊണ്ട് നിറക്കാമോ
അതിനിടയില്‍ എപ്പോഴും 
കാണാറുള്ള കുതിര രൂപമുള്ള
ആ മേഘവും ഉണ്ടായാലോ
ഓടിയെത്തുമ്പോളെന്റെ
കുതിര ജയിച്ചാലോ
നമ്മുടെയാ വാതില്‍ 
തുറക്കാന്‍ വിജാഗിരി സമ്മതിച്ചാലോ
വരികളിലെ മഞ്ഞപ്പൊന്നുമില്ലാതെ
നമ്മള്‍ നമ്മളെ വായിച്ചാലോ
ഒരിക്കലും ഓര്‍മ്മ വരില്ലെന്ന്
കരുതിയ ഓര്‍മ്മ വന്നാലോ
ഇവിടെ ഇവിടെ വച്ചാണ്
ഉമ്മ വച്ചതെന്ന് പൊടുന്നനെ
നീ ഓര്‍ത്തെടുത്താലോ
വരി പോലുമറിയാത്ത
ആ പാട്ട് പാടിയാലൊ

എഴുതി അവസാനിപ്പിക്കാനായി
ഞാനൊരു അവസാന വരി തിരയുന്നു
വലിച്ച് കെട്ടിയ റിബറിണിലേക്ക്
നെഞ്ച് അമര്‍ത്തും മുന്നേ
പൊട്ടുന്ന വെടിയില്‍ 
ആദ്യം തന്നെ മരിച്ചു വീഴുന്നു
വീഴും മുന്നേ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി
ഉറപ്പ്, വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യാന്‍ 
സാധ്യമായ ഒരു ഭാഷ ആയിരുന്നില്ല
എങ്കിലും ... 

ദൈവമേ ഇന്നു .. ഇന്നു മാത്രം 
ആകാശമാകെ മേഘങ്ങളെ കൊണ്ട് നിറക്കാമോ

ഡീ-ഫ്രോസ്റ്റ്

മരിച്ച് പോയ രണ്ട് പേരിങ്ങനെ
ചേര്‍ന്ന് കിടക്കുന്നു
ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോള്‍ 
ഒരിക്കലും ചുംബിക്കാതിരുന്ന
രണ്ട് പേരാണെന്നിരിക്കട്ടെ
ചുണ്ടിലെ ഉമ്മയ്ക്ക് 
ചൂടും തണുപ്പും 
രുചിയുമുണ്ടെന്ന്
ഇനിയെങ്ങനെ പറയും 
പറഞ്ഞാലവര്‍ കേള്‍ക്കുമോ
ഒരു വാക്കും മതിയാവതെ
വരുമ്പോഴാണ്
വാക്കുകളൊന്നും വേണ്ടാത്ത
ഉമ്മയില്‍ പ്രാണനടിയുന്നതെന്ന്
ആരോട് പറയും 
അമര്‍ത്തി പിടിക്കാവുന്ന
ഒരു ഡീഫ്രോസ്റ്റ് ബട്ടണ്‍ ഉണ്ടാവുമോ ഉള്ളില്‍ 
ഒരു ഔചിത്യവുമില്ലാതെ 
കോളിങ്ങ് ബെല്‍ 
അമര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്ന
ഒരു അതിഥിയായാലോ
അല്ലന്നേ ഒന്നിനുമല്ല
ഇടത് കൈ കൊണ്ട്
മുടി പിന്നിപ്പിടിച്ച്
ഉമ്മ വയ്ക്കാമെന്ന് ഒന്നു
പറഞ്ഞു കൊടുക്കാന്‍ 
പിന്നെ വേണമെങ്കില്‍ 
മരിച്ച് പൊക്കോട്ടെ




വേനലേ

അല്ല വേനലേ 
സമ്മതിച്ചു 
നീയാണെപ്പോഴും 
ഇന്നലേയും ഇന്നും 
ചെലപ്പോ നാളെയും 
എന്നു വച്ച് ഞങ്ങള്‍ 
നനഞ്ഞ മഴ
മഴയല്ലാതാവോ 
അത്ര പെട്ടെന്നെന്നും 
ആരും ചെല്ലാത്ത
ഒരിടത്ത്
ആ തണുപ്പ്
ഒളിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ
കാണുമ്പോള്‍ 
ഓടി വന്ന് നിന്റെ മുടി തൊട്ട്
ചെവിയിലൂടെ ഇറങ്ങി
കഴുത്തില്‍ പോയിരിക്കുമോ
ഏറെ കാലം കഴിഞ്ഞൊരു നായ
അതിന്റെ ഉടമയെ കണ്ടെന്ന പോലെ 


ആനന്ദം 

പാരഗണില്‍ നിന്നും 
പൊറോട്ടയും മീന്‍ കറിയും 
കഴിച്ചിറങ്ങിയ രണ്ട് പേര്‍ 
നഗരത്തിന്റെ ആമാശയത്തില്‍ 
ദഹനത്തിനു നില്‍ക്കാതെ 
ഒരേ വഴി വട്ടം ചുറ്റുന്നു
ആരോടും പറയാനാവാത്ത
ഉന്മാദം നിറഞ്ഞ 
ആനന്ദത്തിൽ

അങ്ങനെ
പെട്ടെന്ന് കണ്ടെടുത്ത
വിരലുകള്‍ക്കിടയിലെ 
മണം . അതിന്റെ തന്നെ ഉപ്പ്
ചുണ്ടിലെ ഉറക്കബാക്കി
ഇത്തിരി കൂടെ ഇരിക്കാന്‍ 
പറയുന്ന രണ്ടാം ചായ
തിരികെയെടുക്കുന്ന
നീ തൊട്ട മീന്‍പാതി
മൊരിഞ്ഞ അപ്പ കഷണം 
കള്ള കണക്കിന്റെ
ഇത്തിരി മിനിട്ടുകള്‍ 
പച്ച കുത്തിനു മേലേയുള്ള
മുയല്‍ പല്ലിന്റെ അമര്‍ത്തിയ കടി
മുന്നിലും പിന്നിലും 
വാഹനങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെയാവുന്ന
നിമിഷങ്ങളിലെ നമ്മള്‍ 
കാണാത്ത ഉമ്മകളുടെ ദൈവങ്ങള്‍ 
നിങ്ങള്‍ കണ്ടതല്ലേ..
തെളിവിനിരിക്കട്ടെ എന്നയക്കുന്ന
എണ്ണിയാല്‍ തീരാവുന്ന മഴ
കണ്ണൊന്ന് തെറ്റിയാല്‍ 
നമ്മള്‍ വരയ്ക്കുന്നു
മുപ്പത് രൂപയുടെ
കണ്‍മഷി കൊണ്ട്
ആകാശം , ശലഭങ്ങള്‍ 
മഞ്ഞ ജെംസിന്റെ 
മഞ്ഞ നിറം 
ആരുടെ വിരല്‍തുമ്പിന്റേതാണ്
നമ്മുടെ ആനന്ദങ്ങള്‍ 
നമ്മുടെ വഴികള്‍ 
ഈ നാട്ടില്‍ നമ്മളാദ്യായാണ്
ആരോടും പറയാനാവാത്ത
ആനന്ദങ്ങളുടെ
ഈ കവിത ആരാണെഴുത്യത്


തിരികെ പോരുന്നു
ആ ചെങ്ങായി,
അതേ ദൈവം 
ഒരു വിരല്‍ ഞൊടിച്ച്
എല്ലാം പഴയത് പോലെ 
ആക്കിയിരിക്കുന്നു
പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ റോഡ്
തിരക്ക്, ഒരു മര്യാദയുമില്ലാതെ
വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന തെണ്ടികള്‍ 
ഉമ്മകളുടെ ഓക്സിജൻ 
സിലിണ്ടര്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട്
മാത്രമെന്റെ നഗരമെത്തുന്നു ഞാൻ

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...