Monday, September 28, 2020

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1.

തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍ 
പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത്
വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേക്കും 
അതങ്ങനെ കിടന്നു
ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന
ഇരമ്പമായിരുന്നു അതിനടയാളം 

വൈകുന്നേരം 
ഭൂമി അന്നെത്ര കറങ്ങി
തിരിഞ്ഞിട്ടും സൂര്യനെ
കാണാമായിരുന്നു
ആ വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും 
നീളമുള്ള പകല്‍ 
അന്നായിരുന്നു


രാത്രിയെന്നോ
പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ
ഒരു നക്ഷത്രം മേലെ
കത്തിക്കിടന്നിരുന്നു
മരങ്ങളില്ലാത്ത
കാടുണ്ടായിരുന്നു

നിന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോഴൊക്കെയും 
ഞാന്‍ കൊണ്ടു വന്ന സമ്മാനങ്ങള്‍ 
വെള്ള മണലിന്റെ ഘടികാരം 
നൂലിന്മേല്‍ ചാടുന്ന കുതിരപ്പാവ
വയറില്‍ പീപ്പി വച്ച കിളി
നാലു ഇലകളുണ്ടായിരുന്ന നാരകം 
ഏറെ നിറങ്ങളുള്ള കാറ്റാടി

നോക്കൂ നമ്മുടെ വീട്
അവിടെ തന്നെയുണ്ട്
പൊങ്ങിയും താണും ...
നിവര്‍ത്താത്ത പ്ത്രവുമതു പോലെ
ചായ മേശ  
ക്രമം തെറ്റിയ പുസ്തകങ്ങള്‍ 
ഒരു ചിറക് പോയ പൂമ്പാറ്റയെ
കൊണ്ട് പോകുന്ന
തീവണ്ടിയുറുമ്പുകള്‍ 

വേണമെങ്കില്‍ മടുക്കും വരെ
നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം 
ചായയിടാം 
ജനാലകള്‍ എല്ലാം 
തുറന്ന് പിടിച്ച് നിര്‍ത്തിയ
ശ്വാസത്തെ തുറന്ന് വിടാം 
കടല്‍ക്കരയില്‍ പതിഞ്ഞ
കാലടികളിലേക്ക്
ജലം നിറയും 
പോലെ ഓര്‍മ്മകളിലും 
മറവി നിറയും 

നെരിപ്പോടില്‍ 
തണുത്ത വിറകിന്റെ
നീറ്റല്‍   
നീയും ഞാനും 
രണ്ട് പേരും 
മരിച്ച് പോയവര്‍ 


2.


മുന്നേ മരിച്ചവര്‍ ഏതെങ്കിലും 
മലയിലോ കടലിടുക്കിലോ
വിരസമായിരുന്നു തീ
കായുകയാവും 
ചിലര്‍ ഐസില്‍ 
തെന്നിക്കളിക്കുകയുമാവാം 

ചിലര്‍ നമ്മെ വഴക്ക് പറയും 
പ്രണയത്തകര്‍ച്ചക്ക്
കൂട്ടിരിക്കും 
നെരിപ്പോടിലണയാന്‍ 
പോകുന്ന തീ ഊതും 
വഴി തെറ്റിയ പൂച്ചയെ
തിരികെ വാതില്‍ക്കലെത്തിക്കും 
വാതിലിന്റെ ചാവി
എടുക്കാന്‍ മറന്നെന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കും 
മരിച്ചവര്‍ നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടാകുന്നത്
അങ്ങനെയാണ്
ചിലപ്പോഴത് കൊഴിയുന്ന
അവസാന ഇലയെ
കൊമ്പിലേക്ക്
തിരികെ ചേര്‍ക്കുമ്പോഴാകും 
കാറ്റായി !


....................



മരിക്കേണ്ടായിരുന്നു.

 1.


നിനക്കയക്കാന്‍ ഫോട്ടോ എടുക്കുമ്പോള്‍ 
ഞാനിങ്ങനെ തല ചെരിച്ച് പിടിക്കാറുണ്ട്
ബ്ളാക്ക് അന്‍ഡ് വൈറ്റ് ഫോട്ടോകള്‍ 
അവനവനെ സ്നേഹത്തോടെ
നോക്കുന്നത്ര സ്നേഹത്തോടേ
വേറെ ആരെയെങ്കിലും നോക്കിയത്
ഓര്‍മ്മയാണ്.

നിനക്കയക്കുന്നതിനു മുന്നേ ഞാന്‍ തന്നെ
എന്നെ  നോക്കും പിന്നേം പിന്നേം നോക്കും 
കോള്ളാമല്ലോ എന്ന് പറയും 
എന്നിട്ടേ നിനക്കയക്കൂ

ബ്ളൂ ടിക് തെളിഞ്ഞ്
തലയിലും മുഖത്തും സ്നേഹമുള്ള
ആ ഇമോജി വരുന്നവരെ കാക്കും 
അവിടെ ഓണ്‍ലൈന്‍ ഉണ്ടായിട്ടം 
നോക്കുന്നില്ലെങ്കി തെറി വിളീക്കും 
ചെലപ്പോ ഡിലിറ്റും ചെയ്യും 

ഈ കവിത വായിക്കുന്ന ആളോടാണ്
നിങ്ങളുടെ തല അങ്ങനെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ?
അവൾ/ അവന്‍ അങ്ങനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിനാൽ?



2.

നല്ല മഴയും ഇരുട്ടും മിന്നലും 
ഉള്ള രാത്രികളില്‍ ഞാന്‍ ഇടക്ക്
ഭൂമിയിലേക്ക് വരും 
വീട് കാട് മൂടിക്കിടക്കുകയാണ്
ഏറെ കാലങ്ങളായി ആരും 
ആരേയും അവിടെക്ക്
കൊണ്ട് വരാറില്ല

അവിടെ മരങ്ങള്‍ ഇല പൊഴിക്കുകയായിരുന്നു
കാട് ഒരു ചിലന്തി വല പോലെ
തണുപ്പ് കാലം അല്ലായിരുന്നിട്ടും 
അവളെപ്പോഴും തണുത്തിരുന്നു

അത്രയും ഏകാന്തമാണവിടം 
സി ടി സ്കാനറില്‍ കിടന്നവര്‍ക്കറിയാം 
അങ്ങോട്ടുള്ള വഴി എങ്ങനെയിരിക്കുമെന്ന്
ഇടുങ്ങി..ഒരു തുരങ്കത്തിലെ യാത്ര പോലെ
ഇരുട്ട് ജലമാണെങ്കില്‍ അതില്‍ 
മുങ്ങി നിവരും പോലെയാണത്

ഒരാള്‍ അയാളില്‍ തന്നെ മരിക്കും പോലെ
കുഴിയും മരിച്ചവനും ഒന്നാകും പോലെ
ഒരു തകര്‍ച്ചയില്‍ കപ്പലിന്റെ
വാരിയെല്ലൊടിയും പോലെ
ഏകാന്തമായ ശ്മശാനങ്ങളിലേക്ക്
അത്രയും ഏകാന്തമായ യാത്ര

മരിക്കേണ്ടായിരുന്നു.

Wednesday, July 15, 2020

നിന്നെ

നിന്നെ മറക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്
ഒരു ചെടിയിലെ ഇല മുഴുവന്‍
പറിച്ചു കളയുന്നത് പോലെ
എളുപ്പ്മാണ്

ഒന്നിരുട്ടി വെളുക്കുമ്പോള്‍
പറിച്ചതിലേറെ ഇലകളുമായി
നില്‍ക്കുന്ന ചെടിയാണ്
നിന്നെ മറക്കണ്ടായെന്ന്
തോന്നിപ്പിക്കുന്നത്

ഒന്നിൽ നിന്നെ വേറെ ഒന്നിലേക്ക്
പാളം മാറുന്ന ട്രെയിൻ പോലെയാണ്..
ഒരാളിൽ നിന്ന് വേറെ ഒരാളിലേക്ക്‌ മാറുന്ന മനുഷ്യരും..
അറിയുന്നതെയില്ല യാത്രക്കാർ..
പ്രണയവുമറിയുന്നില്ലത് പോലെ..

മഴ, മഴ, മഴ, മഴ

ആകാശങ്ങളിലെ മുക്കുവരാകാം
ദൈവദാസനെന്നോ
ഏഞ്ചല്‍ മേരിയെന്നോ
നമ്മുടെ ബോട്ടിനു പേരിടാം
ഒരു മേഘത്തില്‍ നിന്നും
മറ്റൊരു മേഘത്തിരയിലേക്ക്
വിരിക്കാം നമ്മുടെ വല
ഉച്ചകളില്‍ മീന്‍ കറി ചട്ടിയില്‍
ചോറു മെഴുക്കി വിരലുകള്‍
കൈമാറിയൂട്ടാം
വെയില്‍ മായുമ്പോള്‍
ഉമ്മ വച്ച് മടുക്കുമ്പോള്‍
ഇത്തിരിയുറങ്ങാം
ഒരു വാരാന്ത്യത്തില്‍
നമുക്കൊരു
പാഴ്‌സീന്‍ വല നിറച്ചും
നമുക്ക് മഴ കൊണ്ട് വരാം

ഇപ്പോഴും നിങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്

മരിച്ച ഒരാളെ
തൊട്ടിട്ടുണ്ടോ
അത്ര ചൂടിലും
തണുത്തിരിക്കുമവര്‍
ജലമുറഞ്ഞ പോയ
ഒരു കാലത്തെ
ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തും

അവര്‍
അവരുടെ ഓര്‍മ്മകള്‍
ഒരു താക്കോല്‍ മാത്രമുള്ള,
കളഞ്ഞ് പോയ,
തിരിച്ചൊരിക്കലും ,
കടക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വീടാവും

ആരും ചോദിക്കില്ല
പറയില്ല
ചാക്ക് നൂല്‍ കെട്ടി
പത്രക്കടലാസില്‍ പൊതിഞ്ഞ
മൂന്ന് മണിക്കടിയുടെ
വെളിച്ചെണ്ണ മണം
ഇനി വരില്ല

തുറന്ന വായ് തുണി ചേര്‍ത്ത്
കെട്ടിയിട്ടും പിന്നേയും
തുറന്ന് വന്നു
വിശന്നിട്ടാവും
കൊടുക്കാതെ പോയ
ഒരു നേരത്തെ ചോറ്
ഇനി എന്റെ തൊണ്ടയില്‍ കെട്ടും

പഞ്ഞിയില്‍ ഇറ്റിച്ച അവസാന തുള്ളി
ഇറക്കിയിരിക്കില്ല

മഴ പെയ്യാന്‍ വന്നിട്ട് പോയി
കടും ചൂടൂള്ള വേനല്‍ വന്നു
അല്ലെങ്കില്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ
ഒരു നിമിഷം പോലുമിരിക്കാത്ത
അവര്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയതേയില്ല

കുളിപ്പിച്ചെടുക്കുമ്പോള്‍
ഒരു കൈ താഴേക്ക് തന്നെ
പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു
മൂത്ര മണം ഒഴികെ മറ്റൊന്നും
അറിയാതിരിന്നിട്ടും
ഇപ്പോള്‍ പോണ്‍ഡ്‌സ്
ഡ്രീം ഫ്ളവര്‍ ടാല്‍ക്ക്
മണക്കുന്നു


എന്താണ്..
അവര്‍ ശ്വസിക്കുന്നില്ലല്ലോ
എന്നോര്‍ത്ത്
ഞാന്‍  ശ്വസിക്കുന്നെണ്ടെന്ന് ഓര്‍ത്ത്
രണ്ട് പേര്‍ തമ്മില്‍
അത്രയേ വ്യത്യാസം ഉള്ളൂ
എന്നോര്‍ത്ത്
ഐസ് ന്റെ കഠാര മുന
കുത്തിക്കയറിയ പോലെ
തണുത്തു
ഒരേ തണുപ്പ്









മൂന്ന് മണി


വര്‍ഷങ്ങളായി പൂട്ടി
കിടക്കുന്ന വീടിന്റെ
മണമാണ്‌ നിനക്കിപ്പോള്‍
നിന്റെ മുറി മുഷിഞ്ഞ ദിവസങ്ങള്‍
വലിച്ചെറിഞ്ഞ അടിയുടുപ്പുകള്‍
ധരിച്ച ദിവസങ്ങള്‍ കുറിച്ചിട്ട
കലണ്ടര്‍
അലക്ക് യന്ത്രത്തില്‍ ഇടേണ്ടത്
എന്തിനെയൊക്കയാവും
 പാതി വായിച്ചു പലയിടങ്ങളില്‍
ഉപേക്ഷിച്ച പുസ്തകങ്ങള്‍
അവരിങ്ങനെ ഉടുപ്പുകളേയും
കെട്ടി പിടിച്ചുറങ്ങുന്നു

കുരിശേറി കിടക്കുന്ന
ജൂത പുത്രനുള്ളത് കൊണ്ടാവും
ആളൊഴിയുമ്പോഴും
നിറയുമ്പോഴും പള്ളി ശൂന്യതയുടെ
അള്‍ത്താരയാവുന്നത്
ഇല്ലാതെയായ ഓരോ
പ്രണയവുമവിടെ
മുട്ടു കുത്തുന്നത്

 ജീവന്റേയും മരണത്തിന്റേയും
തൊട്ടേ തൊട്ടില്ലാ കളികളില്‍
വഴുക്കി വീഴാം 
കഴുത്തിലെ തടിച്ചുണര്‍ന്ന
ഞരമ്പില്‍ ആഴ്ത്താനുള്ള
രണ്ട് കോമ്പല്ലുകളുടെ
ജപമണി പെരുക്കം
നമുക്ക് നമ്മളെ കത്തിക്കാം
ലിപികള്‍ പച്ച കുത്തിയ
തൊലിയില്‍ തീ നീറി
പിടിക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നും
മിണ്ടാതെയൊറ്റകുത്തിനു
കൊല്ലാം 

പ്രണയത്തിന്റെ നാലു വരി
പാതയെനിക്ക് കടക്കണമെങ്കില്‍
സീബ്രാ വരകളുടെ
ഓട്ടം നില്‍ക്കണം
ഈ പാതിര ഒരു തവണ
എനിക്കായ് 
അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന
ഈ രാത്രി 

അതേ പ്രാണന്‍
അതേ പ്രണയം
പേടിയായിരുന്നു
നിന്നെ കാണാതെ മരിച്ചു
പോകുമോയെന്ന്
അഴുകിയ ഉടലില്‍
മുളക്കുന്ന ചെടിക്ക്
അതിന്റെയിലക്ക്
പൂവിന്‍ നിന്റെ
പച്ച ചുവയ്ക്കുവോയെന്ന്

വിട്ടു കൊടുക്കരുതെന്നെ..
ഈ രാത്രി അവസാനിക്കാതെ
ഇരിക്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും
ചെയ്തേ പറ്റൂ  

മൂന്ന് മണി
നീ മാത്രമുള്ള മെസേജിങ്ങ് ആപ്പ്
ഇപ്പോള്‍ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞ് പൊയവരെ
കാത്തിരിക്കുന്ന കല്ലറകള്‍ 

അല്ലെങ്കില്‍ തന്നെ തര്‍ക്കമാണ്
ഭൂമി ആര്‍ക്കെന്നത്
മരിച്ചവര്‍ക്കോ, ജീവനുള്ളവര്‍ക്കോ!
സിവില്‍ പ്രണയക്കോടതികളിലെ
ആയിരക്കണക്കിനു കേസുകള്‍
അവരെപ്പോഴെങ്കിലും
തീര്‍പ്പാക്കട്ടെ
നിന്റെ ഉള്ളിലെ തീ
കത്തി തീര്‍ന്നിട്ടില്ലായെങ്കില്‍
എന്നെ കത്തിക്കാനത്
മതിയാവും 

ഒരു തെളിഞ്ഞ നീളന്‍
കുപ്പിയില്‍ വളരുന്ന
പച്ചയില സസ്യത്തിന്‌
പൊഴിക്കാനുള്ള ഇലയേ
ബാക്കിയുള്ളൂ
ജലമില്ലാത്ത വേനലിലേക്ക്
നമുക്ക് നടക്കാനത് മതിയാവും

.

അങ്ങനെയാണ്

1.
തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍
പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത്
വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേക്കും
അതങ്ങനെ കിടന്നു
ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവുന്ന
ഇരമ്പമായിരുന്നു അതിനടയാളം 

വൈകുന്നേരം
ഭൂമി അന്നെത്ര കറങ്ങി
തിരിഞ്ഞിട്ടും സൂര്യനെ
കാണാമായിരുന്നു
ആ വര്‍ഷത്തെ ഏറ്റവും
നീളമുള്ള പകല്‍
അന്നായിരുന്നു


മഴ പെയ്തിരുന്നേയില്ല
രാത്രിയെന്നോ
പകലെന്നോ ഇല്ലാതെ
ഒരു നക്ഷത്രം മേലെ
കത്തിക്കിടന്നിരുന്നു
മരങ്ങളില്ലാത്ത
കാടുണ്ടായിരുന്നു


നിന്നെ കാണാന്‍ വന്നപ്പോഴൊക്കെയും
ഞാന്‍ കൊണ്ടു വന്ന സമ്മാനങ്ങള്‍
വെള്ള മണലിന്റെ ഘടികാരം
നൂലിന്മേല്‍ ചാടുന്ന കുതിരപ്പാവ
വയറില്‍ പീപ്പി വച്ച കിളി
നാലു ഇലകളുണ്ടായിരുന്ന നാരകം
ഏറെ നിറങ്ങളുള്ള കാറ്റാടി

നോക്കൂ നമ്മുടെ വീട്
അവിടെ തന്നെയുണ്ട്
പൊങ്ങിയും താണും ...
നിവര്‍ത്താത്ത പ്ത്രവുമതു പോലെ
  ചായ മേശ 
ക്രമം തെറ്റിയ പുസ്തകങ്ങള്‍
ഒരു ചിറക് പോയ പൂമ്പാറ്റയെ
കൊണ്ട് പോകുന്ന
തീവണ്ടിയുറുമ്പുകള്‍ 

വേണമെങ്കില്‍ മടുക്കും വരെ
നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം
ചായയിടാം
ജനാലകള്‍ എല്ലാം
തുറന്ന് പിടിച്ച് നിര്‍ത്തിയ
ശ്വാസത്തെ തുറന്ന് വിടാം 
കടല്‍ക്കരയില്‍ പതിഞ്ഞ
കാലടികളിലേക്ക്
ജലം നിറയും
പോലെ ഓര്‍മ്മകളിലും
മറവി നിറയും 

നെരിപ്പോടില്‍
തണുത്ത വിറകിന്റെ
നീറ്റല്‍   
നീയും ഞാനും
രണ്ട് പേരും 
മരിച്ച് പോയവര്‍

2.


മുന്നേ മരിച്ചവര്‍ ഏതെങ്കിലും
മലയിലോ കടലിടുക്കിലോ
വിരസമായിരുന്നു തീ
കായുകയാവും
ചിലര്‍ ഐസില്‍
തെന്നിക്കളിക്കുകയുമാവാം

ചിലര്‍ നമ്മെ വഴക്ക് പറയും
പ്രണയത്തകര്‍ച്ചക്ക്
കൂട്ടിരിക്കും
നെരിപ്പോടിലണയാന്‍
പോകുന്ന തീ ഊതും
വഴി തെറ്റിയ പൂച്ചയെ
തിരികെ വാതില്‍ക്കലെത്തിക്കും
വാതിലിന്റെ ചാവി
എടുക്കാന്‍ മറന്നെന്നോര്‍മ്മിപ്പിക്കും
മരിച്ചവര്‍ നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടാകുന്നത്
അങ്ങനെയാണ്
ചിലപ്പോഴത് കൊഴിയുന്ന
അവസാന ഇലയെ
കൊമ്പിലേക്ക്
തിരികെ ചേര്‍ക്കുമ്പോഴാകും
കാറ്റായി !

....................



Sunday, April 26, 2020

നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയത്തിന്റെ അപ്രതീക്ഷിത ആനന്ദങ്ങൾ

  രാത്രി, നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിയിട്ടിയില്ല എങ്കില്‍
ഒരുതരം കാർബൺ പേപ്പർ മാത്രമാണ്,
മങ്ങിക്കത്തുന്ന നക്ഷത്രങ്ങളുടെ
പോള്‍ക്ക ഡോട്ടഡ് ആകാശം
എല്ലാത്തിനും പിന്നിൽ മരണം പോലെ വിളറിയ പ്രകാശം.
മരുഭൂമിയിലെ തലയിണകള്‍ എങ്ങനെയാവും
പകല്‍ മുഴുവന്‍ ചുട്ടു പഴുത്ത്
രാത്രിയിലെപ്പോഴോ തണുക്കുന്ന
മണല്‍ നിറച്ചതാവും
എല്ലാ ദിശകളിലേക്കും വീശുന്ന
കാറ്റുകള്‍ വരെ ഉറങ്ങുന്നില്ലെന്നോര്‍ക്കുമ്പോഴാണ്

ഓ ദൈവമേ..പാതിരാത്രികള്‍ എന്ത് മനോഹരമാണ്
എന്തിനു ഉറക്കത്തിലേക്ക് മടങ്ങണം
ഇപ്പോള്‍ മൂന്ന് മണിയായിരിക്കുന്നു
നിങ്ങളിപ്പോള്‍  മരിച്ചവരോട് ഏറ്റവും
അടുത്തവരാണ്

ഉറക്കം മരണത്തിന്റെ അടുത്ത് കൂടെ
മുടിയിഴ പറപ്പിച്ച പോയ തിരിച്ചറിയാന്‍
പോലും പറ്റാതെ പോയ വണ്ടിയാണ്
വരണ്ട പൊള്ളലേറ്റ ആഴമുള്ള
3 മണി നേരങ്ങളില്‍ ആശുപത്രികളില്‍
ആളുകള്‍ മരിക്കുന്നു
നീയും ഞാനും പത്തു രൂപക്ക് വാങ്ങിയ
തണുത്ത കപ്പലണ്ടി പകുക്കുന്നു

ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളില്‍ രണ്ട് ഭാഷകളില്‍
നമ്മള്‍ സംസാരിക്കുന്നു
ഒന്ന് വാക്കുകളുടെ ഭാഷയും
മറ്റൊന്ന് നിശബ്ദതയുടെ ഭാഷയും.
നിശബ്ദതയുടെ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ച്
നമ്മളീ ഭൂമി മുഴുവന്‍ സംസാരിക്കും
സസ്യങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ,
ചന്ദ്രൻ, പക്ഷികൾ പിന്നെ
ചില മനുഷ്യര്‍

എവിടെ നിന്നോ കാണപ്പെട്ട
ഒരു കുട്ടി നമ്മളോട് ചോദിക്കുന്നു
"നിങ്ങളുടെ ഉറക്കം എങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു?"
ഒരു ഓര്‍മ്മ അതിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞു! 

അതിരാവിലെ പുറപ്പെടുന്ന
വണ്ടിയില്‍ നമ്മളിപ്പോള്‍
ആളധികമില്ല
ഒന്നിടവിട്ട സീറ്റുകളിലിരിക്കാം
മൂന്ന് മണിക്ക് മരിച്ച് പോയവരില്‍
നമ്മുടെ പേരുമുണ്ട്
അതിനാല്‍ തിളങ്ങുന്ന
കൂമ്പന്‍ തൊപ്പികള്‍ വച്ചവരുടെ
കാര്‍ണിവല്‍ കാണുമ്പോഴിറങ്ങാം
ഇടയില്‍ ഓടിക്കയറാം
വസന്തകാലത്തെ കാറ്റ് തുടങ്ങുന്നതിനു
മുമ്പ് കാടുകങ്ങളുടെ നിശബ്ദത
അല്ലെങ്കില്‍ ഒരിക്കലും
നിര്‍ത്താത്ത റോളര്‍ കോസ്റ്റര്‍
സവാരിക്കു മുന്നേയുള്ള
കൌണ്ടിങ്ങ്
മൂന്ന് മണിക്ക് മരിച്ചവരാണ്‌ നമ്മള്‍ 

Monday, March 30, 2020

അത് ഒരു തൂവാലയിൽ പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ?

നിങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടോ?  
നിങ്ങളുടെ അഗാധമായ
നിസ്സംഗത എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു,
ഒരു കപ്പ് ചൂടുള്ള കാപ്പി മേല്‍ 
കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നത്ര ഉച്ചത്തിൽ.  
ദശലക്ഷം സാങ്കൽപ്പിക
സംഭാഷണങ്ങൾ എന്റെ തലയിലൂടെ പായുന്നു

ഇലകള്‍ മഞ്ഞ നിറമാക്കുന്ന
നിമിഷ നേരത്തില്‍ 
ലോകം ചുറ്റിക്കുന്ന
മന്ത്രവാദിയാണ് ഞാന്‍ 
വെള്ളം, വേരുകള്‍,
ഏകാന്ത പ്രാർത്ഥന എന്നിവയിലൂടെ
നീയെന്ന ആകാശം 
ആ വെളിച്ചത്തിനായി
തുറന്നിരിക്കുന്നു

നിന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രകാശിക്കുന്നു
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,
അതിനാൽ നമുക്ക് പൂച്ചയും എലിയും കളിക്കാം 

2.
കഥ പറഞ്ഞ പോകുമ്പോള്‍ കാണുന്ന
തടാകം, ഗുഹകൾ, നിശബ്ദമായ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾ,
ഇരുണ്ട മരം,  നിത്യത, ശൂന്യത, ഭൂതകാലം
എന്തുചെയ്യും നമുക്ക് നമ്മളെയീ
നഗരത്തില്‍ ഒരു ദിവസത്തേക്ക്
നങ്കൂരമിട്ടാലോ

മുറിവേറ്റ ഹൃദയങ്ങൾ 
തെറ്റുകളുടെ മങ്ങിയ ഫോട്ടോകോപ്പികള്‍
സൂക്ഷിക്കുന്ന ശൂന്യമായ പാത്രങ്ങൾ
അതിൽ ഞാൻ എന്റെ
വിശുദ്ധ പുസ്തകത്തിന്റെ പേജുകൾ തിരയുന്നു
കണ്ടെടുക്കുമ്പോള്‍
അതിലിങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു
ഭൂമിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട
ഓരോ അസ്ഥിയും നഗ്നവും
രക്തക്കറ പുരണ്ടതുമാണ്

മേരു പർവതത്തിലോ, ഹിമാലയത്തിലോ
ഗില്ലറ്റിൻ മൂർച്ചയുള്ള ചിതറിയ മഞ്ഞു പാളികള്‍
നമ്മുടെ അഴിഞ്ഞു പോയ ശരീരങ്ങളിൽ
പതിച്ചതായി അറിയുക
നാവുകൾ, ചുണ്ടുകൾ, ഞരമ്പുകൾ,
സിരകൾ, ചെന്നായ ചിലന്തികൾ
മാത്രമുള്ള ഓര്‍മ്മയെ പങ്കിടുക

മരിച്ചിട്ടും നിന്റെ ഹൃദയം
സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നുവെങ്കില്‍
എങ്കില്‍, ആ ഹൃദയത്തെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയുക
നമ്മുക്കത് ആർസെനിക് രുചിയുള്ള
ഓർമ്മകളായ്  ആഴത്തിൽ കുഴിച്ചിടാം
ഭൂമിയിലേക്ക് താണു വന്ന
ഇടിമിന്നലുകള്‍
അവളുടെ കഴുത്തില്‍ പല്ലടയാളമുണ്ടാക്കി

3.
നമ്മള്‍ പുറപ്പെട്ട സായാഹ്നം 
ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?
മരുഭൂമികൾ ഇവിടെ കിടക്കുമ്പോൾ
മറുവശത്ത് ജലം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഒരു വശത്ത് പച്ച മരങ്ങളുടെ നിഴൽ,
കൊടുങ്കാറ്റുകൾ ഇവിടെ നിശബ്ദത പാലിക്കുന്നു
നിനക്കുമെനിക്കും കടന്ന് പോകാനുള്ള വഴി

നമ്മളൊരു ശൂന്യമായ സ്ലേറ്റാണ്,
നമ്മളിപ്പോള്‍ ജനിച്ചവരാണ്‌
നമ്മള്‍ ദുർബലമായ തൊണ്ണൂറ് വയസ്സുള്ള വൃദ്ധര്‍
നമ്മുടെ ചർമ്മം മിനുസമാർന്നതെങ്കിലും
ചിരി വരകളും സ്ട്രെച്ച് മാർക്കുകളും ഉണ്ട്.
നമ്മള്‍ ധൈര്യമുള്ളവരും ഭയചകിതരുമാണ്
ഓർമയുള്ളവരും അശ്രദ്ധരുമാണ്
നിറയെ വിടവുള്ള വായാണ് നമ്മുടെ
വിറയ്ക്കുന്ന കൈകള്‍ കൊണ്ട്
നമ്മള്‍ തിരിച്ച് പോകാന്‍
കപ്പലിന്റെ പായ് വിടര്‍ത്തുന്നു 

വേർപിരിയൽ സമ്മാനമായി
സ്നേഹം കൊണ്ടു പോക്കാന്‍ കഴിയുമോ?
അത് ഒരു തൂവാലയിൽ
പൊതിഞ്ഞെടുക്കാന്‍ പറ്റുമോ
ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾക്ക്
മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്,
നിങ്ങൾക്ക് അതിന്റെ ഹൃദയം
പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യാനാകും

കൂടെയുള്ളൊരാള്‍ മരിക്കുമ്പോള്‍
കൂടെ തന്നെ മരിച്ചു പോണമെന്ന്
തോന്നുന്നൊരു പ്രണയമായിരുന്നതെന്ന് നമ്മളറിയും
നിന്നെയുമെന്റെയും ചുട് പറ്റിയ വാക്കുകളൊക്കെയും
ജലഖബറില്‍ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അവയ്ക്ക് ഇനി ആരൊരു മീസാന്‍ കല്ലു നാട്ടും

അതിനാല്‍ , അതിനാല്‍ മാത്രം
ഇതൊരു പ്രണയകഥയും
സങ്കീർണ്ണമായ നുണയുമാണ്,

Friday, March 13, 2020

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ.. നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത് എന്നാണ്

രാവിലെ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍
തിരയുന്നത് നിന്റെ
മെസേജുകളാണ്
വായിക്കാതെ പോയവ
വായിച്ചവ
പറഞ്ഞ് നിര്‍ത്തിയത്
ഉറങ്ങുന്നതിനു തൊട്ടു മുന്നേ

സമയം പച്ച കുത്തിയിട്ടുണ്ട്
പണി ഇനിയും തീരാത്ത
നമ്മുടെ വീടിന്റെ ബാല്‍ക്കണി
ചൂടുള്ള കാപ്പിയുടെ നീറ്റല്‍

അല്ല.. നീ അവിടെയുണ്ടോ
പറയുന്നത് കേള്‍ക്കുണ്ടോ
നിന്നോട് പറയുന്നതായും
നീ പറയുന്നതായും
ആയിരം സംഭാഷണങ്ങള്‍
തലയിലൂടെ
ഓടി പായുന്നു

വിമാനപാതയാണ്
നമ്മുടെ നഗര വിളക്കിനു
മേലേ പറന്നിറങ്ങുന്നു
അത് ഒരു പൊട്ടില്‍ നിന്ന്
തുടങ്ങുകയും വേറൊരു
പൊട്ടായ് മാറി പിന്നേ
കാണാതാവുകയും ചെയ്യുന്നു
മനുഷ്യര്‍ ജീവിതത്തിലേക്ക്
വരികയും പോവുകയും
ചെയ്യുന്ന പോലെയെന്ന
ഉപമ എങ്ങനെയുണ്ട്

രാത്രിയിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത
നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും
വേഗത കുറഞ്ഞ സമയത്തിന്റെയും
ഓര്‍മ്മയ്ക്ക് എത്ര
പഴക്കമുണ്ട്
ഇത് വിചിത്രമാണ്
ഹൃദയം എങ്ങനെ
ഏത് വിമാനത്തേക്കാളും
വേഗതയുള്ളതാണ്
എന്നത്
എത്ര പെട്ടെന്നാണ്
അത് നിന്റെ
അടുത്ത് എത്തുന്നത്
ചെക്ക് ഇന്‍ ചെക്ക് ഔട്ട്
ഒന്നുമില്ലാതെ

തലേദിവസം രാത്രി,
പൂജ്യത്തിന് താഴെ
കാറ്റിന്റെ തണുപ്പിനൊപ്പം;
നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ മാത്രമായി
പെയ്ത ഹിമപാതമായി നീ
ഉമ്മയുടെ രജായികള്‍
മുട്ടിനൊപ്പാം എത്തുന്ന
നിന്റെ കട്ടിയുള്ള സോക്സ്
എത്ര പാടുപെട്ടാണ്
ഊരിയെടുത്തത്
നിന്റെ കാല്‍ വിരലുകളില്‍
ഉമിനീരിന്റെ ചൂട് പടര്‍ത്തിയത്
എത്ര കുറഞ്ഞ ഇടവേളകളാണ്

വളരെ കഴിഞ്ഞ് മാത്രമാണ്
ഇനി വേനല്‍
അത് വരേയ്ക്കും
എനിക്ക് നിന്റെ മുടിയില്‍
ചെവിയില്‍ വയറില്‍
മുല ഞെട്ടില്‍
വിരലില്‍ പൊക്കിളില്‍
കഴുത്തില്‍ ഓരോ
ഇടങ്ങളിലായി
കൂട് കെട്ടണം
എപ്പോഴും കുറുകുന്ന
ചാരനിറമുള്ള
പ്രാവാകണം

വേനല്‍ വരുമ്പോള്‍
അതിനു തലേദിവസം
നമ്മള്‍ ഒരിക്കലും
വറ്റാത്ത ആ നീര്‍ത്തടത്തിലേക്ക്
തുഴഞ്ഞ് പോകും

നിന്നെയോര്‍ക്കുന്നില്ല എന്നല്ലേ..
നിന്നെയാണെപ്പോഴുമോര്‍ക്കുന്നത്
എന്നാണ്

ശ്വാസം


ഇന്നൊരു വെറും ദിവസമാണ്
നേരം വെളുത്തു ഇരുട്ടി
ഒന്നുമറീയാതെ വെളുക്കുകയും ചെയ്യൂം
ജീവനേ പ്രത്യേകിച്ച്
ഒരു കാരണവും ഇല്ലാതെ
ഒരുമ്മ പോലും വക്കാതെ നമ്മളിന്ന്
കെട്ടി പിടിച്ച് ഉറങ്ങും
ഇടയില്‍ എവിടെയോ
എപ്പോഴോ പാല പൂക്കും
നിറയെ സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങള്‍
നിറച്ച് നിന്റെ അലമാര
തുളച്ചും വരുമത്
പാലപ്പൂവിന്റെ പെര്‍ഫ്യും
വില്‍ക്കുന്ന കട തെരക്കി
നമ്മളെപ്പോഴാണ്
പോകുന്നത്
പൊഴിയുന്ന ഇലകള്‍
കൊണ്ട് വേലിയേറ്റവും
വേലിയിറക്കവും
ഉണ്ടാക്കുന്ന കടല്‍ക്കാട്

നിന്റെ നീല ഫൈറ്റര്‍
മീനിന്റെ ബൌള്‍ ഇറക്കി വക്ക്
എനിക്കെന്റെ ചോന്ന മീനിന്റെ
ബൌള്‍ വക്കണം ചാരേ..
അവര്‍ പ്രേമത്തിലാണെടോ

പൊങ്ങി വന്ന് പൊട്ടുന്ന ഓക്സിജന്‍
കുമിളയുടെ അകത്തുള്ള
നീയല്ലേ.. അല്ലേ . അല്ലേ..
കാമുകിമാരുമായുള്ള
ഫോണ്‍ വിളികള്‍
എന്തൊരടക്കിയ ശബ്ദം
വാഹ്.. എന്നേക്കുമായി
കുത്തിവരക്കപ്പെട്ട വാക്ക്


ടി വിയില്‍ നിന്നു കണ്ണെടുക്കാതെ
ചുരുണ്ട് കൂടി കിടക്കുന്നു നമ്മള്‍
ചുറ്റി പിടീച്ചിരിക്കുന്നു
കുതറിച്ച് കൊണ്ട് നിനക്ക്
ചെതുമ്പലുകള്‍ മുളയ്ക്കുന്നു
സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തില്‍ വാല്‍
മുളക്കുന്നു.. മീനേ
കന്യകയല്ലാത്തതിനാല്‍
നിന്നെ ഞാനെന്ത് വിളിക്കും
നിനക്ക് മൂന്ന് വെള്ളി ശല്‍ക്കങ്ങള്‍
ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്കട്ടെ

ഓറഞ്ച് നിറമുള്ള മേക്കപ്പ്
നിനക്കിട്ടതാരാണ്
മൂക്കിലിങ്ങനെ കോമാളി
വട്ടം വരച്ചതാരാണ്
മൂന്നാക്കി മുറിക്കാം
ചൂഴ്‌ന്നെടുക്കാത്ത
കണ്ണെനിക്ക് വേണം
ഉടയാത്ത ഉടല്‍ വേണം
ചാട്ടുളി പോലെ മിനുങ്ങുന്ന
തിരമാലകള്‍ ഉയര്‍ത്തുന്ന
വാലറ്റവും

ജീവനേ നിന്നെ മുറിച്ചെടൂക്കട്ടെ ?

അതിനു മുന്നേ എന്നെ ജീവനോടെ
കൊരുത്ത ചൂണ്ട വിഴുങ്ങുക
അത്ര ആര്‍ത്തിയിലെന്ന് തോന്നണം
സത്യത്തില്‍ എനിക്കാണാര്‍ത്തി
നിന്റെ ഉള്ളിലെത്താന്‍

“നീയേ” ഞാന്‍ പറയുന്ന ഒരേ വാക്ക്,
നിനക്കത് ശരിയായി ഗ്രഹിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരിക്കില്ല.
നീ തല തുടര്‍ച്ചയായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി നോക്കി,
ശ്വാസമെടുത്തു.. ഒരു ഭ്രമണപഥവുമില്ല,
 നക്ഷത്രങ്ങളുമില്ല...
നിഴലുകൾ എന്നത്തേക്കാളും വലുതായിട്ടുണ്ട്

മരക്കൊമ്പുകളിൽ നിന്നുള്ള ഭിന്ന
നിഴലുകൾ നിലത്തുടനീളം അതിനു തോന്നിയ
ആകൃതികള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നു

ആകാശത്ത് ഉയരത്തില്‍
പണിതുയര്‍ത്തിയ നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക്ക്
നീയെന്ന് എടുത്ത് നടക്കുന്നു
മുറിഞ്ഞിട്ടുമെന്നോര്‍ക്കണം ..
ചുവരില്‍ നിറയെ ഒഴിഞ്ഞ
ഫ്രെയിമുകള്‍
നീ എടുക്കാതെ പോയ പടങ്ങളാണ്
ശൂന്യമായ മുറി
അത് ഒരാളുടെ അത്രയും അടുത്തായിരുന്നു
അത് കൊണ്ട് തന്നെ..അപ്പോള്‍
നിരസിച്ച് ഓടിച്ച് വിട്ട ഒരു
വേനല്‍ക്കാലം കാത്തു നില്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
ഓടി വന്ന് വിരല്‍തുമ്പില്‍ പിടിച്ച്
കൂടെ കൊണ്ട് പോയി
മരിച്ചവരാണ് ഉള്ളിൽ
നെടുവീർപ്പിടുന്നത്
എന്ന എത്ര പേര്‍ക്കറിയാം ..

അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ഒരൊറ്റ കാര്യം മതി..
നിന്നെയിങ്ങനെ
അമര്‍ത്തി ശ്വാസം മുട്ടിച്ച്
ഉമ്മ വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്
അങ്ങനെയങ്ങനെ
ആഴത്തിലോടിയ
ഒരു വേരിങ്ങനെ
മരമറ്റു പോയിട്ടും
ഉള്ളില്‍ ഇടക്ക് മുള
പൊട്ടുന്നുണ്ടെന്നും
വേരില്‍ തന്നെ
പൂക്കുന്നുണ്ടെന്നും
ആരുമറിയാതെ
പട്ടു പോവുന്നുണ്ടെന്നും
ജീവനേ നിന്റെ തണുപ്പ്
ആകെയുറഞ്ഞു പോയ
തടാകത്തിനു മേലേ
നടക്കുമ്പോള്‍
ടിക് ടിക് എന്ന് മിടിക്കുന്ന
ആ മിടിപ്പ് എന്നോ
വന്നു പോയ വസന്തത്തിലേക്ക്
തീര്ക്കുന്ന ആ തൂക്കുപാലം
ഒരിക്കല്‍ എങ്കിലും പോകണം നമുക്ക്
വെറുതേ
ഒരു കീര്‍ വെയില്‍ വന്ന്
നമ്മുടെ ചുണ്ടുകളെ
വേര്‍പെടുത്താന്‍ നോക്കുമായിരിക്കും
ഇത്തിരി കൂടെ ഇത്തിരി കൂടെയെന്ന്
പറഞ്ഞ് മരിച്ചതെങ്കിലും
നീലച്ചതെങ്കിലും നമ്മുടെ ഓര്‍മ്മയെ
വിചിത്രമായ മെഴുകുതിരികള്‍
കത്തിച്ച് വെളിച്ചപ്പെടുത്താം ..


2

എനിക്ക് പൊടുന്നനെ വയസായി
നരച്ചു.. ചുളി വീണു
വെയിലാറുമ്പോള്‍
ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ തോന്നുമ്പോള്‍
ഒന്നും മിണ്ടാതെ നീ അടുക്കളയിലേക്ക്
പോകുന്നു..
ആ വെയിലിന്റെ കീറ്
അപ്പോഴും ..

Wednesday, January 8, 2020

മരിച്ചവരെ ഭൂമിയിലേക്ക് വിടൂ

1.
ഇന്നു ഇപ്പോ വേണമെന്നല്ല
എപ്പോഴെങ്കിലും
അത്ര വൈകണ്ട എന്നാലും
നിന്റെ നീണ്ട മുടി പിന്നി തരണമെനിക്ക്
കാതില്‍ കടിക്കുകയോ
പിന്‍ കഴുത്തില്‍ ഒന്ന് വിരല്‍ കൊണ്ട്
തൊട്ട് ചാഞ്ഞ് വീണ പുല്‍കൂട്ടങ്ങളില്‍
കാറ്റ് പിടിക്കുന്നതറിയുകയോ ചെയ്യണം

ഇതൊക്കെ നമ്മളുറക്കത്തില്‍
മിണ്ടിക്കിടക്കേ സ്വപ്നം
കണ്ടതെന്ന് നീ കരുതും
അപ്പോഴാവും ഉറക്കമുണരുമ്പോള്‍
ഏറെ നേരം ഉമ്മ വച്ച് വലത്
ചെവിയുടെ തിണര്‍പ്പ്
കാണുന്നത്

രണ്ട് കോമ്പല്ലുള്ള ഏതോ
ഡ്രാക്കുള പിശാച്
കടിച്ചതാവുമെന്ന്
നീ പറയുന്നത് ഞാന്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്

ഞാനും നീയും ചെലപ്പോ പെട്ടെന്നു വൃദ്ധരാവും
പുറത്തു പറയാൻ പാടില്ലാത്തതും
പറഞ്ഞാൽത്തന്നെ ആരും വിശ്വസിക്കാത്തതുമായ
ഒരു രഹസ്യം നമ്മുടെ ഇടയില്‍
അവശേഷിക്കും
ചുണ്ടും വായും റിജക്‌ട് ചെയ്ത
ചില രഹസ്യങ്ങളില്ലേ
ഉള്ളില്‍ എവിടെയോ കുഴിച്ചിട്ട്
കല്ലു നാട്ടിയത്

കാട്ടു മരങ്ങളുടെ ഇലകള്‍
കിളികള്‍ കാറ്റ് മഴ
ഒക്കെയും അതിനെ കുറിച്ച്
അടക്കം പറയുന്നുണ്ടാവാം
ഇടിമിന്നലില്‍
പൂക്കുന്നുണ്ടാവണം 

മരണത്തെയും മരിച്ചവരേയും പ്രൊസസ്സ്
ചെയ്യുന്ന ഓഫീസില്‍ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന
ഇനിയും പുറപ്പെടാത്ത
ആംബുലന്‍സുകള്‍ക്ക്
ഇന്ന് ഒഴിവു ദിവസമാണോ 
മരിച്ചവര്‍ എത്രയുണ്ടായിട്ടെന്താ
എന്തൊരു ഏകാന്തത
എന്തൊരു തണുപ്പ്


ട്രാഫിക്കില്‍ പച്ച ചുവപ്പാവുന്ന ഒരു ഇടവേള
ആ ഇടവേളയില്‍ പാഞ്ഞ്
കടന്നു പോകുന്ന വണ്ടി
നിന്റേത് ആണ്
മഴയല്ല
വേനലിന്റെ തവിട്ട് പൊടിയെ
തുടച്ചു മാറ്റുന്ന ഒരേ ചലനം
ആവര്‍ത്തിക്കുന്ന വൈപ്പര്‍
തെളിയുന്ന നിന്റെ മുഖം

സീറ്റിന്റെ പിന്നില്‍ നിന്ന്
കഴുത്തില്‍ തൊടൂന്നത്
ഉമ്മയുടെ ചുണ്ടീന്റെ തണൂപ്പല്ല
മിനുക്കമുള്ള ഒരു ലോഹത്തിന്റെ
പോയന്റ് ബ്ലാങ്കിലെ
ഒരു ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കല്‍
പൊട്ടിപ്പോവുന്ന ബലത്തില്‍
മുറുകിയ സ്‌ട്റിങ്ങില്‍ ഒരു വിരല്‍ ..


ആരാണ്‌ ?

ഉടൽ വിറക്കുന്ന ആ ചോദ്യം
ഞാൻ അപ്പോള്‍ ഒരു മിടിപ്പിന്റെ ഒച്ച മാത്രം കേട്ടു,
എന്റെ ചെവിക്ക് കേൾക്കാൻ മാത്രം പതിയെ
വളരെ പതിയെ

2.

ആകാശങ്ങളില്‍ പാര്‍ത്തിരുന്ന
ഒരാളെ ഞാന്‍ കണ്ടൂമുട്ടൂന്നു
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നുന്നത്
പിന്നെയിടയ്ക്ക്
കത്തി വീഴുന്നത്
എനിക്കിപ്പോഴെന്തിനെന്നറിയാം
നീ വിശ്വസിക്കുമെങ്കില്‍

Saturday, January 4, 2020

അരഞ്ഞരഞ്ഞ്

സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത വേദന
എന്നു പറയുമ്പോലെ
സഹിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത പ്രേമം
പൊന്നേ

പ്രേമത്തിലാണ്‍ ഒരാള്‍
എറ്റവും സത്യസന്ധമായിരിക്കുക
എന്നൊക്കെ
പറയുന്നത് വെറുതെയാണ്
ഒരാള്‍ അപ്പോഴാണ്
ഏറ്റൊം നുണ പറയുക
നഷ്ടപെടാന്‍ എറ്റവും പേടി
ഉള്ളോരാളാവുക
അവള്‍ / അവന്‍ പോയാല്‍
ലോകം അവസാനിച്ചേക്കും
എന്ന് തോന്നുക

അവനു / അവള്‍ക്ക്
ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് ചെയ്യുമ്പോള്
മിണ്ടാതിരിക്കുന്നത്
അറിയാതെ നോക്കുന്നത്
സത്യം പറയട്ടേ
നിങ്ങള്‍ അതിയായി
പ്രണയിക്കുമ്പോഴാണ്


എത്ര എടുത്താലും പിന്നേയും
പിന്നേയും പെരുകുന്ന
ഒരു പാവകുട്ടിയുടെ
ഉള്ള്‌ പോലെ
നുണകള്‍ പെരുകുന്നത്
പ്രേമം പെരുകുന്നത്

നമ്മള്‍ ..
നമ്മളെ നോക്കൂ
ഒരാളുടെ ശ്വാസമില്ലാതെ
ഉറങ്ങാത്തവര്‍
മണിക്കൂറില്‍ ഒരു വട്ടം
മിണ്ടിയില്ലെങ്കിലും
സ്നേഹം കുറഞ്ഞോയെന്ന്
സന്ദേഹം വരുന്നവര്‍
നമ്മള്‍ ഒരു ദൂര യാത്രക്ക്
കാറിനു ഡീസലടിച്ചവര്‍
എവിടേക്കെന്ന്
ഗൂഗിള്‍ മാപ്പില്‍
ലക്ഷ്യമിടാത്തവര്‍
പോകുന്നിടം പോട്ടെടോ
അത് വരേക്കും  മിണ്ടാം
അത് വരേക്കും ഉമ്മ വക്കാം
അത് വരേയ്ക്കും വഴക്കിടാം
അത് വരേക്കും കൂട്ട് കൂടാം
അത് വരേക്കും നമുക്ക് നമ്മുക്ക്
കൂട്ടായിരിക്കാം

എടുക്കാത്ത കോളുകള്‍ക്ക്
കോള്‍ വെയിറ്റുകള്‍ക്ക്
നിന്റെ കാപ്പി കുടികള്‍ക്ക്
ബൈക്ക് റൈഡുകള്‍ക്ക്
പ്രേമം കലമ്പുമ്പോള്‍ ഉള്ള
മൂഡ് ഓഫുകള്‍ക്ക്
ചുമ്മാ വഴക്കിടാം
ക്ഷീണിച്ച് ഉറങ്ങിപ്പോയതിനു
വിരുന്നുകാര്‍ നിന്റെ മുറി
കൈയ്യേറീയതിനു
രാത്രി സിനിമയ്ക്ക് പോയതിനു
വഴക്കിടാമെന്നേ
വഴക്കിടമ്പോഴും
അമര്‍ത്തി പിടീക്കാമെന്നേ
ഇച്ചിരിയൊന്ന് ദൂരെ പോയെന്ന്
തോന്നുമ്പോള്‍ ഉറക്കെ കാറാം

പ്രേമവും അല്ലൊരു മൈരുമല്ല
പ്രാണനില്‍ വേറൊരു പ്രാണനെ
വച്ച് അരച്ച് ചേര്‍ത്തതാണ്
മിക്സിയില്‍ വച്ച് അരച്ചതല്ല
അരച്ചരച്ച് മിനുത്ത ഒന്നിലിങ്ങനെ
ചേര്‍ത്ത് അരച്ചതാണ്
നിന്നെയുമെന്നെയും

മൈരേ നീ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ടോ
മനസിലാവുന്നുണ്ടോ
ജീവിതം മാറും നമ്മളു മാറും
ചെലപ്പോ ഇരു വഴി പിരിഞ്ഞു പോം
പക്ഷേ നമ്മളു നമ്മളൂ മാത്രമുള്ള
ഒരിടത്ത് ഇങ്ങനെ അടി കൂടി
ഉപ്പും പുളിയും അറിഞ്ഞ്
എപ്പോഴെങ്കിലും കാണൂമ്പോ
എണ്ണുന്നുണ്ടാവില്ല
എന്നാലും ഒരു ഇരുന്നൂറ്
ഉമ്മയെങ്കിലും കാണൂം ...
ഒരു ഊഹവുമില്ലാത്ത വഴിയിലൂടെ
വണ്ടി ഓടിച്ച്...
എന്നിട്ട് ഒരിടത്ത് ,,
നീയിറങ്ങി പോവും
ഒറ്റക്ക് ഓടിച്ച് ഏതെങ്കിലും ഒരിടത്ത്
എത്തുമ്പോ ഒരു കോള്‍ വരും

എവിടെ എത്തീ എന്ന് ചോദിച്ച്..
അപ്പോളോന്ന് വെറുതേ
വെറും വെറുതേയെന്റെ
കണ്ണ്‌ നിറയുമായിരിക്കും
നിന്നെയൊന്ന് ചേര്‍ത്ത് പിടിക്കാന്‍
തോന്നുമായിരിക്കും
അപ്പോള്‍ ..
ജീവനേയെന്ന്
പ്രാണയേയെന്ന്...

Friday, November 15, 2019

വടു


1.
സമുദ്ര യാത്രയ്ക്ക് മുന്നേ
ഞങ്ങൾ കരയിൽ
നിന്നു ചുംബിക്കും
അപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വളര്‍ന്നൊരു
മരമാവും
പിന്നെ ആകാശം തൊടും
നമ്മള്‍ നമ്മളെ കുടയുമ്പോള്‍
നക്ഷത്രങ്ങൾ താഴേക്ക് പൊഴിയും

ഹൃദയാകൃതിയില്‍
മേഘങ്ങളുള്ള
ആകാശമാണിന്ന്
അടുത്തടുത്ത് കുത്തിയ
രണ്ട് മീസാന്‍ കല്ലുകള്‍
വര്‍ത്തമാനം പറയുന്നത്
നിര്‍ത്തി ആകാശം
നോക്കുന്നു

2.
ഇലയില്ലാത്ത മരങ്ങളിൽ
വെയില്‍ വീണ്
പുതിയ കമ്പിന്
ചിനപ്പ് പൊട്ടുന്നു
കാറ്റില്‍ ഒരു ഇല
പറ്റിപ്പിടിക്കുന്നു

നമ്മുടെ കപ്പല്‍
ചൂളം വിളികള്‍
നമുക്ക് തലമുടി പിഴുത്
ജലത്തിലേക്ക് വലിച്ചെറിയാം
സമുദ്രമതിനെ
കടല്‍ ചീരകളാക്കി
മാറ്റുന്നത് കാണാം

നീളമുള്ളതും
വേഗത കുറഞ്ഞതും
എന്നാല്‍
വികാരഭരിതമായതുമായ
ഒരു തീ കൊണ്ട് എന്നെ
ചുംബിക്കുമോ ഇപ്പോള്‍

മണ്ണിലൊന്നും തൊടാതെ
കല്ലേക്കൂടെ ഒക്കിച്ചാടി
എനിക്ക് കൂട്ടു വരിക
കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
നമ്മളുള്ളില്‍ കുഴിച്ചിട്ട
രഹസ്യങ്ങള്‍ നമ്മളെ
നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടൊ

എന്റെ എല്ലാ ട്രെയിനുകളും
ഇന്ന് കൃത്യ സമയം പാലിച്ച്
എല്ലാ മുറിവുകളിലും ഓടും
എന്നിട്ടൊരേ സമയം സുഖപ്പെടും.
രണ്ട് ആത്മാക്കൾ കൂട്ടിയിടിച്ചതിന്റെ
ബാക്കിയല്ലേ നമ്മള്‍

3.

ഈ കാറ്റടിക്കുന്ന റോഡ്
ദ്വീപിന്റെ അറ്റത്തുള്ള
ഒരു ചെറിയ കഫേയിലേക്ക്
പുറപ്പെടുന്നു

അവിടെ അതിനു മുന്നില്‍
അതേ മരം
പക്ഷേ ഇരട്ട മരം
അതേ ഇലകള്‍

Saturday, September 14, 2019

ഓര്‍ട്ടോലാന്‍


1.
കുരുവിയാണ്
നല്ലോണം പാട്ട് പാടും
വളരെ കുറച്ച് മാത്രമുള്ള
വംശത്തില്‍ പെട്ടതാണ്
ഇച്ചിരി കുഞ്ഞനാണ്
തീയില്‍
പൊരിച്ചാണ്‍ തിന്നുന്നത്
തൂവല്‍ പറിച്ചു
തീയില്‍ വറുത്തെടുക്കും
കടിച്ചും പറിച്ചുമല്ല
ഒന്നാകെ വായിലാക്കി
ചവച്ചിറക്കും

2.

കണ്ണുകളച്ച്
രുചിയറിഞ്ഞ്
ചവച്ചിറക്കി
മുകുളങ്ങളെ ഉണര്‍ത്തി
ഒരു ജീവനെ
വേറൊരു ജീവനിലേക്ക്
വേറൊരു മിടിപ്പിലേക്ക്


3.

നിങ്ങള്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും
പ്രണയിച്ചിട്ടുണ്ട് എങ്കിലറിയാം
ഒരു ജീവനെ വിഴുങ്ങുന്ന വിധം
ഒരു ജീവനെ ഉള്ളിലേക്ക്
എടുക്കുന്ന വിധം
അതപ്പോഴൊരു
കുഞ്ഞി കുരുവിയാണ്
തീയില്‍ പിടഞ്ഞത്
തൂവലൂരിയത്
തുറന്ന കണ്ണുകളുള്ളത്
അപ്പോഴും ജീവനുള്ളത്


4.

പ്രണയത്തില്‍ നിങ്ങള്‍
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുകയാണ്
മുഴുവന്‍
ശ്വാസം
വെളിച്ചം
പൂക്കലുകള്‍
പുലര്‍ച്ചകള്
ഉറക്കങ്ങള്‍


5.


തീയില്‍ കുളിപ്പിച്ച്
മറ്റൊരു ജീവനെ
വിഴുങ്ങുന്നതില്‍
അപ്പുറം എന്തുണ്ട്
പ്രണയത്തില്‍




ഓര്‍ട്ടോലാന്‍ - വളരെ കുറച്ച് മാത്രം അവശേഷിക്കുന്ന കുഞ്ഞി കുരുവി. ഫ്രാന്‍സിലെ ഒരു വിശേഷ വിഭവം .തീയില്‍ ചുട്ടുടുക്കുന്നു.

Thursday, September 12, 2019

നുഴഞ്ഞുകയറ്റം

നീ എന്നെ പിടിച്ചപ്പോൾ
എനിക്ക് ഒരു ഭൂകമ്പം
വരുന്നത് പോലെ തോന്നി
കൈത്തണ്ടയിലെ
മഷി മാഞ്ഞ പച്ച കുത്ത്
തെളിഞ്ഞു
ഞാന്‍ കൈകള്‍ ഉയര്‍ത്തി

ഓ, ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച
ഹൃദയങ്ങളുടെയും
വാക്കുകളില്ലാത്ത വാക്കുകളുടേയും
ദൈവമേ നീയിത് കാണുന്നോ ?

നിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള
പാത്രങ്ങളിലേക്ക്
സിമന്റ് കലക്കുന്നു
സ്വയം പകര്‍ത്തിയെടുക്കുന്നു
പരസ്പരം കൊത്തി പഠിക്കുന്നു
ഒരു സൂചനയും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ
സ്വയം ഗ്രനേഡുകളാക്കി
പിടിക്കുന്നതാണ്

എന്റെ കൈത്തണ്ട
നീ ചെവിയിലേക്ക്
അമര്‍ത്തി പിടിക്കുമോ?
എന്റെ പൾസ് ഒച്ച വയ്ക്കുന്നു

"ഞാൻ ജീവനോടെയുണ്ട്.
ഞാൻ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

രണ്ടെണ്ണം വേണം
മുറിവുകള്‍
ഒന്നിപ്പോഴുണ്ട്
പോയന്റ് ബ്ലാങ്കിലെ
വെടിയുണ്ട പോലെ
കയറുമ്പോഴൊന്ന്,
അകം തുളഞ്ഞിറങ്ങി
പോകുമ്പോഴൊന്ന്

Wednesday, September 4, 2019

ആനന്ദം

1.

മിണ്ടാതിരിക്കുകയാണ്
ഏറേ നേരമായി
കോഫി കപ്പ്, നീല മേശ.
ചിറകനക്കാതെ പറക്കുകയും
ആഴക്കടലില്‍ ചിറകുകള്‍ തുറക്കുകയും
ഏകാന്തനായ കടൽ പക്ഷിയെപ്പോലെ
ഞാനിങ്ങനെ / നീയിങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നു
നമ്മളിപ്പോഴും മിണ്ടുന്നതേയില്ല

നീയപ്പോള്‍  വിരലുകള്‍ കൊണ്ട്
ആരുടേയോ ഓര്‍മ്മയുടെ
ആകൃതിയില്‍ ഉള്ള
ശൂന്യതയുടെ വക്കിലൂടെ
വിരലോടിക്കുകയായിരുന്നു

2.

ചില നാലുമണി പുലര്‍ച്ചകളില്‍
ഏകാന്തത അതിന്റെ ഏറ്റവും
കൂര്‍ത്ത വേരുകള്‍
ആഴ്ത്തുന്നതിനിടയില്‍
ഞാനാ കുത്തൊഴുക്ക്
അറിയാറുണ്ട്

സിരകള്‍ വന്നവസാനിക്കുന്നിടത്ത്
എന്റെ മുറിവുകള്‍ 
തുറക്കുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍ 
അവ വെള്ളപ്പൊക്കം കൊണ്ടു വരുന്നു
ഓര്‍മ്മ മണക്കുന്ന ഒരു ചെന്നായ
മരിച്ചൊഴുകുന്ന മൃഗങ്ങളുടെ
ഗന്ധത്തിലതിനു വഴി തെറ്റൂന്നു

ജലം, വായു അതേറ്റവും മൂര്‍ച്ചയേറ്റും
ഓര്‍ത്തെടുക്കുന്ന വാക്കുകള്‍
മിനുക്കി രാകിയ
ഏതോ ലോഹത്തിന്റെ തിളക്കത്തില്‍
മിനുങ്ങും
സത്യത്തില്‍ വാക്കുകളെല്ലാം
നിശബ്ദമായിരിക്കുമ്പോഴും
ഒന്നുമില്ലാതെയിരിക്കുമ്പോഴും
ഒട്ടും പ്രതീക്കാതെയെത്തുന്ന
വിരുന്നുകാരനാണ്


3

കാട്ടിൽ ഒരു മരം വീണാൽ
നമ്മള്‍ മാത്രമേ അത് കേൾക്കൂ -
നിലത്തു വീഴുന്ന ശബ്ദം ഇല്ലെങ്കിൽ,
നമ്മള്‍ അപ്പോള്‍ അവിടെയിലെന്ന്
ഭയന്ന് പരിഭ്രാന്തരാകുമോ,
അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടെ ശൂന്യതയുടെ
ആനന്ദം നമ്മള്‍ കണ്ടെത്തുമോ

അവസാനമായി,
ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇത് ചോദിക്കട്ടെ:
നീയും ഞാനും നടക്കാൻ പോകുമ്പോള്‍
മുഴുവൻ നേരവും നമ്മളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല

നമ്മളൊടുവില്‍ ചുംബിക്കുമെന്ന്
നീ കരുതുന്നുണ്ടോ?

നമുക്കിപ്പോളൊരു കടലാസില്‍
ഒരു വരി കവിത എഴുതാം
എന്നിട്ടതിനെ ഇന്നേ വരെ കണ്ടു
പിടിക്കാത്ത ഒരു ഋതുവിന്റെ
പേരെഴുതാം 

Tuesday, September 3, 2019

പൂച്ച

എന്റെ പൂച്ചയുടെ പേര്
പിപ്പി എന്നാണ്
രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ
അവളെ കാണാതാവും പലവട്ടം
ഏതെങ്കിലും പുല്ലിന്റെ ഇടയില്‍
നാലു കാലും പൊക്കി സ്വപ്നം കാണൂന്ന
ഉറക്കത്തില്‍ അവളെ
എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കണ്ട് പിടിക്കും
എത്ര വഴക്ക് പറഞ്ഞാലും
ഇതൊക്കെയെന്ത് എന്ന മട്ടില്‍ നോക്കും

എവിടെ നിന്നെങ്കിലും കിട്ടിയ
ഒരു കഷണം പേപ്പറില്‍
പാതി കളിപ്പാട്ടത്തില്‍
കെട്ടി മറിയുന്നുണ്ടാവും
ചിലപ്പോള്‍
വിളിച്ചു നടക്കുമ്പോള്‍ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടില്‍
ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും
ശ്വാസമെടുക്കുന്ന ശബ്ദം മാത്രമാവും
കേള്‍ക്കുക

നിന്നെയും പൂച്ചയേയും എങ്ങനെ കൂട്ടി കെട്ടും
എന്നതാണ്..
കാരണം നിന്നെയോര്‍ത്ത് എഴുതി തുടങ്ങിയതാണ്
ആ ഓര്‍മ്മ വന്നു...
നഖങ്ങള്‍ .. മൂര്‍ച്ച ഏറെയാണ്
മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ നിന്ന നില്‍പ്പില്‍
കാണാതെയാവും
ഏറേക്കുറെ പോയി, ഇനി കാണില്ല
എന്നോര്‍ക്കുമ്പോ തിരികെ വരും
ഓര്‍മ്മ ഇല്ലെന്നൊക്കെ പറയും
പക്ഷേ ഏറെയാണോര്‍മ്മ

എത്ര നാടുകടത്തിയാലും
തിരികെ വരും ..
ഇപ്പോള്‍ ശരിയായില്ലേ..
അവസാന വരി
അവസാന വാക്ക്

Friday, August 30, 2019

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ..

ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ..
ഓര്‍മ്മയില്ലേ
ഒട്ടുമില്ലേ..
ഒട്ടും ?
ഇച്ചിരി ?
കടുകു മണിയുടെ അത്രേം ?

ഉമ്മ വയ്ക്കാന്‍ പറ്റാഞ്ഞിട്ട്
വിരല്‍ കോര്‍ത്ത് ഉമ്മ വച്ചത്
വേഗത്തില്‍ പതുക്കെ
നീളത്തില്‍ , ഏറേ നേരം
തൊട്ടു നിന്നത്

ഒഴിഞ്ഞ വഴികള്‍ കാത്ത് നിന്നത്
കവിളിലേക്ക് എത്തുന്ന
ഉമ്മകള്‍ ചുണ്ടിലാക്കിയത്
നനച്ചുമ്മ വച്ചത്

അസൂയയും കുശുമ്പുമില്ലാത്ത
രണ്ട് പേര്‍ നമ്മള്‍
നിനക്ക് ഞാന്‍ പ്രേമിച്ചാലെന്ത്
എനിക്ക് നീ പ്രേമിച്ചാലെന്ത്
നമുക്കാരേയും പ്രേമിക്കാം

നമ്മള്‍ എപ്പോഴോ വന്നു പോകുന്ന
രണ്ട് ഋതുക്കള്‍
ഒരിക്കല്‍ പൂത്തത് പോലെ
പിന്നെ പൂക്കാത്തവര്‍

ചിലപ്പോൾ പ്രണയം ഒന്നിനുമല്ലത്ത ഭാഷണമാണ്
ഒരിക്കലും മനസിലാവാത്ത ജ്യാമിതിയിലെ സമവാക്യം
ചിലപ്പോൾ പ്രണയം
കൃത്യമായി പ്ലാൻ അനുസരിച്ച്
ഒരു വരയില്‍  നീങ്ങുന്ന ഉറുമ്പ്
ഇടയ്ക്കിടെ മാത്രം തിളങ്ങുന്ന
ഒരു നക്ഷത്രത്തെ കാണുന്ന ഒരാള്‍
തകർന്ന ഹൃദയങ്ങളുടെ സൈന്യത്തെ നയിക്കാൻ
സമയമില്ലാത്ത ഒരു മാലാഖയോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവനുമാണ്


അതേസമയം അത് അടിസ്ഥാനരഹിതവും
സത്യസന്ധവുമാണ്,
അത് എന്നെന്നേക്കുമായി
ഇല്ലാതായേക്കാവുന്ന
ആകാശത്തെ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ്.
ചിലപ്പോൾ പ്രണയം അസംഭവ്യമായ കാര്യങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടികയാണ്
നിങ്ങളെ ശരിക്കും എന്താണെന്ന് മറയ്ക്കാൻ
നിങ്ങൾ മാസ്ക് ധരിക്കുന്നതുപോലെ
നിങ്ങളുടെ തുറന്ന മുറിവ് തുന്നിക്കെട്ടാന്‍
ഒരിക്കലും മരവിപ്പിച്ചിട്ടില്ല
എന്തൊരു വേദന ആയിരുന്നിരിക്കണമത്
പച്ച ഇറച്ചിയില്‍ സൂചിയിങ്ങനെ കയറിയിറങ്ങുന്നത്
ആവര്‍ത്തിചുമ്മ വയ്ക്കുന്ന പോലെ
ഇത് ലളിതമാണ്, ഞാൻ
ചോദിക്കുന്നത് അത്രയേയുള്ളൂ
നമ്മുടെ മുറിയിലെ
എഴുതാത്ത ആത്മഹത്യാക്കുറിപ്പുകൾ
അതെനിക്ക് തിരികെ വേണം

നമ്മള്‍ ട്രാഫിക് ജാമിൽ കുടുങ്ങിയത് ഓര്‍ക്കുന്നോ
നമ്മളപ്പോള്‍ വെയിലിനെ കുറിച്ചും മഴയെക്കുറിച്ചും
പിന്നെ നിന്റെ വിരലുകളെ കുറിച്ചും
സംസാരിച്ചു
അപരിചിതമായ കഥകള്‍ പറഞ്ഞു
നമ്മുടെ കോഫീ ഷോപ്പ്
ആരും കാണാതെ നമ്മള്‍ കൈ പിടിച്ച്
ഒറ്റക്കാല്‍ നൃത്തം ചെയ്തു
പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു ചിത്രം വരഞ്ഞ
നമ്മുടെ കാപ്പി, അതിന്റെ ചവര്‍പ്പ്
പ്രണയമേയെന്ന് നിന്നെ വിളിക്കുന്നില്ല
എന്നേയുള്ളു..
ആ ചവര്‍പ്പാണ്‌ നീ

നീ കൊത്തു കൂടുന്ന രീതി ഞാൻ മിക്കവാറും മറന്നു ..
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ;
അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് പ്രാന്താകുമ്പോൾ
അത് കാണിക്കാതിരിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുക
നമ്മുടെ ആ ഇടമാവും
അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വിരലുകൾ നിനക്കും ദൈവത്തിനും
ഇടയിലുള്ള നമ്മുടെ ഇടങ്ങള്‍ മാത്രം എങ്ങനെ കണ്ടെത്തുന്നു
ദൈവമേ, എനിക്ക് അവ നഷ്ടമാകുമോ?

എനിക്ക് ഇനി എന്റെ ഓര്‍മ്മ തിരികെ ആവശ്യമില്ല
എന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്ന
നിന്റെ തലച്ചോറില്‍ ഞാനൊരു
ഗ്രനേഡ് വച്ചിട്ടുണ്ട്
പിന്‍ ഊരിയത്
അതിപ്പോ പൊട്ടും

ഇനി ഒരിടത്തും, ഒരിടത്തും ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടില്ല
ഞങ്ങൾക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരിടം
ഒരു രഹസ്യ റൂട്ട് ഉപയോഗിച്ച്
നമ്മള്‍ പോയിരുന്ന ആ ഇടം ഇപ്പോഴില്ല
ഒരിടത്തും നമ്മള്‍ കണ്ടുമുട്ടില്ല
നമ്മൾ സൂര്യകാന്തി വിത്തുകൾ വിതറിയ ഒരിടം ഇപ്പൊൾ  പൂത്തിരിക്കുന്നു

വെയില്‍ വന്ന് വീഴുമ്പോള്‍
ചിലപ്പോള്‍ ..
എപ്പോഴുമല്ല
ചിലപ്പോള്‍ ..
ഒരു കീറു വെയില്‍ വന്ന്
വീശുമ്പോള്‍ നിന്നെയോര്‍മ്മ വരും
മിന്നലില്‍ തെളിയുന്ന വീടോര്‍മ്മ പോലെ..
തിരിഞ്ഞു നടക്കും ..
അല്ലാതെന്ത്...

മടുക്കും വരെ നമുക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാം

 1. തണുത്തുറഞ്ഞ കടലില്‍  പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നത് വര്ഷം മുഴുവനും എന്നേക്കുമെന്നേ ക്കും  അതങ്ങനെ കിടന്നു ചെവിയോര്‍ത്താല്‍ കേള്‍ക്കാവ...