Monday, March 30, 2020

അത് ഒരു തൂവാലയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

നിങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടോ?  
നിങ്ങളുടെ അഗാധമായ
നിസ്സംഗത എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു,
ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള കാപ്പി മേല്‍ 
കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ.  
ദശലക്ഷം സാങ്കൽപ്പിക
സംഭാഷണങ്ങൾ എന്റെ തലയിലൂടെ പായുന്നു

ഇലകള്‍ മഞ്ഞ നിറമാക്കുന്ന
നിമിഷ നേരത്തില്‍ 
ലോകം ചുറ്റിക്കുന്ന
മന്ത്രവാദിയാണ് ഞാന്‍ 
വെള്ളം, വേരുകള്‍,
ഏകാന്ത പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിലൂടെ
നീയെന്ന ആകാശം 
ആ വെളിച്ചത്തിനായി
തുറന്നിരിക്കുന്നു

നിന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,
അതിനാൽ നമുക്ക് പൂച്ചയും എലിയും കളിക്കാം 

2.
കഥ പറഞ്ഞ പോകുമ്പോള്‍ കാണുന്ന
തടാകം, ഗുഹകൾ, നിശബ്ദമായ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ,
ഇരുണ്ട മരം,  നിത്യത, ശൂന്യത, ഭൂതകാലം
എന്തുചെയ്യും നമുക്ക് നമ്മളെയീ
നഗരത്തില്‍ ഒരു ദിവസത്തേക്ക്
നങ്കൂരമിട്ടാലോ

മുറിവേറ്റ ഹൃദയങ്ങൾ 
തെറ്റുകളുടെ മങ്ങിയ ഫോട്ടോകോപ്പികള്‍
സൂക്ഷിക്കുന്ന ശൂന്യമായ പാത്രങ്ങൾ
അതിൽ ഞാൻ എന്റെ
വിശുദ്ധ പുസ്തകത്തിന്റെ പേജുകൾ തിരയുന്നു
കണ്ടെടുക്കുമ്പോള്‍
അതിലിങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു
ഭൂമിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട
ഓരോ അസ്ഥിയും നഗ്നവും
രക്തക്കറ പുരണ്ടതുമാണ്

മേരു പർവതത്തിലോ, ഹിമാലയത്തിലോ
ഗില്ലറ്റിൻ മൂർച്ചയുള്ള ചിതറിയ മഞ്ഞു പാളികള്‍
നമ്മുടെ അഴിഞ്ഞു പോയ ശരീരങ്ങളിൽ
പതിച്ചതായി അറിയുക
നാവുകൾ, ചുണ്ടുകൾ, ഞരമ്പുകൾ,
സിരകൾ, ചെന്നായ ചിലന്തികൾ
മാത്രമുള്ള ഓര്‍മ്മയെ പങ്കിടുക

മരിച്ചിട്ടും നിന്റെ ഹൃദയം
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍
എങ്കില്‍, ആ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയുക
നമ്മുക്കത് ആർസെനിക് രുചിയുള്ള
ഓർമ്മകളായ്  ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചിടാം
ഭൂമിയിലേക്ക് താണു വന്ന
ഇടിമിന്നലുകള്‍
അവളുടെ കഴുത്തില്‍ പല്ലടയാളമുണ്ടാക്കി

3.
നമ്മള്‍ പുറപ്പെട്ട സായാഹ്നം 
ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
മരുഭൂമികൾ ഇവിടെ കിടക്കുമ്പോൾ
മറുവശത്ത് ജലം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു വശത്ത് പച്ച മരങ്ങളുടെ നിഴൽ,
കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഇവിടെ നിശബ്ദത പാലിക്കുന്നു
നിനക്കുമെനിക്കും കടന്ന് പോകാനുള്ള വഴി

നമ്മളൊരു ശൂന്യമായ സ്ലേറ്റാണ്,
നമ്മളിപ്പോള്‍ ജനിച്ചവരാണ്‌
നമ്മള്‍ ദുർബലമായ തൊണ്ണൂറ് വയസ്സുള്ള വൃദ്ധര്‍
നമ്മുടെ ചർമ്മം മിനുസമാർന്നതെങ്കിലും
ചിരി വരകളും സ്ട്രെച്ച് മാർക്കുകളും ഉണ്ട്.
നമ്മള്‍ ധൈര്യമുള്ളവരും ഭയചകിതരുമാണ്
ഓർമയുള്ളവരും അശ്രദ്ധരുമാണ്
നിറയെ വിടവുള്ള വായാണ് നമ്മുടെ
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകള്‍ കൊണ്ട്
നമ്മള്‍ തിരിച്ച് പോകാന്‍
കപ്പലിന്റെ പായ് വിടര്‍ത്തുന്നു 

വേർപിരിയൽ സമ്മാനമായി
സ്നേഹം കൊണ്ടു പോക്കാന്‍ കഴിയുമോ?
അത് ഒരു തൂവാലയിൽ
പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ
ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾക്ക്
മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്,
നിങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ ഹൃദയം
പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനാകും

കൂടെയുള്ളൊരാള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍
കൂടെ തന്നെ മരിച്ചു പോണമെന്ന്
തോന്നുന്നൊരു പ്രണയമായിരുന്നതെന്ന് നമ്മളറിയും
നിന്നെയുമെന്റെയും ചുട് പറ്റിയ വാക്കുകളൊക്കെയും
ജലഖബറില്‍ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അവയ്ക്ക് ഇനി ആരൊരു മീസാന്‍ കല്ലു നാട്ടും

അതിനാല്‍ , അതിനാല്‍ മാത്രം
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും
സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,

Friday, March 13, 2020

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ.. നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത് എന്നാണ്

രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍
തിരയുന്നത് നിന്റെ
മെസേജുകളാണ്
വായിക്കാതെ പോയവ
വായിച്ചവ
പറഞ്ഞ് നിര്‍ത്തിയത്
ഉറങ്ങുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ

സമയം പച്ച കുത്തിയിട്ടുണ്ട്
പണി ഇനിയും തീരാത്ത
നമ്മുടെ വീടിന്റെ ബാല്‍ക്കണി
ചൂടുള്ള കാപ്പിയുടെ നീറ്റല്‍

അല്ല.. നീ അവിടെയുണ്ടോ
പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുണ്ടോ
നിന്നോട് പറയുന്നതായും
നീ പറയുന്നതായും
ആയിരം സംഭാഷണങ്ങള്‍
തലയിലൂടെ
ഓടി പായുന്നു

വിമാനപാതയാണ്
നമ്മുടെ നഗര വിളക്കിനു
മേലേ പറന്നിറങ്ങുന്നു
അത് ഒരു പൊട്ടില്‍ നിന്ന്
തുടങ്ങുകയും വേറൊരു
പൊട്ടായ് മാറി പിന്നേ
കാണാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു
മനുഷ്യര്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക്
വരികയും പോവുകയും
ചെയ്യുന്ന പോലെയെന്ന
ഉപമ എങ്ങനെയുണ്ട്

രാത്രിയിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത
നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും
വേഗത കുറഞ്ഞ സമയത്തിന്റെയും
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് എത്ര
പഴക്കമുണ്ട്
ഇത് വിചിത്രമാണ്
ഹൃദയം എങ്ങനെ
ഏത് വിമാനത്തേക്കാളും
വേഗതയുള്ളതാണ്
എന്നത്
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്
അത് നിന്റെ
അടുത്ത് എത്തുന്നത്
ചെക്ക് ഇന്‍ ചെക്ക് ഔട്ട്
ഒന്നുമില്ലാതെ

തലേദിവസം രാത്രി,
പൂജ്യത്തിന് താഴെ
കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം;
നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ മാത്രമായി
പെയ്ത ഹിമപാതമായി നീ
ഉമ്മയുടെ രജായികള്‍
മുട്ടിനൊപ്പാം എത്തുന്ന
നിന്റെ കട്ടിയുള്ള സോക്സ്
എത്ര പാടുപെട്ടാണ്
ഊരിയെടുത്തത്
നിന്റെ കാല്‍ വിരലുകളില്‍
ഉമിനീരിന്റെ ചൂട് പടര്‍ത്തിയത്
എത്ര കുറഞ്ഞ ഇടവേളകളാണ്

വളരെ കഴിഞ്ഞ് മാത്രമാണ്
ഇനി വേനല്‍
അത് വരേയ്ക്കും
എനിക്ക് നിന്റെ മുടിയില്‍
ചെവിയില്‍ വയറില്‍
മുല ഞെട്ടില്‍
വിരലില്‍ പൊക്കിളില്‍
കഴുത്തില്‍ ഓരോ
ഇടങ്ങളിലായി
കൂട് കെട്ടണം
എപ്പോഴും കുറുകുന്ന
ചാരനിറമുള്ള
പ്രാവാകണം

വേനല്‍ വരുമ്പോള്‍
അതിനു തലേദിവസം
നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും
വറ്റാത്ത ആ നീര്‍ത്തടത്തിലേക്ക്
തുഴഞ്ഞ് പോകും

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ..
നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത്
എന്നാണ്

ശ്വാസം


ഇന്നൊരു വെറും ദിവസമാണ്
നേരം വെളുത്തു ഇരുട്ടി
ഒന്നുമറീയാതെ വെളുക്കുകയും ചെയ്യൂം
ജീവനേ പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ
ഒരുമ്മ പോലും വക്കാതെ നമ്മളിന്ന്
കെട്ടി പിടിച്ച് ഉറങ്ങും
ഇടയില്‍ എവിടെയോ
എപ്പോഴോ പാല പൂക്കും
നിറയെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍
നിറച്ച് നിന്റെ അലമാര
തുളച്ചും വരുമത്
പാലപ്പൂവിന്റെ പെര്‍ഫ്യും
വില്‍ക്കുന്ന കട തെരക്കി
നമ്മളെപ്പോഴാണ്
പോകുന്നത്
പൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍
കൊണ്ട് വേലിയേറ്റവും
വേലിയിറക്കവും
ഉണ്ടാക്കുന്ന കടല്‍ക്കാട്

നിന്റെ നീല ഫൈറ്റര്‍
മീനിന്റെ ബൌള്‍ ഇറക്കി വക്ക്
എനിക്കെന്റെ ചോന്ന മീനിന്റെ
ബൌള്‍ വക്കണം ചാരേ..
അവര്‍ പ്രേമത്തിലാണെടോ

പൊങ്ങി വന്ന് പൊട്ടുന്ന ഓക്സിജന്‍
കുമിളയുടെ അകത്തുള്ള
നീയല്ലേ.. അല്ലേ . അല്ലേ..
കാമുകിമാരുമായുള്ള
ഫോണ്‍ വിളികള്‍
എന്തൊരടക്കിയ ശബ്ദം
വാഹ്.. എന്നേക്കുമായി
കുത്തിവരക്കപ്പെട്ട വാക്ക്


ടി വിയില്‍ നിന്നു കണ്ണെടുക്കാതെ
ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുന്നു നമ്മള്‍
ചുറ്റി പിടീച്ചിരിക്കുന്നു
കുതറിച്ച് കൊണ്ട് നിനക്ക്
ചെതുമ്പലുകള്‍ മുളയ്ക്കുന്നു
സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തില്‍ വാല്‍
മുളക്കുന്നു.. മീനേ
കന്യകയല്ലാത്തതിനാല്‍
നിന്നെ ഞാനെന്ത് വിളിക്കും
നിനക്ക് മൂന്ന് വെള്ളി ശല്‍ക്കങ്ങള്‍
ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്കട്ടെ

ഓറഞ്ച് നിറമുള്ള മേക്കപ്പ്
നിനക്കിട്ടതാരാണ്
മൂക്കിലിങ്ങനെ കോമാളി
വട്ടം വരച്ചതാരാണ്
മൂന്നാക്കി മുറിക്കാം
ചൂഴ്‌ന്നെടുക്കാത്ത
കണ്ണെനിക്ക് വേണം
ഉടയാത്ത ഉടല്‍ വേണം
ചാട്ടുളി പോലെ മിനുങ്ങുന്ന
തിരമാലകള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്ന
വാലറ്റവും

ജീവനേ നിന്നെ മുറിച്ചെടൂക്കട്ടെ ?

അതിനു മുന്നേ എന്നെ ജീവനോടെ
കൊരുത്ത ചൂണ്ട വിഴുങ്ങുക
അത്ര ആര്‍ത്തിയിലെന്ന് തോന്നണം
സത്യത്തില്‍ എനിക്കാണാര്‍ത്തി
നിന്റെ ഉള്ളിലെത്താന്‍

“നീയേ” ഞാന്‍ പറയുന്ന ഒരേ വാക്ക്,
നിനക്കത് ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരിക്കില്ല.
നീ തല തുടര്‍ച്ചയായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി നോക്കി,
ശ്വാസമെടുത്തു.. ഒരു ഭ്രമണപഥവുമില്ല,
 നക്ഷത്രങ്ങളുമില്ല...
നിഴലുകൾ എന്നത്തേക്കാളും വലുതായിട്ടുണ്ട്

മരക്കൊമ്പുകളിൽ നിന്നുള്ള ഭിന്ന
നിഴലുകൾ നിലത്തുടനീളം അതിനു തോന്നിയ
ആകൃതികള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു

ആകാശത്ത് ഉയരത്തില്‍
പണിതുയര്‍ത്തിയ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്ക്
നീയെന്ന് എടുത്ത് നടക്കുന്നു
മുറിഞ്ഞിട്ടുമെന്നോര്‍ക്കണം ..
ചുവരില്‍ നിറയെ ഒഴിഞ്ഞ
ഫ്രെയിമുകള്‍
നീ എടുക്കാതെ പോയ പടങ്ങളാണ്
ശൂന്യമായ മുറി
അത് ഒരാളുടെ അത്രയും അടുത്തായിരുന്നു
അത് കൊണ്ട് തന്നെ..അപ്പോള്‍
നിരസിച്ച് ഓടിച്ച് വിട്ട ഒരു
വേനല്‍ക്കാലം കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓടി വന്ന് വിരല്‍തുമ്പില്‍ പിടിച്ച്
കൂടെ കൊണ്ട് പോയി
മരിച്ചവരാണ് ഉള്ളിൽ
നെടുവീർപ്പിടുന്നത്
എന്ന എത്ര പേര്‍ക്കറിയാം ..

അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒരൊറ്റ കാര്യം മതി..
നിന്നെയിങ്ങനെ
അമര്‍ത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ച്
ഉമ്മ വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്
അങ്ങനെയങ്ങനെ
ആഴത്തിലോടിയ
ഒരു വേരിങ്ങനെ
മരമറ്റു പോയിട്ടും
ഉള്ളില്‍ ഇടക്ക് മുള
പൊട്ടുന്നുണ്ടെന്നും
വേരില്‍ തന്നെ
പൂക്കുന്നുണ്ടെന്നും
ആരുമറിയാതെ
പട്ടു പോവുന്നുണ്ടെന്നും
ജീവനേ നിന്റെ തണുപ്പ്
ആകെയുറഞ്ഞു പോയ
തടാകത്തിനു മേലേ
നടക്കുമ്പോള്‍
ടിക് ടിക് എന്ന് മിടിക്കുന്ന
ആ മിടിപ്പ് എന്നോ
വന്നു പോയ വസന്തത്തിലേക്ക്
തീര്ക്കുന്ന ആ തൂക്കുപാലം
ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും പോകണം നമുക്ക്
വെറുതേ
ഒരു കീര്‍ വെയില്‍ വന്ന്
നമ്മുടെ ചുണ്ടുകളെ
വേര്‍പെടുത്താന്‍ നോക്കുമായിരിക്കും
ഇത്തിരി കൂടെ ഇത്തിരി കൂടെയെന്ന്
പറഞ്ഞ് മരിച്ചതെങ്കിലും
നീലച്ചതെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മയെ
വിചിത്രമായ മെഴുകുതിരികള്‍
കത്തിച്ച് വെളിച്ചപ്പെടുത്താം ..


2

എനിക്ക് പൊടുന്നനെ വയസായി
നരച്ചു.. ചുളി വീണു
വെയിലാറുമ്പോള്‍
ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നീ അടുക്കളയിലേക്ക്
പോകുന്നു..
ആ വെയിലിന്റെ കീറ്
അപ്പോഴും ..

Wednesday, January 8, 2020

മരിച്ചവരെ ഭൂമിയിലേക്ക് വിടൂ

1.
ഇന്നു ഇപ്പോ വേണമെന്നല്ല
എപ്പോഴെങ്കിലും
അത്ര വൈകണ്ട എന്നാലും
നിന്റെ നീണ്ട മുടി പിന്നി തരണമെനിക്ക്
കാതില്‍ കടിക്കുകയോ
പിന്‍ കഴുത്തില്‍ ഒന്ന് വിരല്‍ കൊണ്ട്
തൊട്ട് ചാഞ്ഞ് വീണ പുല്‍കൂട്ടങ്ങളില്‍
കാറ്റ് പിടിക്കുന്നതറിയുകയോ ചെയ്യണം

ഇതൊക്കെ നമ്മളുറക്കത്തില്‍
മിണ്ടിക്കിടക്കേ സ്വപ്നം
കണ്ടതെന്ന് നീ കരുതും
അപ്പോഴാവും ഉറക്കമുണരുമ്പോള്‍
ഏറെ നേരം ഉമ്മ വച്ച് വലത്
ചെവിയുടെ തിണര്‍പ്പ്
കാണുന്നത്

രണ്ട് കോമ്പല്ലുള്ള ഏതോ
ഡ്രാക്കുള പിശാച്
കടിച്ചതാവുമെന്ന്
നീ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്

ഞാനും നീയും ചെലപ്പോ പെട്ടെന്നു വൃദ്ധരാവും
പുറത്തു പറയാൻ പാടില്ലാത്തതും
പറഞ്ഞാൽത്തന്നെ ആരും വിശ്വസിക്കാത്തതുമായ
ഒരു രഹസ്യം നമ്മുടെ ഇടയില്‍
അവശേഷിക്കും
ചുണ്ടും വായും റിജക്‌ട് ചെയ്ത
ചില രഹസ്യങ്ങളില്ലേ
ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ കുഴിച്ചിട്ട്
കല്ലു നാട്ടിയത്

കാട്ടു മരങ്ങളുടെ ഇലകള്‍
കിളികള്‍ കാറ്റ് മഴ
ഒക്കെയും അതിനെ കുറിച്ച്
അടക്കം പറയുന്നുണ്ടാവാം
ഇടിമിന്നലില്‍
പൂക്കുന്നുണ്ടാവണം 

മരണത്തെയും മരിച്ചവരേയും പ്രൊസസ്സ്
ചെയ്യുന്ന ഓഫീസില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന
ഇനിയും പുറപ്പെടാത്ത
ആംബുലന്‍സുകള്‍ക്ക്
ഇന്ന് ഒഴിവു ദിവസമാണോ 
മരിച്ചവര്‍ എത്രയുണ്ടായിട്ടെന്താ
എന്തൊരു ഏകാന്തത
എന്തൊരു തണുപ്പ്


ട്രാഫിക്കില്‍ പച്ച ചുവപ്പാവുന്ന ഒരു ഇടവേള
ആ ഇടവേളയില്‍ പാഞ്ഞ്
കടന്നു പോകുന്ന വണ്ടി
നിന്റേത് ആണ്
മഴയല്ല
വേനലിന്റെ തവിട്ട് പൊടിയെ
തുടച്ചു മാറ്റുന്ന ഒരേ ചലനം
ആവര്‍ത്തിക്കുന്ന വൈപ്പര്‍
തെളിയുന്ന നിന്റെ മുഖം

സീറ്റിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്ന്
കഴുത്തില്‍ തൊടൂന്നത്
ഉമ്മയുടെ ചുണ്ടീന്റെ തണൂപ്പല്ല
മിനുക്കമുള്ള ഒരു ലോഹത്തിന്റെ
പോയന്റ് ബ്ലാങ്കിലെ
ഒരു ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കല്‍
പൊട്ടിപ്പോവുന്ന ബലത്തില്‍
മുറുകിയ സ്‌ട്റിങ്ങില്‍ ഒരു വിരല്‍ ..


ആരാണ്‌ ?

ഉടൽ വിറക്കുന്ന ആ ചോദ്യം
ഞാൻ അപ്പോള്‍ ഒരു മിടിപ്പിന്റെ ഒച്ച മാത്രം കേട്ടു,
എന്റെ ചെവിക്ക് കേൾക്കാൻ മാത്രം പതിയെ
വളരെ പതിയെ

2.

ആകാശങ്ങളില്‍ പാര്‍ത്തിരുന്ന
ഒരാളെ ഞാന്‍ കണ്ടൂമുട്ടൂന്നു
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നുന്നത്
പിന്നെയിടയ്ക്ക്
കത്തി വീഴുന്നത്
എനിക്കിപ്പോഴെന്തിനെന്നറിയാം
നീ വിശ്വസിക്കുമെങ്കില്‍

Saturday, January 4, 2020

അരഞ്ഞരഞ്ഞ്

സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വേദന
എന്നു പറയുമ്പോലെ
സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത പ്രേമം
പൊന്നേ

പ്രേമത്തിലാണ്‍ ഒരാള്‍
എറ്റവും സത്യസന്ധമായിരിക്കുക
എന്നൊക്കെ
പറയുന്നത് വെറുതെയാണ്
ഒരാള്‍ അപ്പോഴാണ്
ഏറ്റൊം നുണ പറയുക
നഷ്ടപെടാന്‍ എറ്റവും പേടി
ഉള്ളോരാളാവുക
അവള്‍ / അവന്‍ പോയാല്‍
ലോകം അവസാനിച്ചേക്കും
എന്ന് തോന്നുക

അവനു / അവള്‍ക്ക്
ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് ചെയ്യുമ്പോള്
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത്
അറിയാതെ നോക്കുന്നത്
സത്യം പറയട്ടേ
നിങ്ങള്‍ അതിയായി
പ്രണയിക്കുമ്പോഴാണ്


എത്ര എടുത്താലും പിന്നേയും
പിന്നേയും പെരുകുന്ന
ഒരു പാവകുട്ടിയുടെ
ഉള്ള്‌ പോലെ
നുണകള്‍ പെരുകുന്നത്
പ്രേമം പെരുകുന്നത്

നമ്മള്‍ ..
നമ്മളെ നോക്കൂ
ഒരാളുടെ ശ്വാസമില്ലാതെ
ഉറങ്ങാത്തവര്‍
മണിക്കൂറില്‍ ഒരു വട്ടം
മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും
സ്നേഹം കുറഞ്ഞോയെന്ന്
സന്ദേഹം വരുന്നവര്‍
നമ്മള്‍ ഒരു ദൂര യാത്രക്ക്
കാറിനു ഡീസലടിച്ചവര്‍
എവിടേക്കെന്ന്
ഗൂഗിള്‍ മാപ്പില്‍
ലക്ഷ്യമിടാത്തവര്‍
പോകുന്നിടം പോട്ടെടോ
അത് വരേക്കും  മിണ്ടാം
അത് വരേക്കും ഉമ്മ വക്കാം
അത് വരേയ്ക്കും വഴക്കിടാം
അത് വരേക്കും കൂട്ട് കൂടാം
അത് വരേക്കും നമുക്ക് നമ്മുക്ക്
കൂട്ടായിരിക്കാം

എടുക്കാത്ത കോളുകള്‍ക്ക്
കോള്‍ വെയിറ്റുകള്‍ക്ക്
നിന്റെ കാപ്പി കുടികള്‍ക്ക്
ബൈക്ക് റൈഡുകള്‍ക്ക്
പ്രേമം കലമ്പുമ്പോള്‍ ഉള്ള
മൂഡ് ഓഫുകള്‍ക്ക്
ചുമ്മാ വഴക്കിടാം
ക്ഷീണിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയതിനു
വിരുന്നുകാര്‍ നിന്റെ മുറി
കൈയ്യേറീയതിനു
രാത്രി സിനിമയ്ക്ക് പോയതിനു
വഴക്കിടാമെന്നേ
വഴക്കിടമ്പോഴും
അമര്‍ത്തി പിടീക്കാമെന്നേ
ഇച്ചിരിയൊന്ന് ദൂരെ പോയെന്ന്
തോന്നുമ്പോള്‍ ഉറക്കെ കാറാം

പ്രേമവും അല്ലൊരു മൈരുമല്ല
പ്രാണനില്‍ വേറൊരു പ്രാണനെ
വച്ച് അരച്ച് ചേര്‍ത്തതാണ്
മിക്സിയില്‍ വച്ച് അരച്ചതല്ല
അരച്ചരച്ച് മിനുത്ത ഒന്നിലിങ്ങനെ
ചേര്‍ത്ത് അരച്ചതാണ്
നിന്നെയുമെന്നെയും

മൈരേ നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ
മനസിലാവുന്നുണ്ടോ
ജീവിതം മാറും നമ്മളു മാറും
ചെലപ്പോ ഇരു വഴി പിരിഞ്ഞു പോം
പക്ഷേ നമ്മളു നമ്മളൂ മാത്രമുള്ള
ഒരിടത്ത് ഇങ്ങനെ അടി കൂടി
ഉപ്പും പുളിയും അറിഞ്ഞ്
എപ്പോഴെങ്കിലും കാണൂമ്പോ
എണ്ണുന്നുണ്ടാവില്ല
എന്നാലും ഒരു ഇരുന്നൂറ്
ഉമ്മയെങ്കിലും കാണൂം ...
ഒരു ഊഹവുമില്ലാത്ത വഴിയിലൂടെ
വണ്ടി ഓടിച്ച്...
എന്നിട്ട് ഒരിടത്ത് ,,
നീയിറങ്ങി പോവും
ഒറ്റക്ക് ഓടിച്ച് ഏതെങ്കിലും ഒരിടത്ത്
എത്തുമ്പോ ഒരു കോള്‍ വരും

എവിടെ എത്തീ എന്ന് ചോദിച്ച്..
അപ്പോളോന്ന് വെറുതേ
വെറും വെറുതേയെന്റെ
കണ്ണ്‌ നിറയുമായിരിക്കും
നിന്നെയൊന്ന് ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാന്‍
തോന്നുമായിരിക്കും
അപ്പോള്‍ ..
ജീവനേയെന്ന്
പ്രാണയേയെന്ന്...

Friday, November 15, 2019

വടു


1.
സമുദ്ര യാത്രയ്ക്ക് മുന്നേ
ഞങ്ങൾ കരയിൽ
നിന്നു ചുംബിക്കും
അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വളര്‍ന്നൊരു
മരമാവും
പിന്നെ ആകാശം തൊടും
നമ്മള്‍ നമ്മളെ കുടയുമ്പോള്‍
നക്ഷത്രങ്ങൾ താഴേക്ക് പൊഴിയും

ഹൃദയാകൃതിയില്‍
മേഘങ്ങളുള്ള
ആകാശമാണിന്ന്
അടുത്തടുത്ത് കുത്തിയ
രണ്ട് മീസാന്‍ കല്ലുകള്‍
വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നത്
നിര്‍ത്തി ആകാശം
നോക്കുന്നു

2.
ഇലയില്ലാത്ത മരങ്ങളിൽ
വെയില്‍ വീണ്
പുതിയ കമ്പിന്
ചിനപ്പ് പൊട്ടുന്നു
കാറ്റില്‍ ഒരു ഇല
പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു

നമ്മുടെ കപ്പല്‍
ചൂളം വിളികള്‍
നമുക്ക് തലമുടി പിഴുത്
ജലത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിയാം
സമുദ്രമതിനെ
കടല്‍ ചീരകളാക്കി
മാറ്റുന്നത് കാണാം

നീളമുള്ളതും
വേഗത കുറഞ്ഞതും
എന്നാല്‍
വികാരഭരിതമായതുമായ
ഒരു തീ കൊണ്ട് എന്നെ
ചുംബിക്കുമോ ഇപ്പോള്‍

മണ്ണിലൊന്നും തൊടാതെ
കല്ലേക്കൂടെ ഒക്കിച്ചാടി
എനിക്ക് കൂട്ടു വരിക
കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
നമ്മളുള്ളില്‍ കുഴിച്ചിട്ട
രഹസ്യങ്ങള്‍ നമ്മളെ
നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടൊ

എന്റെ എല്ലാ ട്രെയിനുകളും
ഇന്ന് കൃത്യ സമയം പാലിച്ച്
എല്ലാ മുറിവുകളിലും ഓടും
എന്നിട്ടൊരേ സമയം സുഖപ്പെടും.
രണ്ട് ആത്മാക്കൾ കൂട്ടിയിടിച്ചതിന്റെ
ബാക്കിയല്ലേ നമ്മള്‍

3.

ഈ കാറ്റടിക്കുന്ന റോഡ്
ദ്വീപിന്റെ അറ്റത്തുള്ള
ഒരു ചെറിയ കഫേയിലേക്ക്
പുറപ്പെടുന്നു

അവിടെ അതിനു മുന്നില്‍
അതേ മരം
പക്ഷേ ഇരട്ട മരം
അതേ ഇലകള്‍

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...