Tuesday, August 28, 2018

വേനല്‍

സദാ അസ്വസ്തനായിരിക്കുന്ന
സ്വയം കുതറുന്ന
അടക്കത്തില്‍
മുറുമുറുക്കുന്ന
ഒരു ജീവി
പെട്ടിരിക്കുന്നു ഉള്ളില്‍

ഉപമകളൊന്നും വഴങ്ങുന്നില്ല
എത്ര ചെവിയോര്‍ത്തിട്ടും
പിടി തരാത്ത
ആത്മ ഭാഷണങ്ങള്‍
കൂര്‍ത്ത നഖങ്ങളുണ്ട്
ചുവരില്‍ മാന്തിക്കീറുന്നതറിയാം
നോവുന്നുണ്ട്
ചോര പൊടിയുന്നുമുണ്ടാവണം

പാതി മുറിച്ച
ഉടലിന്‍ വക്കത്ത്
നിന്ന് നിന്നെ ഞാന്
ചൂണ്ടയിട്ട് പിടിക്കും
ചൂണ്ട കൊളുത്തില്‍
ഇരയെന്ത് കോര്‍ക്കും
ഒരു വാക്ക്
വേനല്‍
പച്ചില
വിരല്‍തുമ്പ്
ഒരു മിടിപ്പ്
ഒരു തൂവാല
ഒരു പുളിമിട്ടായി
ഒരു മഴ ദിവസം

ടൈം ലാപ്സ് വീഡിയോയിലെന്ന പോലെ
ഉള്ളില്‍ നിന്ന് അപ്പോള്‍
ഒരു ചെടി മുളയ്ക്കും
വളര്‍ന്ന് പൂക്കും
പാതി നീ നിര്‍ത്തുന്ന
വാക്കു പോലെയല്ല
കടൂം ചോന്ന നിറമുള്ള
പൂക്കള്‍ നിറയും
അങ്ങനെ ഒരു പൂവ്
അന്നേ വരെ ഭൂമി
കണ്ടിരിക്കില്ല


എനിക്കപ്പോഴത്
നിന്നോട് പറയണമെന്ന് തോന്നും









Monday, August 27, 2018

ജൂണ്‍

വെളിച്ചം എവിടെ
നിന്നോ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന
ഇടനാഴിയില്‍ നമ്മള്‍ 
നൂറില്‍ നിന്ന് തിരിച്ചെണ്ണുന്നു
അടുത്തൊരു മിനിട്ടിലേക്ക്
നിലക്കുന്നു
പിന്നെ ഒരു ഭാഷയിലും 
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു

രാത്രികളില്‍ 
ശ്വാസങ്ങള്‍ പരസ്പരം 
ചിതറിച്ച്
അടക്കി പിടിച്ച് മിണ്ടുന്നു
അതേ നമ്മള്‍ 
ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്
മിണ്ടുന്നതില്‍ 
ഒട്ടും കുറവില്ലാതെ

സാധാരണ മനുഷ്യരെ 
പോലെ ഉച്ചത്തില്‍ 
മിണ്ടുമ്പോള്‍ 
നമ്മളപരിചിതര്‍ 

ആഴക്കിണറ്റിലേക്ക്
കയററ്റ് വീഴുന്ന
വെള്ളത്തൊട്ടി
അതൊന്നും മിണ്ടാതെ
പോയിരിക്കുന്നു
മഴയുള്ള മാസത്തിനു
ജൂണ്‍ എന്ന് 
പേരിട്ടത് ആരാവോ
മൂര്‍ച്ചയേറിയ
ഒരു കത്തി കൊണ്ട്
ചികഞ്ഞ് നോക്കാം 
നമുക്ക് നമ്മുടെ 
കവിതയില്‍ 

ആ ജനാലയിലൂടെ
ഞാനിപ്പോള്‍ കണ്ടു
നനഞ്ഞ  മേഘങ്ങള്‍ക്കിടയിലൂടെ
അത്രയും വിജനതയിലൂടെ
അവള്‍ ശലഭം 

വിവര്‍ത്തനം

പുലര്‍കാലം 
ആഴമളക്കാന്‍ 
പറ്റാത്ത ഒരു കരച്ചില്‍ 
എത്താവുന്ന അത്രയും അഴമെത്തിയ
ഒരു വേരിന്റെ മരം പൂക്കുന്നു
ചെരിഞ്ഞുറങ്ങുന്ന
നിന്നിലേക്ക് മാത്രം പൊഴിയുന്നു

തലമൂടി, മുട്ടു മടക്കി പിന്‍ തിരിഞ്ഞ്
ഇരിക്കുന്നു ഞാന്‍ 
വെട്ടു മേശമേല്‍ 
ചിതറിയ ഇറച്ചി കഷണങ്ങള്‍ 
എത്ര മുറിച്ചിട്ടും മുറിയാതെ
ഒരു വെള്ളി നൂലിഴ
ഉടലിനെ ശിരസ്സുമായി 
കോര്‍ത്ത് നിര്‍ത്തുന്നു

വിഷാദത്തിനെ തുറമുഖത്ത്
തുടര്‍ച്ചയായി സൈറണ്‍ മുഴക്കി
എതോ രഹസ്യ ഭൂഗര്‍ഭ
പാതയിലൂടെ ഓടിയെത്തുന്ന
ആംബുലന്‍സ്

ലൈലാക്ക് നിറമുള്ള
ഒരു വിരിപ്പില്‍ കിടത്തിയിരിക്കുന്ന
ചൂടു വിടാത്ത ഉടലിനെ 
ഉറുമ്പുകള്‍ക്ക് തിന്നാന്‍ 
വിവര്‍ത്തനം ചെയ്യുന്നു
ആഞ്ഞെടുക്കുന്ന ശ്വാസത്തിലെ 
നെഞ്ചെന്ന പോലെ
നടന്ന് വളവെത്തുമ്പൊള്‍ 
തിരിഞ്ഞ് നോക്കും പോലെ
അവിടെ എവിടെയും 
കണ്ടു പരിചയമില്ലാത്ത
മൂടല്‍ മഞ്ഞ് വീണ്
ഒന്നും കാണാതാവുന്നു
നമ്മുടെ വഴിയിലെ 
ലെവല്‍ ക്രോസ്സ് താഴുന്നു
കാത്തിരിക്കുക..




നിന്റെ ആകാശം

മഴയുടെ
കുത്തിക്കുറിയ്ക്കലുകളാണ്
നീ വായിക്കുന്നത് 
ഒരു മണി വിട്ടു പോയിട്ടും 
നീയിടുന്ന ലോലാക്കിന്റെ പാട്ടാണ്
ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്
ഞാന്‍ നിന്റെ ആകാശം ,
ചേക്കേറാന്‍ പോകുന്ന
പക്ഷികളുടെ എണ്ണം
സൂക്ഷിക്കാത്ത
മേഘങ്ങളോട്
കെറുവിക്കുന്നു
കുന്നില്‍ മുകളില്‍
നിന്നും തുള്ളിതുളുമ്പി
ഓടിയിറങ്ങുന്ന
ഒരാട്ടില്‍ പറ്റം
പോലെ മുടി പാറുന്നു
മുഖത്തും ചുണ്ടിലും
ആഞ്ഞമര്‍ന്ന നിന്റെ
വിരലില്‍ ഉപ്പളങ്ങള്‍
വെയിലാറ്റുന്നു

Wednesday, August 22, 2018

മൗനമായിരിക്കൂ...

രണ്ട് അക്ഷരങ്ങള്‍ ചേര്‍ത്തൊരു
വീടുണ്ടാക്കണം
ഒരു ചിമ്മിനി വേണം
വലുതല്ലെങ്കിലും
ചെറിയൊരു ജനാല വേണം
എന്തിനാണെന്നോ
മിന്നിപ്പൊലിയുന്ന
ഒരു നക്ഷത്രം വന്നു വീഴാനുണ്ട്
പാതി ചാരിയ വാതിലില്‍
കലമാനിന്റെ കൊമ്പുരച്ചില്‍
ഒരു കൈ നീട്ടി കൊടുക്കുക
നിനക്ക് മാത്രം മനസിലാവുന്ന
ഭാഷയില്‍ അതിനെന്തോ
പറയാനുണ്ട്

മ്മ

എന്നും മഴയുന്ന കാടിനുള്ളില്‍
അടച്ചു പൂട്ടുറപ്പുള്ള
മ്മ
എന്ന വീട്ടിലൊരു രാജകുമാരിയുണ്ട്
വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും
അവിടെക്ക് ചെന്നെത്താവുന്ന
ഉ
എന്നൊരു ആരും കാണാവഴിയും

Tuesday, August 21, 2018

മതി

നിന്നെ കാണാതായാല്‍
ഞാനീ മേഘത്തിനോട് ചോദിക്കും
അത് അടുത്ത മേഘത്തോട്
അങ്ങനെ കൈ മറിഞ്ഞ്
നിന്റെ വീടിന്റെ മുകളിലെ
അപ്പോള്‍ പെയ്ത് തീരാന്‍
പോകുന്ന മേഘത്തിലെത്തും
നിന്റെ ജനലിലേക്ക് ചാഞ്ഞ
മരച്ചില്ലയോടത് ചോദിക്കും
നിന്നെ കണ്ടോയെന്ന്
ഇവിടെയുണ്ടെന്ന്
മുകളിലേക്ക് ഒരില പൊഴിച്ചാ
മരം പറയും
അടുത്ത മേഘത്തിലേക്ക്
തിരിച്ച് പറഞ്ഞത്
പെയ്യാന്‍ തുടങ്ങും
ഇപ്പോള്‍ മഴയോ എന്ന്
ജനലിലൂടെ നീ നോക്കും
പെയ്യാത്ത മഴയിലേക്ക്
കുട നീവര്‍ത്തി ഞാനും



മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...