Friday, November 15, 2019

വടു


1.
സമുദ്ര യാത്രയ്ക്ക് മുന്നേ
ഞങ്ങൾ കരയിൽ
നിന്നു ചുംബിക്കും
അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വളര്‍ന്നൊരു
മരമാവും
പിന്നെ ആകാശം തൊടും
നമ്മള്‍ നമ്മളെ കുടയുമ്പോള്‍
നക്ഷത്രങ്ങൾ താഴേക്ക് പൊഴിയും

ഹൃദയാകൃതിയില്‍
മേഘങ്ങളുള്ള
ആകാശമാണിന്ന്
അടുത്തടുത്ത് കുത്തിയ
രണ്ട് മീസാന്‍ കല്ലുകള്‍
വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നത്
നിര്‍ത്തി ആകാശം
നോക്കുന്നു

2.
ഇലയില്ലാത്ത മരങ്ങളിൽ
വെയില്‍ വീണ്
പുതിയ കമ്പിന്
ചിനപ്പ് പൊട്ടുന്നു
കാറ്റില്‍ ഒരു ഇല
പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു

നമ്മുടെ കപ്പല്‍
ചൂളം വിളികള്‍
നമുക്ക് തലമുടി പിഴുത്
ജലത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിയാം
സമുദ്രമതിനെ
കടല്‍ ചീരകളാക്കി
മാറ്റുന്നത് കാണാം

നീളമുള്ളതും
വേഗത കുറഞ്ഞതും
എന്നാല്‍
വികാരഭരിതമായതുമായ
ഒരു തീ കൊണ്ട് എന്നെ
ചുംബിക്കുമോ ഇപ്പോള്‍

മണ്ണിലൊന്നും തൊടാതെ
കല്ലേക്കൂടെ ഒക്കിച്ചാടി
എനിക്ക് കൂട്ടു വരിക
കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
നമ്മളുള്ളില്‍ കുഴിച്ചിട്ട
രഹസ്യങ്ങള്‍ നമ്മളെ
നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടൊ

എന്റെ എല്ലാ ട്രെയിനുകളും
ഇന്ന് കൃത്യ സമയം പാലിച്ച്
എല്ലാ മുറിവുകളിലും ഓടും
എന്നിട്ടൊരേ സമയം സുഖപ്പെടും.
രണ്ട് ആത്മാക്കൾ കൂട്ടിയിടിച്ചതിന്റെ
ബാക്കിയല്ലേ നമ്മള്‍

3.

ഈ കാറ്റടിക്കുന്ന റോഡ്
ദ്വീപിന്റെ അറ്റത്തുള്ള
ഒരു ചെറിയ കഫേയിലേക്ക്
പുറപ്പെടുന്നു

അവിടെ അതിനു മുന്നില്‍
അതേ മരം
പക്ഷേ ഇരട്ട മരം
അതേ ഇലകള്‍

Saturday, September 14, 2019

ഓര്‍ട്ടോലാന്‍


1.
കുരുവിയാണ്
നല്ലോണം പാട്ട് പാടും
വളരെ കുറച്ച് മാത്രമുള്ള
വംശത്തില്‍ പെട്ടതാണ്
ഇച്ചിരി കുഞ്ഞനാണ്
തീയില്‍
പൊരിച്ചാണ്‍ തിന്നുന്നത്
തൂവല്‍ പറിച്ചു
തീയില്‍ വറുത്തെടുക്കും
കടിച്ചും പറിച്ചുമല്ല
ഒന്നാകെ വായിലാക്കി
ചവച്ചിറക്കും

2.

കണ്ണുകളച്ച്
രുചിയറിഞ്ഞ്
ചവച്ചിറക്കി
മുകുളങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി
ഒരു ജീവനെ
വേറൊരു ജീവനിലേക്ക്
വേറൊരു മിടിപ്പിലേക്ക്


3.

നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും
പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലറിയാം
ഒരു ജീവനെ വിഴുങ്ങുന്ന വിധം
ഒരു ജീവനെ ഉള്ളിലേക്ക്
എടുക്കുന്ന വിധം
അതപ്പോഴൊരു
കുഞ്ഞി കുരുവിയാണ്
തീയില്‍ പിടഞ്ഞത്
തൂവലൂരിയത്
തുറന്ന കണ്ണുകളുള്ളത്
അപ്പോഴും ജീവനുള്ളത്


4.

പ്രണയത്തില്‍ നിങ്ങള്‍
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുകയാണ്
മുഴുവന്‍
ശ്വാസം
വെളിച്ചം
പൂക്കലുകള്‍
പുലര്‍ച്ചകള്
ഉറക്കങ്ങള്‍


5.


തീയില്‍ കുളിപ്പിച്ച്
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുന്നതില്‍
അപ്പുറം എന്തുണ്ട്
പ്രണയത്തില്‍




ഓര്‍ട്ടോലാന്‍ - വളരെ കുറച്ച് മാത്രം അവശേഷിക്കുന്ന കുഞ്ഞി കുരുവി. ഫ്രാന്‍സിലെ ഒരു വിശേഷ വിഭവം .തീയില്‍ ചുട്ടുടുക്കുന്നു.

Thursday, September 12, 2019

നുഴഞ്ഞുകയറ്റം

നീ എന്നെ പിടിച്ചപ്പോൾ
എനിക്ക് ഒരു ഭൂകമ്പം
വരുന്നത് പോലെ തോന്നി
കൈത്തണ്ടയിലെ
മഷി മാഞ്ഞ പച്ച കുത്ത്
തെളിഞ്ഞു
ഞാന്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി

ഓ, ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച
ഹൃദയങ്ങളുടെയും
വാക്കുകളില്ലാത്ത വാക്കുകളുടേയും
ദൈവമേ നീയിത് കാണുന്നോ ?

നിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള
പാത്രങ്ങളിലേക്ക്
സിമന്റ് കലക്കുന്നു
സ്വയം പകര്‍ത്തിയെടുക്കുന്നു
പരസ്പരം കൊത്തി പഠിക്കുന്നു
ഒരു സൂചനയും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ
സ്വയം ഗ്രനേഡുകളാക്കി
പിടിക്കുന്നതാണ്

എന്റെ കൈത്തണ്ട
നീ ചെവിയിലേക്ക്
അമര്‍ത്തി പിടിക്കുമോ?
എന്റെ പൾസ് ഒച്ച വയ്ക്കുന്നു

"ഞാൻ ജീവനോടെയുണ്ട്.
ഞാൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

രണ്ടെണ്ണം വേണം
മുറിവുകള്‍
ഒന്നിപ്പോഴുണ്ട്
പോയന്റ് ബ്ലാങ്കിലെ
വെടിയുണ്ട പോലെ
കയറുമ്പോഴൊന്ന്,
അകം തുളഞ്ഞിറങ്ങി
പോകുമ്പോഴൊന്ന്

Wednesday, September 4, 2019

ആനന്ദം

1.

മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ്
ഏറേ നേരമായി
കോഫി കപ്പ്, നീല മേശ.
ചിറകനക്കാതെ പറക്കുകയും
ആഴക്കടലില്‍ ചിറകുകള്‍ തുറക്കുകയും
ഏകാന്തനായ കടൽ പക്ഷിയെപ്പോലെ
ഞാനിങ്ങനെ / നീയിങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു
നമ്മളിപ്പോഴും മിണ്ടുന്നതേയില്ല

നീയപ്പോള്‍  വിരലുകള്‍ കൊണ്ട്
ആരുടേയോ ഓര്‍മ്മയുടെ
ആകൃതിയില്‍ ഉള്ള
ശൂന്യതയുടെ വക്കിലൂടെ
വിരലോടിക്കുകയായിരുന്നു

2.

ചില നാലുമണി പുലര്‍ച്ചകളില്‍
ഏകാന്തത അതിന്റെ ഏറ്റവും
കൂര്‍ത്ത വേരുകള്‍
ആഴ്ത്തുന്നതിനിടയില്‍
ഞാനാ കുത്തൊഴുക്ക്
അറിയാറുണ്ട്

സിരകള്‍ വന്നവസാനിക്കുന്നിടത്ത്
എന്റെ മുറിവുകള്‍ 
തുറക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ 
അവ വെള്ളപ്പൊക്കം കൊണ്ടു വരുന്നു
ഓര്‍മ്മ മണക്കുന്ന ഒരു ചെന്നായ
മരിച്ചൊഴുകുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ
ഗന്ധത്തിലതിനു വഴി തെറ്റൂന്നു

ജലം, വായു അതേറ്റവും മൂര്‍ച്ചയേറ്റും
ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍
മിനുക്കി രാകിയ
ഏതോ ലോഹത്തിന്റെ തിളക്കത്തില്‍
മിനുങ്ങും
സത്യത്തില്‍ വാക്കുകളെല്ലാം
നിശബ്ദമായിരിക്കുമ്പോഴും
ഒന്നുമില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോഴും
ഒട്ടും പ്രതീക്കാതെയെത്തുന്ന
വിരുന്നുകാരനാണ്


3

കാട്ടിൽ ഒരു മരം വീണാൽ
നമ്മള്‍ മാത്രമേ അത് കേൾക്കൂ -
നിലത്തു വീഴുന്ന ശബ്ദം ഇല്ലെങ്കിൽ,
നമ്മള്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെയിലെന്ന്
ഭയന്ന് പരിഭ്രാന്തരാകുമോ,
അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ശൂന്യതയുടെ
ആനന്ദം നമ്മള്‍ കണ്ടെത്തുമോ

അവസാനമായി,
ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇത് ചോദിക്കട്ടെ:
നീയും ഞാനും നടക്കാൻ പോകുമ്പോള്‍
മുഴുവൻ നേരവും നമ്മളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല

നമ്മളൊടുവില്‍ ചുംബിക്കുമെന്ന്
നീ കരുതുന്നുണ്ടോ?

നമുക്കിപ്പോളൊരു കടലാസില്‍
ഒരു വരി കവിത എഴുതാം
എന്നിട്ടതിനെ ഇന്നേ വരെ കണ്ടു
പിടിക്കാത്ത ഒരു ഋതുവിന്റെ
പേരെഴുതാം 

Tuesday, September 3, 2019

പൂച്ച

എന്റെ പൂച്ചയുടെ പേര്
പിപ്പി എന്നാണ്
രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ
അവളെ കാണാതാവും പലവട്ടം
ഏതെങ്കിലും പുല്ലിന്റെ ഇടയില്‍
നാലു കാലും പൊക്കി സ്വപ്നം കാണൂന്ന
ഉറക്കത്തില്‍ അവളെ
എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കണ്ട് പിടിക്കും
എത്ര വഴക്ക് പറഞ്ഞാലും
ഇതൊക്കെയെന്ത് എന്ന മട്ടില്‍ നോക്കും

എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കിട്ടിയ
ഒരു കഷണം പേപ്പറില്‍
പാതി കളിപ്പാട്ടത്തില്‍
കെട്ടി മറിയുന്നുണ്ടാവും
ചിലപ്പോള്‍
വിളിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടില്‍
ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും
ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമാവും
കേള്‍ക്കുക

നിന്നെയും പൂച്ചയേയും എങ്ങനെ കൂട്ടി കെട്ടും
എന്നതാണ്..
കാരണം നിന്നെയോര്‍ത്ത് എഴുതി തുടങ്ങിയതാണ്
ആ ഓര്‍മ്മ വന്നു...
നഖങ്ങള്‍ .. മൂര്‍ച്ച ഏറെയാണ്
മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍
കാണാതെയാവും
ഏറേക്കുറെ പോയി, ഇനി കാണില്ല
എന്നോര്‍ക്കുമ്പോ തിരികെ വരും
ഓര്‍മ്മ ഇല്ലെന്നൊക്കെ പറയും
പക്ഷേ ഏറെയാണോര്‍മ്മ

എത്ര നാടുകടത്തിയാലും
തിരികെ വരും ..
ഇപ്പോള്‍ ശരിയായില്ലേ..
അവസാന വരി
അവസാന വാക്ക്

Friday, August 30, 2019

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ..

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ..
ഓര്‍മ്മയില്ലേ
ഒട്ടുമില്ലേ..
ഒട്ടും ?
ഇച്ചിരി ?
കടുകു മണിയുടെ അത്രേം ?

ഉമ്മ വയ്ക്കാന്‍ പറ്റാഞ്ഞിട്ട്
വിരല്‍ കോര്‍ത്ത് ഉമ്മ വച്ചത്
വേഗത്തില്‍ പതുക്കെ
നീളത്തില്‍ , ഏറേ നേരം
തൊട്ടു നിന്നത്

ഒഴിഞ്ഞ വഴികള്‍ കാത്ത് നിന്നത്
കവിളിലേക്ക് എത്തുന്ന
ഉമ്മകള്‍ ചുണ്ടിലാക്കിയത്
നനച്ചുമ്മ വച്ചത്

അസൂയയും കുശുമ്പുമില്ലാത്ത
രണ്ട് പേര്‍ നമ്മള്‍
നിനക്ക് ഞാന്‍ പ്രേമിച്ചാലെന്ത്
എനിക്ക് നീ പ്രേമിച്ചാലെന്ത്
നമുക്കാരേയും പ്രേമിക്കാം

നമ്മള്‍ എപ്പോഴോ വന്നു പോകുന്ന
രണ്ട് ഋതുക്കള്‍
ഒരിക്കല്‍ പൂത്തത് പോലെ
പിന്നെ പൂക്കാത്തവര്‍

ചിലപ്പോൾ പ്രണയം ഒന്നിനുമല്ലത്ത ഭാഷണമാണ്
ഒരിക്കലും മനസിലാവാത്ത ജ്യാമിതിയിലെ സമവാക്യം
ചിലപ്പോൾ പ്രണയം
കൃത്യമായി പ്ലാൻ അനുസരിച്ച്
ഒരു വരയില്‍  നീങ്ങുന്ന ഉറുമ്പ്
ഇടയ്ക്കിടെ മാത്രം തിളങ്ങുന്ന
ഒരു നക്ഷത്രത്തെ കാണുന്ന ഒരാള്‍
തകർന്ന ഹൃദയങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ നയിക്കാൻ
സമയമില്ലാത്ത ഒരു മാലാഖയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവനുമാണ്


അതേസമയം അത് അടിസ്ഥാനരഹിതവും
സത്യസന്ധവുമാണ്,
അത് എന്നെന്നേക്കുമായി
ഇല്ലാതായേക്കാവുന്ന
ആകാശത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.
ചിലപ്പോൾ പ്രണയം അസംഭവ്യമായ കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടികയാണ്
നിങ്ങളെ ശരിക്കും എന്താണെന്ന് മറയ്ക്കാൻ
നിങ്ങൾ മാസ്ക് ധരിക്കുന്നതുപോലെ
നിങ്ങളുടെ തുറന്ന മുറിവ് തുന്നിക്കെട്ടാന്‍
ഒരിക്കലും മരവിപ്പിച്ചിട്ടില്ല
എന്തൊരു വേദന ആയിരുന്നിരിക്കണമത്
പച്ച ഇറച്ചിയില്‍ സൂചിയിങ്ങനെ കയറിയിറങ്ങുന്നത്
ആവര്‍ത്തിചുമ്മ വയ്ക്കുന്ന പോലെ
ഇത് ലളിതമാണ്, ഞാൻ
ചോദിക്കുന്നത് അത്രയേയുള്ളൂ
നമ്മുടെ മുറിയിലെ
എഴുതാത്ത ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പുകൾ
അതെനിക്ക് തിരികെ വേണം

നമ്മള്‍ ട്രാഫിക് ജാമിൽ കുടുങ്ങിയത് ഓര്‍ക്കുന്നോ
നമ്മളപ്പോള്‍ വെയിലിനെ കുറിച്ചും മഴയെക്കുറിച്ചും
പിന്നെ നിന്റെ വിരലുകളെ കുറിച്ചും
സംസാരിച്ചു
അപരിചിതമായ കഥകള്‍ പറഞ്ഞു
നമ്മുടെ കോഫീ ഷോപ്പ്
ആരും കാണാതെ നമ്മള്‍ കൈ പിടിച്ച്
ഒറ്റക്കാല്‍ നൃത്തം ചെയ്തു
പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു ചിത്രം വരഞ്ഞ
നമ്മുടെ കാപ്പി, അതിന്റെ ചവര്‍പ്പ്
പ്രണയമേയെന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നില്ല
എന്നേയുള്ളു..
ആ ചവര്‍പ്പാണ്‌ നീ

നീ കൊത്തു കൂടുന്ന രീതി ഞാൻ മിക്കവാറും മറന്നു ..
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ;
അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് പ്രാന്താകുമ്പോൾ
അത് കാണിക്കാതിരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക
നമ്മുടെ ആ ഇടമാവും
അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വിരലുകൾ നിനക്കും ദൈവത്തിനും
ഇടയിലുള്ള നമ്മുടെ ഇടങ്ങള്‍ മാത്രം എങ്ങനെ കണ്ടെത്തുന്നു
ദൈവമേ, എനിക്ക് അവ നഷ്ടമാകുമോ?

എനിക്ക് ഇനി എന്റെ ഓര്‍മ്മ തിരികെ ആവശ്യമില്ല
എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന
നിന്റെ തലച്ചോറില്‍ ഞാനൊരു
ഗ്രനേഡ് വച്ചിട്ടുണ്ട്
പിന്‍ ഊരിയത്
അതിപ്പോ പൊട്ടും

ഇനി ഒരിടത്തും, ഒരിടത്തും ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടില്ല
ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരിടം
ഒരു രഹസ്യ റൂട്ട് ഉപയോഗിച്ച്
നമ്മള്‍ പോയിരുന്ന ആ ഇടം ഇപ്പോഴില്ല
ഒരിടത്തും നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടില്ല
നമ്മൾ സൂര്യകാന്തി വിത്തുകൾ വിതറിയ ഒരിടം ഇപ്പൊൾ  പൂത്തിരിക്കുന്നു

വെയില്‍ വന്ന് വീഴുമ്പോള്‍
ചിലപ്പോള്‍ ..
എപ്പോഴുമല്ല
ചിലപ്പോള്‍ ..
ഒരു കീറു വെയില്‍ വന്ന്
വീശുമ്പോള്‍ നിന്നെയോര്‍മ്മ വരും
മിന്നലില്‍ തെളിയുന്ന വീടോര്‍മ്മ പോലെ..
തിരിഞ്ഞു നടക്കും ..
അല്ലാതെന്ത്...

Wednesday, August 21, 2019

"അബ്രകഡബ്ര"




ഞാൻ ഒരു മാന്ത്രികനാകുന്നു,
നിന്നോടൊപ്പമുള്ളപ്പോള്‍ മാത്രം
വസന്തമാണോ നീ ?

41-ലധികം ഭ്രാന്തൻ ഉന്മാദങ്ങള്‍
പരുക്കേറ്റ ഒരു എയ്ത്തു നക്ഷത്രം
ഇക്കാറസ് പറന്ന സൂര്യാകാശം
ഉരുകിയ മെഴുകു ചിറകുകള്‍
നിലം പൊത്തിയ ഒരു പൊള്ള മരം
അഴുക്ക് പന്നിക്കൂട്ടം, അവിടെ ഒറ്റക്കൊരു കാക്ക
കാഞ്ഞിരത്തിന്റെ ഉണക്കിലകള്‍
പൊതിഞ്ഞ് ഒരു അവധിക്കാല വീട്
കടലും , ലൈഫ് ഗാര്‍ഡും നീയാണ്

നിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ
കഷണങ്ങള്‍ കുക്കീബിസ്‌കറ്റുകള്‍
എറ്റവും അറ്റത്തെ തുന്നല്‍ നൂല്‍ വിട്ട ഉടുപ്പ്
18 ഡിഗ്രീ സെല്‍ഷ്യസ് നും താഴെ തണുപ്പ്
കാലറ്റം എത്താത്ത പുതപ്പ്
മഞ്ഞ് പ്രഖ്യാപിച്ച കര്‍ഫ്യൂ
വസ്ത്രവും ശവങ്ങളും
നമ്മുടെ മുറിവുള്ള ആത്മാക്കൾ
ഇടിഞ്ഞ് വീഴാറായ മതിലിനരികില്‍
ഒളിച്ചു നിന്ന് നമ്മളൊരു
ചുംബനം ലൂപ്പിലേക്കിടുന്നു
ദൂരെ ഒരു കവണയിലെ കല്ല്
എന്റെയും നിന്റെയും
തലയിലേക്കാരോ
ഉന്നം പിടിക്കുന്നു
വഴി തെറ്റിയ പൂച്ചകള്‍ വാതിലില്‍
അമര്‍ത്തി മാന്തുന്നു
രണ്ട് ഋതുക്കളുടെ ഇടയില്‍
അതിസന്തോഷം തേടുന്ന
ദേശാടന മൃഗങ്ങൾ മാത്രമാണ് നമ്മള്‍

നമ്മുടെ വിശുദ്ധ നക്ഷത്രം
മരുഭൂമിയിലെ നിഴൽ മേലാടകള്‍
കാറ്റ് വിരിപ്പുകള്‍
ഭയം നിറഞ്ഞ ഉഷ്ണക്കാറ്റ്,
മുറിച്ചു കടന്നു പോകുന്ന
ഉരുക്ക് റെയിലുകൾ,
വെയിലിന്റെ കീറുകള്‍ ,
തിളങ്ങുന്ന നദിയുടെ
ആഴത്തിലേക്ക്
ദാഹത്തിന്റെ
അധിനിവേശം.

ഉപ്പുവെള്ളം, ഒലിവ് കായ്കള്‍
യവം, ഗോതമ്പ്
ചെറുനാരങ്ങകൾ,
നിന്റെ മൂക്ക്, ചെവി
കവിളുകളും
മുഖവും വിരലുകളും
കണ്ണുകളുടെ പച്ച നിറം
നിറമില്ലാത്തതും
വിളറിയതുമായ നമ്മുടെ ഫോട്ടോ,
കനത്ത രജായി
ഓർമ്മകളെ മറികടക്കാൻ;
മൃതദേഹമില്ലാതെ ശവപ്പെട്ടി.

തെരുവുകളില്‍ കീറിപ്പറിഞ്ഞ
പെണ്ണുങ്ങള്‍
ഐസിയുവിലാണെന്നപോലെ
അവളെ  വെറുതെ വിടുക
വിശ്രമിക്കാൻ മൗനം ആവശ്യമാണ്

ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ സമരം ചെയ്യുന്നു.
ചില ദിവസങ്ങൾ  എന്റെ ഉറക്കത്തിൽ
ഞാൻ മുങ്ങിത്താഴുന്നു
വിടവാങ്ങൽ എന്നെ മാറ്റിമറിക്കും
പക്ഷേ.. എനിക്ക് ഒരു ആലിംഗനം വേണം,
അതി കഠിനമായ ഒന്ന്
അത്ര നീളത്തില്‍
നമ്മള്‍ക്ക് കടക്കുവാനുള്ള ഒരു പാലമുണ്ട്

ഞാന്‍ കൈകള്‍ തുറന്നു കാട്ടുന്നു
ശൂന്യം
ഒരു ചിത്രശലഭം, പ്രാവ്,ഒരു പൂച്ചെണ്ട്
ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ മുടിയിതള്‍


"അബ്രകഡബ്ര"

കാണാതാവുന്നു

"അബ്രകഡബ്ര"

തിരികെ വരുന്നു

നാലു മണി പതിനേഴുമിനിട്ട്‌ നാലു സെക്കന്റ്‌.
പിന്‍ ഊരിയ ആ ബോംബ് ഇപ്പോള്‍
പൊട്ടി തെറിക്കും

ഓടണോ ഒന്നിച്ചിരിക്കണോ
നമുക്ക് ​ഒന്നിച്ച് കെട്ടിപിടിച്ചിരുന്നാലോ
ചിതറുമ്പോള്‍ കൈ അരികില്‍
കാല്‍ അരികില്‍ കണ്ണ്‌ അരികില്‍
ശിരസ്സ് അരികില്‍
ഹാ...
നമുക്ക് അങ്ങനെ മരിച്ച് പോയി
കൊണ്ടേ ഇരിക്കാം

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...